آینده سیاسی گچساران بعد از انتخابات؛
تاجگردون به دولت می رود یا در مجلس می ماند؟ اصولگرایان همه چیز را باختند

بهنام عکاشه؛

انتخابات برگزار و پزشکیان اصلاح طلب نهمین رئیس جمهور شد.

در گچساران حالا بحث آینده سیاسی جریان اصلاح طلبی، اصولگرائی و بویژه تاجگردون مطرح است.

اصولگرایان درگچساران و باشت و استان در امتداد اشتباهات ویرانگرش در انتخابات مجالس پیشین، این بار در انتخابات ریاست جمهوری نیز به رفتارهای نامتعارف ادامه داد.

آنها همه تلاش خود را معطوف به تضعیف نقش تاجگردون در دولت و مجلس آینده نهاده و رسانه های راست، بیش از آنکه به تبلیغ جلیلی یا قالیباف بپردازند به تبلیغ عدم دخالت تاجگردون در انتخابات پرداختند تا با این تیر دو نشان زده باشند.

به این ترتیب که قالیباف به او در مجلس پیش رو بدبین شود و تاجگردون نتواند در کمیسیون احتمالی بودجه نقش گذشته را ایفا نماید. اگر قالیباف هم رئیس جمهور میشد که آنها به هدف شان رسیده بودند.

و از طرفی اگر پزشکیان رئیس جمهور شود به زعم خود، رفتار دوگانه تاجگردون را به رخ او می کشیدند و مانع نقش آفرینی تاجگردون در دولت اصلاح طلب می شدند.

اما به یکباره ورق برگشت. تاجگردون که به دلیل ملاحظات اخلاقی و اداری(مانند رفتارهای خود پزشکیان با قالیباف در مناظرات) کمی دست بسته می نمود با حضوری حتی پررنگ تر از انتخابات ۹۶، به دل دریا زد. مشخص شدن نقش تیم رسانه ای تاجگردون در کمپین پزشکیان و ستاد سیاسی جردن او را در کمپین پزشکیان بولد نمود. او سخنرانی هایش در چهارمحال و بختیاری، اصفهان، کرمانشاه و برخی شهرهای خوزستان را لغو و به میتینگ های بهبهان و گچساران بسنده نمود.

او به همراهی ظریف و آذری جهرمی موجی را در جنوب خاصه خوزستان و کهگیلویه و بویراحمد پدید آوردند که تاثیر عمده ای در افزایش آرای این منطقه به نفع کمپین پزشکیان در دور دوم داشت.

علیرغم اعتراضات گاه و بیگاه او اما ترجیح داد چندان در مدیریت اداری استان بویژه در گچساران ورود ننموده و آنها را به بعد از پیروزی واگذار نماید.

حالا او بهانه های لازم برای اعمال رفتارهای تندتر را در موضوع استانداری و فرمانداری ها خواهد داشت. دست او حالا باز است و یک ماه آینده زمان مناسبی برای مطالعه رفتار کلان مدیران خواهد بود.

حالا اصولگرایان گچساران و باشت با چرخش غیرطبیعی در صندوق های گچساران و باشت به نفع جلیلی و نادیده گرفتن قالیباف، همه چیز را از دست داده اند. در دولت که وضع مشخص است ولی آنها حالا از ایفای نقش در مجلس قالیباف نیز درمانده خواهند بود.

اما اصلاح طلبان که امسال در غیاب جاویدنام استاد خواجوی، برای اولین بار تجربه ستادی در فقدان او را تجربه می کردند تحت مدیریت استاد کفائی وجیه المله نیز همچنان با سینه ای گشاده و بدون تنگ نظری عمل کرده و طیف های مختلف اصلاحات را پوشش دادند.

هادی زارع پور چهره نام آشنای اصلاح طلب، مدیر ستاد مردمی بود که طیف های معتدل و حتی اصولگرای حامی پزشکیان را پشتیبانی می کرد.

بهادر رمضان زاده و حشمت دشتی چهره های میانه روی اصلاحات در گچساران نیز مسئولیت مدیریت ستادهای گچساران را عهده دار بودند.

با اوجگیری دوباره اصلاحات در کشور می توان نقش این دو طیف را در آینده استان و گچساران شاهد باشیم.

اما تاجگردون آینده ای مبهم خواهد داشت. او علیرغم خرسندی از وضعیت موجود(ریاست کمیسیون مورد علاقه، مجلس معتدل و دولت تحت مدیریت رفیق سیاسی) حالا برایش تلیت(اصطلاح گچسارانی ها) شده است. به قول علی کریمی خطاب به علی دائی “انگار خدا او را بغل کرده است” و او دیگر لازم نیست درباره بهشت و جهنم توضیح دهد.

او حالا بیش از هر زمان دیگری به کرسی های دولتی نزدیک است و شاید برنامه و بودجه کمترین کرسی مورد انتظار برای او باشد. باید دید او هشت سال نقد دولت را بر چهارسال نسیه مجلس ترجیح خواهد داد یا دوباره باید شاهد ادامه همان روند در مجلس باشیم؟

تاجگردون حالا در آستانه دهه هفتم زندگی اش در دوراهی دولت و پارلمان مانده است. پایان این دولت تاجگردون ۶۶ ساله و احتمالا آمده آویختن کفش های سیاسی باشد. اوست که باید تصمیم بگیرد می خواهد در راس بودجه کشور و دولت باشد همانجا که می تواند فانتزی همراه او از جوانی را عملی نماید یا می خواهد رئیس کمیسیون بودجه باشد و بر سازمان مورد علاقه اش نظارت نماید؟

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.