۞ نکته آموزشی:
اغلب مردم با چنان عجله و شتابي به سوي داشتن يك زندگي خوب حركت مي كنند، كه از كنار آن رد مي‌شوند.
Sunday, 14 August , 2022
امروز : یکشنبه, ۲۳ مرداد , ۱۴۰۱ - 17 محرم 1444
شناسه خبر : 404478
  پرینت تاریخ انتشار : 20 دی 1400 - 19:15 |

تازه شدن داغ «آیدین» بر پرده نقره‌ای/ پرویز پرستویی راوی مستند

هنروتجربه: مستند پرتره «آیدین» اثری است به مراحل مختلف زندگی شخصی و حرفه‌ای آیدین نیکخواه بهرامی، ستاره سابق بسکتبال کشورمان می‌پردازد. به گزارش سایت هنروتجربه، خبرگزاری آنا نوشت:  یکی از ژانرهای پرطرفدار در زمینه مستند، مستند_پرتره است و یکی از ایده‌های دوست داشتنی برای این سبک، پرداختن به زندگی شخصی و دوران حرفه‌ای ورزشکاران است. […]

تازه شدن داغ «آیدین» بر پرده نقره‌ای/ پرویز پرستویی راوی مستند
زاگرس آنلاین-زاگرونا؛

هنروتجربه: مستند پرتره «آیدین» اثری است به مراحل مختلف زندگی شخصی و حرفه‌ای آیدین نیکخواه بهرامی، ستاره سابق بسکتبال کشورمان می‌پردازد.

به گزارش سایت هنروتجربه، خبرگزاری آنا نوشت:  یکی از ژانرهای پرطرفدار در زمینه مستند، مستند_پرتره است و یکی از ایده‌های دوست داشتنی برای این سبک، پرداختن به زندگی شخصی و دوران حرفه‌ای ورزشکاران است. مسئله‌ای که در چند سال اخیر هم نمونه‌های شبیه به آن را زیاد دیدیم و در پانزدهمین جشنواره سینما حقیقت که چند هفته پیش برگزار شد نیز چند مستند ایرانی و خارجی با این تم به نمایش درآمد. آثاری همچون «سمفونی حمید» و «همشهری اَش» که اولی به فوتبالیست مطرح ایرانی و دومی به تنیسور شناخته شده آمریکایی مربوط می‌شد.

اما این مستندها تنها آثار مربوط به این ژانر نیستند که در چند وقت اخیر به نمایش درآمدند و با کمی سرک کشیدن در میان آثار در حال نمایش می‌توان نمونه موفق دیگری از این گونه مستند پیدا کرد، مستند «آیدین» به کارگردانی اشکان مهریار و تهیه‌کنندگی مهدی برجیان که در سینماهای گروه هنر و تجربه در حال اکران است و در عرض یک ساعت به زندگی آیدین نیکخواه بهرامی، یکی از بهترین بازیکنان تاریخ بسکتبال ایران می‌پردازد. ورزشکاری که با سن کم در کنار برادر و دیگر هم‌تیمی‌هایش اوج گرفت، به شهرت رسید و خیلی زود بر اثر یک تصادف رانندگی در دی ماه ۱۳۸۶، دار فانی را وداع گفت.

در این اثر با اعضای خانواده این ورزشکار گفت‌وگو شده و خیلی از هم‌تیمی‌های سابقش در باشگاه‌های بسکتبال و تیم ملی نیز در مقابل دوربین مهریار نشسته‌اند. حتی برخی از تصاویر مربوط به گفت‌وگوهای این مستند، تصاویری است که توسط هم‌تیمی‌ها، مربیان و رقبای خارجی آیدین تهیه و برای تیم تولید پروژه فرستاده شده است. تصاویر آرشیوی جالبی هم از مسابقات برون مرزی بسکتبال و بازی‌های قدیمی داخلی در کار وجود دارد که به جذاب‌تر شدن کلی اثر بسیار کمک کرده است.

پرویز پرستویی راوی «آیدین»

اما یکی از نکات جالب توجه مستند «آیدین» استفاده از پرویز پرستویی به عنوان راوی اثر است. هنرمندی شناخته شده که البته در میان بازیگران، چهره ورزشی‌تر از او هم وجود دارد، اما به واسطه توانایی‌اش در خوانش متن و تسلطی که روی تغییر لحن و ادبیاتش برای سکانس‌ها و صحنه‌های متفاوت دارد، انتخاب مناسبی برای این مستند بود. اگرچه این انتخاب یک ریسک بزرگ هم داشت و آن اینکه نام پرویز پرستویی در سینمای ایران نام بزرگی است و حضورش در این اثر می‌توانست کلیت مستند را تحت‌الشعاع قرار دهد. اما از آنجا که جذابیت کلی سوژه مستند یعنی زندگی شخصی و حرفه‌ای آیدین نیکخواه بهرامی، کاملا مخاطب را درگیر خود می‌کند، در بسیاری از موارد تماشاگر راوی را فراموش می‌کند و شش دانگ توجهش را به اتفاقات رخ داده در اردوهای تیم ملی و مسابقات مختلف می‌دهد.

برگ برنده اصلی این مستند اما فایل‌های ویدئویی و تصاویر اختصاصی است که از دوربین هندی‌کم شخصی مرحوم نیکخواه بهرامی به دست آمده است. آیدین از آن دست نوجوانانی بوده که دوربینش را همواره همراه خود داشته و فیلم‌های زیادی از دورهمی‌های خود در تهران یا سفرهای ورزشی به کشورهای مختلف تهیه کرده است، فیلم‌هایی که ما تعدادی از آنها را در مستند می‌بینیم و با فضای موجود در اردوی تیم ملی نوجوانان و جوانان بیش از پیش آشنا می‌شویم. فضایی که سرشار از سرخوشی، شادی، حال خوب و استعداد است و از همان فیلم‌ها می‌توان فهمید این نوجوانان قرار است در آینده‌ای نه چندان دور، کار بزرگی برای بسکتبال ایران انجام دهند.

زندگی آیدین و صمد نیکخواه بهرامی، برادران با استعداد بسکتبال ایران، از آن سوژه‌هایی است که می‌توان برای ساخت فیلم‌ بلند سینمایی هم استفاده کرد، فیلمی ورزشی که می‌تواند به اثری ماندگار در این ژانر بدل شود. قطعاً برای چنین سوژه و ایده‌ای فیلم‌های شخصی آیدین که بخشی از آن را در مستندش می‌بینیم، بسیار می‌تواند به سازنده کمک کند، فیلم‌هایی که نشان می‌دهد دو برادر دهه شصتی در دوران نوجوانی چطور روزگار می‌گذراندند، بیشتر وقتشان را سر چه کارهایی صرف می‌کردند، چطور تفریح می‌کردند و در مسابقات ورزشی داخلی و برون مرزی چه حال و هوایی داشتند.

آیدین عصبی بود؟!

اینها تمام مواردی است که ما در فیلم‌های اختصاصی آیدین در این مستند هم می‌بینیم. فیلم‌هایی که طبق صحبت‌های اشکان مهریار، کارگردان مستند، در گفت‌وگو چند ماه پیش با خبرگزاری آنا، مشخص شد خیلی اتفاقی و در جریان انجام مراحل ساخت این مستند پیدا شده و خود اعضای خانواده آیدین هم اطلاع دقیقی از محتوای موجود در آن نداشتند. تا جایی که حتی صمد، برادر کوچکتر آیدین که او هم یکی از چهره‌های اصلی این مستند است، ترجیح می‌دهد ابتدا این فیلم‌ها را نبیند تا منقلب نشود.

جدا از نکات مثبت و قابل توجه مستند «آیدین»، نکاتی هم هست که ممکن است پس از تماشای این اثر یک ساعته، ذهن تماشاگر را درگیر کند، نکاتی که اگر نبود یکدستی موجود در روایت و فضای کلی اثر حفظ می‌شد. اولین نکته در رابطه با موضوعی است که در بخش‌های تقریبا پایانی مستند مطرح می‌شود. جای که راوی مستند و مربی آیدین در روزهای آخر بازی‌اش، در رابطه با موضوع خشم و عصبانیت این ورزشکار صحبت می‌کنند. تا پیش از آنجا تصویری که مستند به تماشاگر ارائه می‌دهد، تصویر ورزشکار با استعداد و با انگیزه‌ای است که حضورش در زمین حس جنگندگی را به هم‌تیمی‌هایش نیز منتقل می‌کند و کمتر گرفتار حواشی می‌شود.

اما از جایی به بعد، به عصبی مزاج بودن او، درگیری‌هایش در بازی‌های باشگاهی و اتفاقاتی که برایش در طول رقابت‌های لیگ بسکتبال افتاده، اشاره می‌شود، اشاره‌ای که دقیقا مشخص نیست چرا در بخش‌های پایانی مستند گنجانده شده است. حال اینکه قصد فیلمساز این بوده که نشان دهد آیدین در روزهای آخر و بازی‌های آخر عصبی بوده و دوری از خانواده و عصبانیت‌های ریز و درشت باعث به هم ریختن تمرکز و سپس تصادفش شده‌اند، یا خیر موضوعی است که باید کارگردان مستند به آن پاسخ دهد. البته که حرف ما به هیچ وجه این نیست که اصلا نباید به نکات ریز و درشت موجود در شخصیت آیدین اشاره می‌شد و او را در حد و اندازه یک قدیس نشان می‌دادند. بالاخره ورزشی مثل بسکتبال زد و خوردهای زیادی دارد و اصلا بعید نیست که حتی ستاره‌های با اخلاق این رشته نیز در زمین ورزش با حاشیه‌هایی روبرو شوند. نقد ما در این است که جاگذاری این مسئله در مستند شبهه برانگیز است و این نکته چیزی بود که می‌شد زودتر از بخش‌های پایانی به آن اشاره کرد یا حتی اگر بر جریان‌های بعدی تاثیری ندارد، از آن چشم‌پوشی کرد.

بسکتبال ایران، نیمه راه و دیگر هیچ!

نقد دیگری که می‌توان نسبت به محتوای کلی این مستند به آن اشاره کرد، به جملات پرویز پرستویی به عنوان راوی اصلی مستند مربوط می‌شود، جایی که او اشاره می‌کند آیدین در میانه راه چالوس، ماند و بسکتبال ایران را در میانه راه گذاشت! (نقل به مضمون) این عبارت چنین تصوری را در ذهن مخاطب ایجاد می‌کند که پس از فوت آیدین نیکخواه بهرانی، بسکتبال ایران روی خوش به خود ندید و هرگز اتفاق مثبت دیگری را تجربه نکرد، درحالی که چنین نبود و پس از آن ضایعه دردناک هم بسکتبال ایران در مسابقات مختلف آسیایی و جهانی، خوش درخشیدند.

تاثیر شخصی همچون آیدین نیکخواه بهرامی در رشد بسکتبال ایران غیرقابل انکار است. او هم نسلانش کارهایی را انجام دادند که در تاریخ این رشته ورزشی ماندگار شد و به همین دلیل نمی‌توان هیچ یک از آن نام‌ها را کنار گذاشت. به همین دلیل اینکه بخواهیم تمام موفقیت‌های امروز بسکتبال ایران را به پای یک نفر نوشت، کار درستی نیست و نباید از نقش دیگر ورزشکاران این رشته و هم‌تیمی‌های پرتلاش برادران نیکخواه نیز به سادگی گذشت.

با وجود این ضعف‌های کوچک و نقدهایی که نسبت به بخش‌های انتهایی مستند «آیدین» وجود دارد، اما این اثر در دسته مستند – پرتره‌های خوش ساخت چند سال اخیر قرار می‌گیرد. مستندی که گفت‌وگوهای خوبی در رابطه با یک قهرمان دارد، بخش‌های مختلف زندگی حرفه‌ای و شخصی او را به تصویر می‌کشد و با ریتم خوب و زمان‌بندی دقیقی که دارد، حوصله مخاطبش را سر نمی‌برد. همه این موارد باعث می‌شود به شما توصیه کنیم که مستند «آیدین» را در سینماها تماشا کنید، مخصوصا اگر اهل ورزش بسکتبال هستید و با درخشش ستارگان بسکتبال ایران که این روزها زمزمه‌های خداحافظی‌شان از میادین بر سر زبان‌ها افتاده، خاطرات خوشی دارید.

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تحریریه زاگرس آنلاین منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.