نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

گزارشی درباره نمایش “همه برادران من” اثر رضا گشتاسب و داوود پارسا

نمایش : همه برادران من

نویسنده : رضا گشتاسب
کارگردان : داود پارسا

بازیگران :

داود پارسا
محمد دشتی
محمد خماسپور
محسن جلالی
داود هاشمی
محمود دشتی
مهدی حسینی
راضیه فصیح
زینب نارکی
طاها پارسا
اهورا پارسا

طراح صحنه : داود پارسا
طراح لباس : راضیه فصیح
طراح پوستر و تیزر : احسان جابرزاده
طراح و اپراتور نور و موسیقی : محمد رضایی

اجرای دکور : داود هاشمی
مدیر صحنه : ارسلان مردانی

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

اعلام آثار بخش ویژه تئاتر فجر/ درخشش گچساران و یاسوج

به گزارش ستاد خبری این جشنواره، ۲۵ اثر توسط هیات انتخاب این بخش برای شرکت در جشنواره پذیرفته شد که اسامی آن به ترتیب حروف الفبا به شرح زیر است.

«آرش، شهر سوخته، بخش طبی ۴» به نویسندگی و کارگردانی فردوس حاجیان از تهران شهر تهران

«آسانسور نداره» به نویسندگی سباستین تیری ترجمه هومن حسین‌زاده به کارگردانی لبخند بدیعی از  استان تهران شهر تهران         

«اتاق» به نویسندگی و کارگردانی زنده‌یاد ساشا کشوادی از استان تهران شهر تهران

«استرالیا» به نویسندگی پیام لاریان و کارگردانی سیدمحمدهادی هاشم‌زاده از استان فارس شهر شیراز

«اسطرلاب۱/۲ »(مشروط) به نویسندگی و کارگردانی صدرا صباحی از استان تهران شهر تهران

«به هیچکس هیچی نگو» به نویسندگی و کارگردانی کامران شهلایی از استان تهران شهر تهران

«بهشت حکیم الله» به نویسندگی خسرو امیری و کارگردانی مرجان قاسمی از استان ایلام شهر  دهلران

«بی‌خوابی» به نویسندگی و کارگردانی سعید هاشمی‌پور از استان تهران شهر تهران

«پاستیل زرد» به نویسندگی و کارگردانی محمدرضا عطایی‌فر از استان تهران شهر تهران

«پشت دیوار کشتارگاه» به نویسندگی و کارگردانی رضا صابری از استان خراسان رضوی شهر مشهد

«تلفات» به نویسندگی و کارگردانی علیرضا معروفی از استان تهران شهر تهران

«خاموشان» به نویسندگی سبا سلیمانی و کارگردانی زنده‌یاد علی سلیمانی از استان تهران شهر تهران

«دکتر هاشمیان» به نویسندگی و کارگردانی محمدجواد صرامی از استان اصفهان شهر خمینی‎شهر

«رز آبی» به نویسندگی طهورا احدی و کارگردانی احمد ارجمندی از استان تهران شهر تهران

«رگال» به نویسندگی مجید جوادیان‌زاده و کارگردانی احمد ندافی و سعید یوسفی از استان یزد شهر یزد

«سه‌گانه پاریسی» به نویسندگی و کارگردانی ایوب آقاخانی از استان تهران شهر تهران

«صامت» به نویسندگی و کارگردانی امیربهاور اکبرپور دهکردی از استان تهران شهر تهران

«لاوستوری» به نویسندگی و کارگردانی زری اماد از استان تهران شهر تهران

«مانستر» به نویسندگی کوروش شاهونه و حمیدرضا اسدزاده به کارگردانی کوروش شاهونه از استان تهران شهر تهران

«مدرنیته، اورست، یا چه کسی فرمانده را کشت؟» به نویسندگی شهرام احمدزاده و کارگردانی آرش دادگر از استان تهران شهر تهران

«مستقیم ته منصور جنوبی» به نویسندگی محمد میرعلی‌اکبری و کارگردانی پریسا محمدی از استان تهران شهر تهران

«مصریه» به نویسندگی لادن قناد و کارگردانی اکبر آیین از استان کهگیلویه و بویراحمد شهر یاسوج

«مصریه» به نویسندگی لادن قناد و کارگردانی مهدی آشوغ از استان خوزستان شهر اندیمشک

«همه برادران من» به نویسندگی رضا گشتاسب و کارگردانی داوود پارسا از استان کهگیلویه و  بویراحمد  شهرگچساران

«یک ماه هزار آسمان» به نویسندگی و کارگردانی حمید ابراهیمی از استان تهران شهر تهران

 
چهلمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر از ۱۴ تا ۲۶ بهمن به دبیری حسین مسافرآستانه برگزار می‌شود و اخبار آن در سایت fitf.ir در دسترس است

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

حمیدرضا جعفریان: مجوزهای ارشاد را قبول داریم

با این وجود در اولین نشست برگزار شده، اظهارنظرها چندان صریح و شفاف نبود و جعفریان در پاسخ به سوال ایسنا مبنی براینکه پس از سالها که رویکرد گروگان گرفتن سینماها در اکران بعضی فیلم‌های مورد اعتراض حوزه هنری گذشته بوده، انتظار می‌رفت در دوره جدید قانونمندی به مجوز ارشاد بیشتر باشد ولی برای فیلم «بی همه چیز» این اتفاق نیفتاد، گفت: ما خود را موظف و ملزم می‌دانیم که مجوز ارشاد و نسخه نهایی که آنها تایید کنند را تایید کنیم. درباره تخصیص سانس‌ها نیز طبق مصوبات شورای صنفی هستیم ولی از یک جایی اختیاردار با سینمادار است و آنها خودشان تصمیم میگیرند. البته ما نمی‌خواهیم اسیر جنجال رسانه‌ای شویم ولی حوزه هنری بجز اصلاحات وزارت ارشاد اصلاح دیگری وارد نمی‌کند. درباره «بی همه چیز» موضوع را به پایان اکران فیلم موکول می‌کنم.

او در پاسخ به سوالی درباره حضور حجت‌الاسلام قمی – رییس سازمان تبلیغات اسلامی – در شورای پروانه نمایش افزود: در این مورد کلا مغله‌ای وجود دارد و به همین دلیل فعلا نمیخواهم وارد جزییات شوم اما درباره حضور آقای قمی اگرچه می‌تواند جنبه مثبت خود را داشته باشد ولی مسئله اینجاست که همان مجوز شورای پروانه نمایش به تنهایی برای ما مورد تایید است.

جعفریان در بخشی دیگر از این نشست بیان کرد: ما یکسری هدف‌گذاری‌ کلان در دوره جدید مدیریت سازمان سینمایی حوزه هنری داشتیم که برمبنای جریان پایدار در تولید آثار تصویری است. برای این کار دنبال تقویت اقتباس هستیم و با استفاده از سرمایه‌های انسانی و سرمایه‌گذاری مالی تلاش می‌کنیم تنوع ژانر ایجاد کنیم.  ضمن اینکه در کنار توجه به کمیت به دنبال ارتقای کیفیت آثار نیز هستیم و در این مسیر از فیلمسازان جوان بیشتر بهره می‌بریم.

او گفت: در جشنواره فجر امسال چهار فیلم ضد -یک درام سیاسی با پرداخت به مقطعی از زندگی شهید بهشتی -، دسته دختران با مشارکت فارابی، هناس ساخته حسین دارابی و شادروان به کارگردانی حسین نمازی نمایش داده می‌شوند و

تولیداتی برای جشنواره چهل و یکم فجر هم در دست تهیه داریم که بعد از جشنواره امسال جدی‌تر دنبال می‌شوند.

وی درباره تاکید بر ساخت فیلم‌های دهه شصتی و نپرداختن به موضوعی همچون کرونا گفت: برای کرونا هنوز به روایت مناسبی نرسیدیم ولی قطعا موضوع مهمی است که حتی در سطح جهانی میتوان به آن پرداخت.

جعفریان در پاسخ به سوالی درباره برخی فیلمهای تولیدی حوزه که با توقیف مواجه شده‌اند، بیان کرد: فیلم‌های حوزه هنری هیچ وقت توقیف نشدند و اصلا حوزه هنری فیلمی نمی‌سازد که توقیف شود. البته درباره بعضی فیلم‌ها مثل «دیدن این فیلم جرم است»، نهاد نظارتی مواردی را برای اصلاح مدنظر داشت که رعایت شد، هرچند در زمان اکران دولت قبل بنا به دلایلی تاخیرهایی داشت و نمی‌خواهم بحث سیاسی داشته باشم ولی در نهایت در آخرین زمانی که اعلام شد فیلم روی پرده آمد.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

برج میلاد خانه جشنواره فیلم فجر شد

هنروتجربه: در پی نشست مشترک شب گذشته محمد خزاعی رئیس سازما سینمایی، امین توکلی زاد معاون فرهنگی اجتماعی شهرداری تهران و مسعود نقاش زاده دبیر چهلمین جشنواره فیلم فجر خانه جشنواره به برج میلاد برگشت.
در جلسه مشترک معان فرهنگی و اجتماعی شهرداری و رئیس سازمان سینمایی کشور و دبیر جشنواره، خانه جشنواره به برج میلاد برگشت.
به گزارش مرکز اطلاع‌رسانی جشنواره فیلم فجر؛ در پی تعاملات شب گذشته بین شهرداری با سازمان سینمایی و قول مساعد مبنی بر حل مشکلات برج میلاد به طور شبانه روزی از سوی همکاران شهرداری، برج میلاد و موسسه سینما شهر نسبت به رفع اشکالات و فراهم شدن شرایط زیر ساختی خانه جشنواره چهلم به میلاد بر می گردد.
«محمد خزاعی» رییس سازمان سینمایی ضمن تاکید بر لزوم همگرایی مراکز و دستگاه های مختلف فرهنگی در برگزاری باشکوه جشنواره فیلم فجر عنوان کرد فجر ظرفیت بی بدلیل سینمای ایران و جشن‌های انقلاب است. جشنواره فیلم فجر گرانیگاه سینمای ایران است وبا برگزاری با شکوه این رویداد زمینه‌های لازم برای شکوفایی سینمای ایران فراهم اوریم.
«امین توکلی زاده» معاون فرهنگی هنری شهرداری تهران نیز، ضمن اعلام آمادگی شهرداری برای تامین شرایط مورد نیاز میزبانی و رفع اشکالات عنوان کرد با همکاری این مجموعه و تعامل با همکاران سازمان در موسسه سینما شهر به زودی موارد مطرح شده برای استانداردهای برگزاری حل می شود.
«مسعود نقاش‌زاده» دبیر جشنواره نیز این رویداد را یک اتفاق مهم سینمایی اعلام کرد و از تمام نهادها همکاری همدلانه را برای اجرای هرچه بهتر جشنواره فیلم فجر خواستار شد. کرونا در دوسال اخیر شرایط را برای سینمای ایران و مدیران فرهنگی بد تلخ کرده است، برخی از امکانات سینمایی در این دوران دچار اختلال شده و نیاز است تمام دستگاه‌ها برای رفع این مورد وارد عمل شوند.
همچنین، در این جلسه، مقرر شد همکاری و تعاملات بسیار خوبی بین شهرداری و سازمان برای فعالیت های فرهنگی و سینمایی  صورت گیرد
وعلت عدم حضور در برج میلاد کارشناسی تخصصی و فنی کمیته نمایش جشنواره و مهیا نبودن برج برای میزبانی این حرکت و فراهم نبودن شرایط مطلوب اعلام شده بود

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

توضیحات جشنواره فیلم فجر درباره میزبانی چارسو از اصحاب رسانه

به گزارش سایت هنروتجربه به نقل از مرکز اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی جشنواره فیلم فجر، شب گذشته ۲۶ دی ماه پردیس سینمایی چارسو به عنوان خانه جشنواره فیلم فجر امسال اعلام شد که واکنش‌های متفاوتی را در پی داشت.

یزدان عشیری مدیر روابط عمومی چهلمین دوره جشنواره درباره دلیل انتخاب پردیس سینمایی چارسو گفت: پس از بررسی گزینه‌هایی چون برج میلاد، پردیس ملت و دیگر مجموعه‌های سینمایی، همچنین با استناد بر نظرسنجی‌ها، همفکری با صاحبان آثار و بخش‌هایی از اهالی رسانه به این جمع‌بندی رسیدیم که پردیس سینمایی چارسو را به عنوان خانه چهلمین جشنواره فیلم فجر در نظر بگیریم.

وی درباره دلیل انتخاب نشدن پردیس سینمایی ملت و برج میلاد توضیح داد: پردیس ملت به دلیل مشکلات متعددی که در زمینه فقدان پارکینگ و همین‌طور مشکلات زیرساختی درباره اینترنت و دسترسی داشت، انتخاب نشد. سالن برج میلاد هم به دلیل عدم رضایت صاحبان آثار نسبت به کیفیت فنی نمایش فیلم‌ها در این سینما و مشکلات جانبی انتخاب نشد. شرایط بهره وری و امکان استفاده از برج میلاد در این دوره فراهم نبوده است.

عشیری گفت: ستاد برگزاری جشنواره پردیس چارسو را به دلیل وجود سالن‌های استاندارد سینمایی، تجربه برگزاری دیگر جشنواره‌های سینمایی و همچنین پارکینگ مناسب و سایر شرایط زیرساختی انتخاب کرد.

مشاور رئیس سازمان سینمایی افزود: برگزاری جشنواره‌های سینمایی و همایش‌های فرهنگی در تهران به شدت نیازمند وجود زیرساخت سالن‌های مجهز و استاندارد است. این مطالبه هر سال انجام می‌شود و از آن عبور می‌کنند. علی‌رغم اینکه ما می‌دانیم با محدودیت‌هایی روبه‌رو هستیم برای کمک به افزایش ظرفیت، سالن‌های دیگر از جمله سینمای فلسطین را هم در نظر گرفته‌ایم تا بیشترین سرویس‌دهی و امکانات را در اختیار اهالی رسانه، منتقدان و هنرمندان قرار دهیم.

چهلمین جشنواره فیلم فجر در دو بخش فرهنگی و رقابتی از ۱۲ تا ۲۲ بهمن ماه ۱۴۰۰ به دبیری مسعود نقاش‌زاده برگزار خواهد شد.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

پردیس چارسو میزبان اهالی رسانه جشنواره چهلم

هنروتجربه: پردیس چارسو به عنوان خانه جشنواره و میزبان اهالی رسانه در چهلمین جشنواره فیلم فجر انتخاب شد.

به گزارش سایت هنروتجربه به نقل از مرکز اطلاع‌رسانی روابط‌عمومی جشنواره فیلم فجر، سرانجام پس از طرح گزینه‌های متعدد برای خانه جشنواره (مرکز اصلی جشنواره) و سینمای اهل رسانه، پردیس چارسو میزبان اهالی رسانه در چهلمین دوره از جشنواره فیلم فجر خواهد بود.

بر اساس این خبر، برنامه‌های اصلی جشنواره چهلم در پردیس چارسو برگزار خواهد شد.

گفتنی است علاوه بر این، سینما فلسطین که بخش دیگری از خانه جشنواره است به نیازهای منتقدان و بخشی از اهالی رسانه و مهمانان پاسخ خواهد داد.

چهلمین جشنواره فیلم فجر در دو بخش فرهنگی و رقابتی از ۱۲ تا ۲۲ بهمن ۱۴۰۰ به دبیری مسعود نقاش‌زاده برگزار خواهد شد.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

شانس «قهرمان» برای دریافت جایزه اسکار

فیلم «قهرمان» به نویسندگی و کارگردانی اصغر فرهادی که نماینده سینمای ایران در شاخه بهترین فیلم بین‌المللی این دوره از جوایز آکادمی است، از تاریخ ۷ ژانویه (۱۷ دی) به صورت محدود اکران خود را در آمریکا آغاز کرده و این فیلم که از پیش در فهرست کوتاه این شاخه جای گرفته از شانس‌های اصلی و تقریبا مسلم حضور در میان نامزدهای نهایی محسوب می‌شود.

آخرین ساخته فرهادی آغاز قدرتمندی را در جشنواره کن سال گذشته تجربه کرد و توانست جایزه بزرگ هیات داوران را به خود اختصاص دهد و در ادامه نیز از سوی هیات ملی نقد آمریکا نیز به عنوان بهترین فیلم خارجی (غیرانگلیسی زبان سال) انتخاب شد اما فیلم ژاپنی «ماشین منو بران» ساخته «ریوسوکه هاماگوچی» به تدریج گوس سبقت را از نماینده سینمای ایران ربود و در اغلب جوایز انجمن‌های سینمایی و جوایز گلدن گلوب جایزه بهترین فیلم بین‌المللی سال را از آن خود کرد.

بر اساس آخرین پیش‌بینی‌های سه نشریه هالیوود ریپورتر، ورایتی و ایندی‌وایر درباره شانس‌های اسکار بین‌المللی، هم اکنون نماینده ژاپن را می‌توان پیشتاز اصلی این شاخه دانست.

هالیوود ریپورتر فیلم «قهرمان» را در دسته شانس‌های اصلی پس از «ماشین منو بران»، «دست خدا»، «بدترین آدم دنیا» و بالاتر از «فرار»، در رتبه چهارم شانس‌های اسکار شاخه بهترین فیلم بین‌المللی قرار داده است و ایندی وایر نیز هم نماینده سینمای ایران شانس چهارم این شاخه پس از «ماشین منو بران» (ژاپن)، «فرار» (دانمارک)، «دست خدا» (ایتالیا) معرفی کرده است.

ورایتی نیز در آخرین بروزرسانی خود درباره پیش بینی برندگان اسکار بین‌المللی ۲۰۲۲، فیلم «قهرمان» را از فهرست ۵ شانس اصلی خارج کرده و شانس‌های اصلی را به ترتیب فیلم‌های «بدترین آدم دنیا»، «فرار»، «ماشین منو بران»، «من مرد تو هستم» و «دست خدا» داده است.

در فاصله تقریبا دو هفته‌ای تا آغاز رای‌گیری نهایی نامزدهای اسکار، «قهرمان» این فرصت را دارد با ادامه اکران در سینماهای آمریکا و با حمایت کمپانی آمازون و تحت تاثیر قرار دادن اعضای آکادمی، شانس‌ خود را برای کسب نامزدی و در نهایت سومین جایزه اسکار سینمای ایران افزایش دهد.

«قهرمان» از ۲۱ ژنویه (۱ بهمن) به صورت عمومی در سینماهای آمریکا و همزمان در سامانه نمایش آنلاین آمازون اکران می‌شود.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

حداقل دستمزد نگارش فیلمنامه اعلام شد

هنروتجربه: انجمن صنفی فیلمنامه‌نویسان سینمای ایران در بیانیه‌ای حداقل دستمزد فیلمنامه‌نویسان عضو این صنف سینمایی در سال ۱۴۰۱ را اعلام کرد.

به گزارش سایت هنروتجربه، انجمن صنفی فیلمنامه‌نویسان سینمای ایران در بیانیه‌ای حداقل دستمزد فیلمنامه‌نویسان عضو این صنف سینمایی را برای فیلم سینمایی، سریال تلویزیونی، تله‌فیلم و سریال رسانه‌ خانگی در سال ۱۴۰۱ اعلام کرد.

در این بیانیه حداقل دستمزد فیلم‌نامه‌نویسان در سال ۱۴۰۱ برای نگارش یک فیلم سینمایی ۲۰۰ میلیون تومان تعیین و سفارش شده تا نویسندگان حرفه‌ای دو تا سه برابر این عدد را با احتساب اختصاص ۵درصد از بودجه‌ی فیلم، از سفارش‌دهنده مطالبه کنند.

در متن بیانیه‌ کانون فیلم‌نامه‌نویسان سینمای ایران آمده است:

«وقتی سه سال پیش به‌عنوان نخستین صنف سینمای ایران کف دستمزد نگارش فیلم‌نامه را اعلام کردیم، با مخالفت بعضی صنوف ذینفع و در مقابل با استقبال بسیار همکاران فیلم‌نامه‌نویس مواجه شدیم. دیری نپایید که صنوف دیگری نیز به ما ملحق شدند و اعلام شفاف کف دستمزدهای حرفه‌ای، بدل به یک مطالبه‌ی صنفی شد که خوش‌حال‌یم پیش‌قراول چنین حرکتی بودیم. پیش‌تر هم اعلام کرده بودیم ایمان داریم که نزدیک‌ترشدن دستمزدهای نگارش فیلم‌نامه به سطحی قابل‌قبول، به نفع کلیت سینمای ایران و همه‌ی صنوف سینمایی است. اجرایی‌شدن‌ این نرخ‌ها منوط به هم‌پیمانی صنفی نویسندگان فیلم‌نامه است که به ارقامی کمتر رضایت ندهند تا منافع دیگر همکاران‌شان پایمال نشود.
باور داریم هنوز دستمزد نگارش فیلم‌نامه فاصله‌ی بسیاری تا واقعی‌شدن که همان استاندارد اختصاص ۵درصد از عدد بودجه‌ی هر فیلم به بخش نگارش است دارد. به همه‌ همکاران پیشنهاد می‌کنیم علاوه بر دستمزد نگارش فیلم‌نامه، درصدی از مالکیت فیلم و فروش را سهیم شوند تا مالکیت معنوی خود بر اثر نهایی را از دست ندهند و به این عدد واقعی نیز نزدیک شوند.

شورای مرکزی کانون فیلم‌نامه‌نویسان، با در نظر گرفتن شرایط اقتصادی و افزایش نرخ تورم، نرخ پیشنهادی برای انواع نگارش فیلم‌نامه‌های داستانی در سال ۱۴۰۰ را به شرح زیر اعلام می‌کند:

الف- نگارش فیلم‌نامه‌ی سینمایی:
مبلغ ۲۰۰ میلیون تومان (به عنوان مبلغ کف قرارداد) پیشنهاد می‌شود. برای نگارش فیلم‌نامه در ژانرهای جذاب نزد تهیه‌کنندگان، حداقل پیشنهاد ما دو برابر مبلغ کف قرارداد است و در مواردی که نیاز به تحقیق یا زمان طولانی‌تر نگارش است، تا سه برابر این عدد هم قابل دریافت است.

ب- نگارش فیلم‌نامه‌ سریال‌های تلویزیونی:
مبلغ ۵۰ میلیون تومان برای هر قسمت به‌عنوان رقم پایه اعلام می‌شود. برای نگارش تله‌فیلم پیشنهاد ما مبلغ پایه‌ی ۱۰۰ میلیون تومان است.

ج- نگارش فیلم‌نامه‌ی سریال‌های رسانه‌ی خانگی:
مبلغ ۷۵ میلیون تومان برای هر قسمت به‌عنوان حداقل رقم قرارداد پیشنهاد می‌شود.

د- عدد فروش طرح، ایده یا فیلم‌نامه‌ی اولیه که پایه‌ی خلق و تولید یک اثرِ کامل شود، یک‌سوم ارقام اعلام‌شده در نظر گرفته شده است.

بدیهی است در نهایت نویسنده با تهیه‌کننده و یا سفارش‌دهنده باید به توافقی برسند که قابل اجرا باشد. شورای مرکزی کانون فیلم‌نامه‌نویسان‌ از همه‌ی اعضای صنف تقاضا می‌کند که در جهت حفظ حقوق خود و همکاران‌شان، قراردادی با ارقام کمتر از این دستمزدها، نبندند.»

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

۳ مستند و یک فیلم کوتاه مجوز ساخت گرفتند

هنروتجربه: شورای صدور پروانه ساخت آثار غیر سینمایی با ساخت سه عنوان مستند و یک عنوان داستانی کوتاه موافقت کرد.

به گزارش سایت هنروتجربه به نقل از اداره کل روابط عمومی سازمان امور سینمایی و سمعی بصری، در جلسات اخیر شورای پروانه ساخت آثار غیر سینمایی، با ساخت مستند «جشن جهانی» به تهیه کنندگی،کارگردانی و نویسندگی نور ایمان مشایخی، مستند «هیچکس نخوابد» به تهیه کنندگی مشترک سام کلانتری و محمد شکیبانیا، کارگردانی و نویسندگی سام کلانتری، مستند «پیشینه قهوه خانه» به تهیه کنندگی، کارگردانی و نویسندگی مهدی حدادی زفره و داستانی کوتاه «بزرگراه» به تهیه کنندگی وکارگردانی حسین صمیمی و نویسندگی آوا اکبری موافقت شد.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

«شام خداحافظی» در تماشاخانه هیلاج به صحنه می‌‌رود

به گزارش ایران تئاتر، نمایش «شام خداحافظی» نوشته متیو دولاپورت و الکساندر دولا پتولیر با ترجمه ساناز ‌فلاح‌‌فرد و دراماتورژی و کارگردانی داریوش ‌شهبازی از امروز دوشنبه ۲۰ دی‌ماه ساعت ۱۸:۱۵ در تماشاخانه هیلاج با حضور ایوب آقاخانی نمایشنامه‌نویس، کارگردان و بازیگر تئاتر روی صحنه می‌رود.

مهوانه آقاجانی، داریوش ‌شهبازی و احمد هاشمی بازیگران این نمایش هستند.

در خلاصه داستان نمایش «شام خداحافظی» آمده است: «کلوت و پی‌یر تصمیم می‌گیرند با دادن شام خداحافظی از شر دوستانشان خلاص شوند و برای اولین مهمانی بهترین دوستشان را دعوت می‌کنند اما…»

دیگر عوامل نمایش «شام خداحافظی» عبارت‌اند از: تهیه‌کننده: اسحاق ‌میرعزیزی، دستیار کارگردان: گلشن بدیعی، طراح صحنه: آتنا آدینا، منشی صحنه: مهسا محمودی و فاطمه یوسف‌زاده، نورپرداز: علی ‌لطیفی، مسئول نور و مسئول صدا: امیرهوشنگ کریم‌نیا، طراح لوگو: فاطمه یوسف‌زاده، طراح پوستر: احسان پیرولیان، انیمیشن: رعنا عابدی، طراح لباس: رعنا عابدی، تصویربردار و ساخت تیزر: امیر شعیبی، عکاس: مرضیه معتمدی‌فر و محمد وکیلی، مدیر تولید: محمد ‌زنگنه و دستیار صحنه: حسین حاتمی و مرضیه مطلبی.

علاقه‌مندان به تماشای این نمایش می‌توانند بلیت آن را از سایت تیوال تهیه کنند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

تازه شدن داغ «آیدین» بر پرده نقره‌ای/ پرویز پرستویی راوی مستند

هنروتجربه: مستند پرتره «آیدین» اثری است به مراحل مختلف زندگی شخصی و حرفه‌ای آیدین نیکخواه بهرامی، ستاره سابق بسکتبال کشورمان می‌پردازد.

به گزارش سایت هنروتجربه، خبرگزاری آنا نوشت:  یکی از ژانرهای پرطرفدار در زمینه مستند، مستند_پرتره است و یکی از ایده‌های دوست داشتنی برای این سبک، پرداختن به زندگی شخصی و دوران حرفه‌ای ورزشکاران است. مسئله‌ای که در چند سال اخیر هم نمونه‌های شبیه به آن را زیاد دیدیم و در پانزدهمین جشنواره سینما حقیقت که چند هفته پیش برگزار شد نیز چند مستند ایرانی و خارجی با این تم به نمایش درآمد. آثاری همچون «سمفونی حمید» و «همشهری اَش» که اولی به فوتبالیست مطرح ایرانی و دومی به تنیسور شناخته شده آمریکایی مربوط می‌شد.

اما این مستندها تنها آثار مربوط به این ژانر نیستند که در چند وقت اخیر به نمایش درآمدند و با کمی سرک کشیدن در میان آثار در حال نمایش می‌توان نمونه موفق دیگری از این گونه مستند پیدا کرد، مستند «آیدین» به کارگردانی اشکان مهریار و تهیه‌کنندگی مهدی برجیان که در سینماهای گروه هنر و تجربه در حال اکران است و در عرض یک ساعت به زندگی آیدین نیکخواه بهرامی، یکی از بهترین بازیکنان تاریخ بسکتبال ایران می‌پردازد. ورزشکاری که با سن کم در کنار برادر و دیگر هم‌تیمی‌هایش اوج گرفت، به شهرت رسید و خیلی زود بر اثر یک تصادف رانندگی در دی ماه ۱۳۸۶، دار فانی را وداع گفت.

در این اثر با اعضای خانواده این ورزشکار گفت‌وگو شده و خیلی از هم‌تیمی‌های سابقش در باشگاه‌های بسکتبال و تیم ملی نیز در مقابل دوربین مهریار نشسته‌اند. حتی برخی از تصاویر مربوط به گفت‌وگوهای این مستند، تصاویری است که توسط هم‌تیمی‌ها، مربیان و رقبای خارجی آیدین تهیه و برای تیم تولید پروژه فرستاده شده است. تصاویر آرشیوی جالبی هم از مسابقات برون مرزی بسکتبال و بازی‌های قدیمی داخلی در کار وجود دارد که به جذاب‌تر شدن کلی اثر بسیار کمک کرده است.

پرویز پرستویی راوی «آیدین»

اما یکی از نکات جالب توجه مستند «آیدین» استفاده از پرویز پرستویی به عنوان راوی اثر است. هنرمندی شناخته شده که البته در میان بازیگران، چهره ورزشی‌تر از او هم وجود دارد، اما به واسطه توانایی‌اش در خوانش متن و تسلطی که روی تغییر لحن و ادبیاتش برای سکانس‌ها و صحنه‌های متفاوت دارد، انتخاب مناسبی برای این مستند بود. اگرچه این انتخاب یک ریسک بزرگ هم داشت و آن اینکه نام پرویز پرستویی در سینمای ایران نام بزرگی است و حضورش در این اثر می‌توانست کلیت مستند را تحت‌الشعاع قرار دهد. اما از آنجا که جذابیت کلی سوژه مستند یعنی زندگی شخصی و حرفه‌ای آیدین نیکخواه بهرامی، کاملا مخاطب را درگیر خود می‌کند، در بسیاری از موارد تماشاگر راوی را فراموش می‌کند و شش دانگ توجهش را به اتفاقات رخ داده در اردوهای تیم ملی و مسابقات مختلف می‌دهد.

برگ برنده اصلی این مستند اما فایل‌های ویدئویی و تصاویر اختصاصی است که از دوربین هندی‌کم شخصی مرحوم نیکخواه بهرامی به دست آمده است. آیدین از آن دست نوجوانانی بوده که دوربینش را همواره همراه خود داشته و فیلم‌های زیادی از دورهمی‌های خود در تهران یا سفرهای ورزشی به کشورهای مختلف تهیه کرده است، فیلم‌هایی که ما تعدادی از آنها را در مستند می‌بینیم و با فضای موجود در اردوی تیم ملی نوجوانان و جوانان بیش از پیش آشنا می‌شویم. فضایی که سرشار از سرخوشی، شادی، حال خوب و استعداد است و از همان فیلم‌ها می‌توان فهمید این نوجوانان قرار است در آینده‌ای نه چندان دور، کار بزرگی برای بسکتبال ایران انجام دهند.

زندگی آیدین و صمد نیکخواه بهرامی، برادران با استعداد بسکتبال ایران، از آن سوژه‌هایی است که می‌توان برای ساخت فیلم‌ بلند سینمایی هم استفاده کرد، فیلمی ورزشی که می‌تواند به اثری ماندگار در این ژانر بدل شود. قطعاً برای چنین سوژه و ایده‌ای فیلم‌های شخصی آیدین که بخشی از آن را در مستندش می‌بینیم، بسیار می‌تواند به سازنده کمک کند، فیلم‌هایی که نشان می‌دهد دو برادر دهه شصتی در دوران نوجوانی چطور روزگار می‌گذراندند، بیشتر وقتشان را سر چه کارهایی صرف می‌کردند، چطور تفریح می‌کردند و در مسابقات ورزشی داخلی و برون مرزی چه حال و هوایی داشتند.

آیدین عصبی بود؟!

اینها تمام مواردی است که ما در فیلم‌های اختصاصی آیدین در این مستند هم می‌بینیم. فیلم‌هایی که طبق صحبت‌های اشکان مهریار، کارگردان مستند، در گفت‌وگو چند ماه پیش با خبرگزاری آنا، مشخص شد خیلی اتفاقی و در جریان انجام مراحل ساخت این مستند پیدا شده و خود اعضای خانواده آیدین هم اطلاع دقیقی از محتوای موجود در آن نداشتند. تا جایی که حتی صمد، برادر کوچکتر آیدین که او هم یکی از چهره‌های اصلی این مستند است، ترجیح می‌دهد ابتدا این فیلم‌ها را نبیند تا منقلب نشود.

جدا از نکات مثبت و قابل توجه مستند «آیدین»، نکاتی هم هست که ممکن است پس از تماشای این اثر یک ساعته، ذهن تماشاگر را درگیر کند، نکاتی که اگر نبود یکدستی موجود در روایت و فضای کلی اثر حفظ می‌شد. اولین نکته در رابطه با موضوعی است که در بخش‌های تقریبا پایانی مستند مطرح می‌شود. جای که راوی مستند و مربی آیدین در روزهای آخر بازی‌اش، در رابطه با موضوع خشم و عصبانیت این ورزشکار صحبت می‌کنند. تا پیش از آنجا تصویری که مستند به تماشاگر ارائه می‌دهد، تصویر ورزشکار با استعداد و با انگیزه‌ای است که حضورش در زمین حس جنگندگی را به هم‌تیمی‌هایش نیز منتقل می‌کند و کمتر گرفتار حواشی می‌شود.

اما از جایی به بعد، به عصبی مزاج بودن او، درگیری‌هایش در بازی‌های باشگاهی و اتفاقاتی که برایش در طول رقابت‌های لیگ بسکتبال افتاده، اشاره می‌شود، اشاره‌ای که دقیقا مشخص نیست چرا در بخش‌های پایانی مستند گنجانده شده است. حال اینکه قصد فیلمساز این بوده که نشان دهد آیدین در روزهای آخر و بازی‌های آخر عصبی بوده و دوری از خانواده و عصبانیت‌های ریز و درشت باعث به هم ریختن تمرکز و سپس تصادفش شده‌اند، یا خیر موضوعی است که باید کارگردان مستند به آن پاسخ دهد. البته که حرف ما به هیچ وجه این نیست که اصلا نباید به نکات ریز و درشت موجود در شخصیت آیدین اشاره می‌شد و او را در حد و اندازه یک قدیس نشان می‌دادند. بالاخره ورزشی مثل بسکتبال زد و خوردهای زیادی دارد و اصلا بعید نیست که حتی ستاره‌های با اخلاق این رشته نیز در زمین ورزش با حاشیه‌هایی روبرو شوند. نقد ما در این است که جاگذاری این مسئله در مستند شبهه برانگیز است و این نکته چیزی بود که می‌شد زودتر از بخش‌های پایانی به آن اشاره کرد یا حتی اگر بر جریان‌های بعدی تاثیری ندارد، از آن چشم‌پوشی کرد.

بسکتبال ایران، نیمه راه و دیگر هیچ!

نقد دیگری که می‌توان نسبت به محتوای کلی این مستند به آن اشاره کرد، به جملات پرویز پرستویی به عنوان راوی اصلی مستند مربوط می‌شود، جایی که او اشاره می‌کند آیدین در میانه راه چالوس، ماند و بسکتبال ایران را در میانه راه گذاشت! (نقل به مضمون) این عبارت چنین تصوری را در ذهن مخاطب ایجاد می‌کند که پس از فوت آیدین نیکخواه بهرانی، بسکتبال ایران روی خوش به خود ندید و هرگز اتفاق مثبت دیگری را تجربه نکرد، درحالی که چنین نبود و پس از آن ضایعه دردناک هم بسکتبال ایران در مسابقات مختلف آسیایی و جهانی، خوش درخشیدند.

تاثیر شخصی همچون آیدین نیکخواه بهرامی در رشد بسکتبال ایران غیرقابل انکار است. او هم نسلانش کارهایی را انجام دادند که در تاریخ این رشته ورزشی ماندگار شد و به همین دلیل نمی‌توان هیچ یک از آن نام‌ها را کنار گذاشت. به همین دلیل اینکه بخواهیم تمام موفقیت‌های امروز بسکتبال ایران را به پای یک نفر نوشت، کار درستی نیست و نباید از نقش دیگر ورزشکاران این رشته و هم‌تیمی‌های پرتلاش برادران نیکخواه نیز به سادگی گذشت.

با وجود این ضعف‌های کوچک و نقدهایی که نسبت به بخش‌های انتهایی مستند «آیدین» وجود دارد، اما این اثر در دسته مستند – پرتره‌های خوش ساخت چند سال اخیر قرار می‌گیرد. مستندی که گفت‌وگوهای خوبی در رابطه با یک قهرمان دارد، بخش‌های مختلف زندگی حرفه‌ای و شخصی او را به تصویر می‌کشد و با ریتم خوب و زمان‌بندی دقیقی که دارد، حوصله مخاطبش را سر نمی‌برد. همه این موارد باعث می‌شود به شما توصیه کنیم که مستند «آیدین» را در سینماها تماشا کنید، مخصوصا اگر اهل ورزش بسکتبال هستید و با درخشش ستارگان بسکتبال ایران که این روزها زمزمه‌های خداحافظی‌شان از میادین بر سر زبان‌ها افتاده، خاطرات خوشی دارید.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

جهانی مملو از روایت‌هایی که از ساختارهای کلاسیک تبعیت نمی‌کندکاستی های فراوان باعث شده‌ جشنواره تنها مسیر ورود به عرصه حرفه ای باشد

گروه «قاب خالی شهر تویسرکان» از جمله موفق ترین گروه های تئاتر استان همدان در چند سال گذشته است که امسال با نمایش« بی وقفه یاغی» نوشته و کار سجاد طهماسبی حضوری موفق را در سی و سومین جشنواره تئاتر استان همدان  تجربه کرد و به عنوان اثر برگزیده به دبیرخانه چهلمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر معرفی شد. به همین بهانه خبرنگار ایران تئاتر در قزوین با کارگردان نمایش« بی وقفه یاغی» گفت و گویی کرده است که می‌خوانید:

از نمایش« بی وقفه یاغی» بگویید؟

نمایش بی وقفه یاغی امسال با یک ترکیب جدید در گروه قاب خالی جهت شرکت در سی و سومین جشنواره تئاتر استان همدان آماده تولید شد. این نمایش به صورت کارگاهی و بر اساس نمایشنامه‌ای غیر متعارف به تصویر کشیده شده و در ساخت آن تکیه بر فضا سازی‌های مبتنی بر تصویر مد نظر قرار داده شده است.

 

در آثار قبلی شما توجه به ساختار شکنی و روایت چند لایه  قابل توجه است.این ساخت و تلاش برای رسیدن به امضای شخصی چه جایگاهی در تئاتر امروز دارد؟

هنر اساسا طبعی تنوع طلب دارد و همواره هنرمند را به سوی ساخت یک اثر متفاوت از دیگران هدایت می‌کند،همین امر باعث شد تا در جهت تولید آثار متفاوت ،نوع روایت را مد نظر قرار داده و تماشاگر را وارد جهانی مملو از روایت‌ها و خرده روایت هایی کنیم که از ساختارهای کلاسیک تبعیت نمی‌کنند. از آن جایی که این نوع برخورد با تولید اثر نمایشی در تولیدات مدرن دنیا به شدت رو به افزایش است،لزوم دست یابی به این مهم در تولید آثار داخلی مرا بر آن داشت تا با بهره گیری از این نوع نگاه به این امضای شخصی دست پیدا کنم و در لوای آن مخاطب را با نگرشی نو مواجه سازم.

 

گروه قاب خالی این سال ها به مفهوم گروه بودن ،جامه عمل پوشانده ، چگونه به این سمت رفتید؟

شاید پاسخ به این سوال با یک سخن کلیشه‌ای صورت بگیرد اما واقعیتی غیر قابل انکار است،آن هم اینکه تنها عشق و علاقه است که می‌تواند تعدادی آدم را با تمام فراز و نشیب‌های مادی و معنوی در کنار یکدیگر نگه دارد. در طول ۱۴ سالی که از عمر این گروه می‌گذرد همواره اعتماد متقابل و کشف و شهود تئاتری و جذابیت های نمایشی بوده که ما را کنار هم حفظ کرده است.

 

انتخاب به عنوان برگزیده تئاتر استان همدان و معرفی به دبیرخانه جشنواره چه اعتباری برای شما به ارمغان آورد و آیا مسئولیت شما را در قبال ارتقاء تئاتر استان تان سنگین کرد یا خیر؟

با توجه به این که در هفت سال گذشته به طور پیوسته تجربه معرفی به رویداد تئاتر فجر را داشته‌ام می‌توانم بگویم این اتفاق همواره انگیزه را با خود به همراه می‌آورد که موجب ترغیب گروه برای فعالیت‌های بیشتر می‌شود. از آن جایی که جشنواره تئاتر فجر مهم‌ترین اتفاق تئاتر کشور است که به صورت سالانه انجام می‌شود می‌توان گفت رقابت برای حضور در آن فرآیندی جذاب برای هر گروه تئاتری است که مقوله اعتبار جزء لاینفک آن است،اما این اعتبار حالتی دوسویه دارد،از یک سو راهیابی به آن که مرحله‌ای بالاتر از تئاتر استان است اعتباری نصیب گروه می‌کند که محصول شناخته شدن در سطح کشور است و از سویی دیگر حضور گروه‌های شهرستانی که سوژه هایی بومی و نو را به جشنواره فجر می‌آورند موجب اعتبار بخشی بیشتر به جشنواره فجر می‌شود.

 

 به طور کلی اهمیت راه یابی به جشنواره بین المللی فجر برای هنرمندان شهرستانی را چطور ارزیابی می‌کنید؟

این میزان از اهمیت در راه یابی به جشنواره فجر که اکنون بر تئاتر استان ها حاکم است در وهله اول نشان از نقصانی بزرگ در فرآیند تولید تئاتر در کشور دارد و همواره این سوال را با خود به همراه دارد که چرا ظرفیت های کم ، کاستی ها و محدودیت‌های فراوان باعث شده‌اند که تنها مسیر قابل اعتنا برای دیده شدن و پذیرفته شدن در محافل حرفه‌ای تئاتر برای گروه‌های شهرستانی منحصر به جشنواره‌های استانی و نهایتا پذیرفته شدن در جشنواره فجر باشد و چه بسا استعدادهای فراوان که چون این مسیر به دلیل محدودیت‌ها برایشان سخت و ناهموار است از شناخته شدن در سطح حرفه‌ای تئاتر بازمانده‌اند. به طور کلی این مسیر در عین مفید بودن نیاز به بازنگری و اصلاح شیوه‌ها دارد که امیدوارم در آینده صورت بگیرد.

 

اگر به جشنواره تئاتر فجر راه پیدا کردید در زمان حضور چه مطالباتی دارید؟

حضور در جشنواره برای هر گروه هدف هایی دارد که بسیاری از آنها مشترک هستند،که قطعا کسب تجربه از مشاهده دیگر آثار شرکت کننده در اولویت قرار دارد. در کنار این مهم،برگزاری کارگاه‌های آموزشی با اساتید خارجی و نیز ایجاد فضایی یکسان برای معرفی همه آثار برگزیده شهرستان ها و ظرفیت‌های موجود در آنها به دیگر شرکت کنندگان و مخاطبان جشنواره،از جمله درخواست‌هایی است که می‌تواند تجربه‌ای مفید را برای ما رقم زند.  در پایان حمایت مالی ویژه از آثار شهرستانی به دلیل شرایط نامطلوبی که در تولید و فروش آثار خود دارند جهت ارتقای سطح کیفی آثار،توجه خاص مسئولان جشنواره را طلب می‌کند.

 

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

هنوز فاخته می‌خواند و یوسف را صدا می‌زند

در قصه‌های عامیانه جنوب یاکریم را (کای کاسو) یا (کاکا یوسف) می‌شناسند و در افواه موجود است که یاکریم همان یوسف گمگشته و دُردانه یعقوب است و او همواره نام یوسف را بر زبان دارد، کسی چه می‌داند، هنگامی‌که در ۱۶ خردادماه در سال ۱۳۳۲ او به دنیا آمد و خانواده اهدای خدای کریم را کریم نامیدند یک فاخته هم بر پشت‌بام خانه‌شان نخوانده باشد و او را یوسف و برادر گمشده ننامیده باشد؟

 سری از معرفت و دانش‌ هنری که سال‌های سال طی آموزش، تجربه، دانشگاه، همکاری با بزرگان و… آموخته بود و بی‌محابا از آن می‌بخشید، چه آن هنگامی‌که دورترین مناطق این کشور به‌عنوان داور یا مربی نمایشی حضور می‌یافت، جایی که کمتر کسی رغبت به رفتن داشت و هنوز علاقه‌مندان به او، خاطرات زیادی از این معلم خوش‌ذوق و بادانش و در ذهن خاطرات خود دارند، بخصوص بچه‌های جنوب ایران و که همواره قدرشناس محبت‌اند.

دوران زندگی و حیات هنری کریم، پر از اتفاقات و حوادث خوب است، دانش و تبحر او خصوصاً در زمینه بازیگری را می‌توان از اعتمادی که کارگردانان بزرگ به او داشته‌اند دریافت، هنگامی‌که پهلوان اکبر می‌میرد در سال ۱۳۵۰ با ابراهیم سخن‌سنج، دیکته و زاویه غلامحسین ساعدی، با جان‌نثار نوشته بیژن مفید و کارگردانی عبدالله اکبری، تیرکمان نوشته محمود جعفری و کارگردانی عبدالله اکبری در سال ۱۳۵۶، کوچ بهزاد فراهانی، عروس در سال ۱۳۵۶، ارباب پونتیلا و نوکرش ماتی را با محمد جعفری به صحنه بردند و بعد از انقلاب سال ۱۳۵۸ نسل آواره منوچهر سپهر و همان سال مرگ یزدگرد بیضایی را بازی کرد و آنگاه از فرصت به‌دست‌آمده نمایش از خاک تا افلاک را به کارگردانی محمود فرهنگ نیز استفاده کرد، سال ۱۳۵۹ نمایش در اعماق گورکی به کارگردانی احمد کوثر و در سال ۱۳۶۳ پرورشگاه مجید بهشتی را به تصویر کشیدند. نمایش گوهرشاد نورالله حسین‌خانی در سال ۱۳۶۸ و سی مرغ سیمرغ قطب‌الدین صادقی را سال ۱۳۶۹ در سالن اصلی تئاتر شهر به روی صحنه برد و ایفای نقش نمود. نمایش آن شب که تورو زندانی بود مجید جعفری به همراه بیا تا گل برافشانیم را بازی داد و در سال ۱۳۹۵ نمایش باغ آلبالو چخوف را بازی نمود، کریم کریمانه و عاشقانه به بازی در نمایش خورشید کاروان روی آورد، کریم اکبری در کارنامه هنری خود تجربه‌های کارگردانی و دستیاری هم داشت از جمله می‌توان به نمایش میراب در سال ۱۳۶۰ در سالن چهارسو و اکبرآقا آکتور سینما در سال ۱۳۸۵ و دستیاری اکبر عبدی اشاره نمود.

کریم در عرصه هنر کودک هم صاحب تجربه است و آثاری چون کودک خیالی و روباه مکار در سال ۱۳۶۴ و محکومین بهشت را در کارنامه خود دارد.

فرصت بودن در کنار کریم اکبری مبارکه برای من خیلی جذاب و فرصت خوبی بود در ورکشاپ‌ها، داوری‌ها و… حتی از فرصت یک تجربه مشترک تئاتری که باید از آن به‌عنوان آخرین حضور کریم در صحنه نمایش نام ببریم، یاد می‌کنم که در سالن قشقایی رخ داد، تجربه‌ای که برای هر دوی ما مفید بود، بازی کردن و به تصویر کشیدن مردی، از همکلاسان کریم و دانش‌آموخته رشته نمایش، در سالنی که به افتخار او قشقایی نامیده می‌شود. گویی در این نمایش ارادتمند شما کریم هم در حال تکرار همان تجربه است عده‌ای از دوستان او جمع شده‌اند نظیر آقایان محمود فرهنگ، مهدی کاموس، مجید اشتیاقی، یدالله وفاداری و… که یاد و خاطره دومین سال کوچ کریم را به همراه فرزندش نوید اکبری‌مبارکه که نقش پدر را ایفا می‌کند احیا کنند، تجربه شخصی خود را با کریم بودن می‌گویم وقتی در محافل و فضاهای عمومی نظیر رستوران و… کسی او را می‌شناخت و به خاطر نقش غیرقابل تکرارش در سریال امام علی (ع) به او خطاب ابن ملجم می‌کردند، گرچه اشاره به یک نقش منفی بود، اما کریم همواره خوشحال می‌شد و می‌گفت، خوشحالم که نقش و شخصیت بد ابن ملجم مردم را به یاد امام علی (علیه‌السلام) این الگوی معرفت، رفاقت و محبت می‌اندازد.

 اگر خوب گوش دهیم هنوز فاخته می‌خواند و کریم و یوسف را صدا می‌زند، تناسب این ایام هجرت مردان بزرگی چون سردار دل‌ها و ایام حزن و اندوه زهرای بتول دخت رسول، ناجی، شافی و میزبان همه‌ محبین اهل‌بیت و راهنمای ماندگان در این سرای فانی باشد؛ ان‌شاءالله.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

آغاز سومین جشنواره سراسری تئاتر سردار آسمانی

به گزارش ایران تئاتر پس از برگزاری آیین افتتاح سومین جشنواره سراسری تئاتر سردار آسمانی در بیت‌الزهرا(سلام الله علیها) و گلزار شهدای کرمان  در روز گذشته ، امروز و همزمان با نخستین روز از سومین جشنواره سراسری تئاتر سردار آسمانی در بخش تئاتر خیابانی نمایش‌های «مضیف» به نویسندگی محمدرضا حیدری و کارگردانی مشترک محمدرضا حیدری و رضا طالبی از کرمان ساعت ۱۰، «روزگار سرد» به نویسندگی امیر زارع‌زاده و کارگردانی سمیرا سلیمانی از سقز ساعت ۱۱، «کربلای آب» به نویسندگی علی بیداوسی و کارگردانی مشترک علی بیداوسی و سولماز محمدی از لاهیجان ساعت ۱۲، نمایش «اونی که باید باشه نیست» به نویسندگی آرزو بهرامی و کارگردانی مهدی روزبهانی از تهران ساعت ۱۵ و «مدافع آخر» به نویسندگی محمد قاسمی و کارگردانی احمد جعفری از تهران ساعت ۱۶ در میدان گنجعلی‌خان (داوری) به مخاطبان ارائه خواهد شد.

همچنین گلزار شهدای کرمان نیز در روز ۱۸ دی‌ماه مصادف با نخستین روز از سومین جشنواره سراسری تئاتر سردار آسمانی ساعت ۱۰ میزبان نمایش «مدافع آخر» به نویسندگی محمد قاسمی و کارگردانی احمد جعفری از تهران و ساعت ۱۱ میزبان نمایش «اونی که باید باشه نیست» به نویسندگی آرزو بهرامی و کارگردانی مهدی روزبهانی از تهران خواهد بود.

در روز نخست جشنواره سراسری تئاتر سردار آسمانی در گام سوم نمایش «مضیف» به نویسندگی محمدرضا حیدری و کارگردانی مشترک محمدرضا حیدری و رضا طالبی از کرمان ساعت ۱۲ در مسجد جامع شهر کرمان میزبان مخاطبان خواهد بود و دو نمایش «روزگار سرد» به نویسندگی امیر زارع‌زاده و کارگردانی سمیرا سلیمانی از سقز ساعت ۱۹ و نمایش «کربلای آب» به نویسندگی علی بیداوسی و کارگردانی مشترک علی بیداوسی و سولماز محمدی از لاهیجان ساعت ۲۰ در منطقه برج اول شهر کرمان به مخاطبان ارائه خواهد شد.

همچنین در نخستین روز از اجرای رادیوتئاترهای سومین جشنواره سراسری تئاتر سردار آسمانی روز ۱۸ دی‌ماه نمایش رادیویی «قاسم‌آباد» به نویسندگی علی حسینقلی‌زاده و کارگردانی سعید اکبرزاده ساعت ۱۴، نمایش رادیویی «معمای شام» به نویسندگی مصطفی جعفری و کارگردانی محمد رادمهر از اصفهان ساعت ۱۶ و نمایش «دلدار» به نویسندگی و کارگردانی شیرین سپهراد از تهران ساعت ۱۹ در مجموعه تئاترشهر کرمان به مخاطبان ارائه می‌شود.

سومین جشنواره سراسری تئاتر سردار آسمانی به همت انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس بنیاد فرهنگی روایت فتح و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان ۱۷ تا ۲۱ دی ماه ۱۴۰۰ به دبیری سیدوحید فخرموسوی در کرمان برگزار خواهد شد.

برگزاری مراسم آیین افتتاح سومین جشنواره سراسری تئاتر سردار آسمانی در گلزار شهدای کرمان

آیین افتتاحیه سومین جشنواره سراسری تئاتر سردار آسمانی در بیت‌الزهرا (حسینیه حاج قاسم سلیمانی) و گلزار شهدای کرمان با حضور مسئولان، هنرمندان و سیل انبوه مردم این استان برگزار شد.

در ابتدای مراسم افتتاحیه سومین جشواره سراسری تئاتر سردار آسمانی که در بیت‌الزهرا (حسینیه حاج قاسم در کرمان) برگزار شد، دکتر محمدرضا علیزاده مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان ضمن خیرمقدم به تمامی حاضران در مراسم افتتاحیه و هنرمندانی که آثارشان در این دوره از جشنواره در بخش‌های متنوع زینت‌بخش این دوره از رویداد است گفت: از تمامی هنرمندان حاضر در این رویداد و همچنین انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس بنیاد فرهنگی روایت فتح، حمید نیلی مدیر عامل انجمن و آقای سید وحیدفخرموسوی دبیر این جشنواره که حضور و تلاش‌های شبانه‌روزی‌شان به برگزاری این رویداد منتج شد کمال تشکر را دارم.

او ادامه داد: جشنواره تئاتر سردار آسمانی نخستین رویدادی فرهنگی‌هنری بود که بعد از شهادت سردار سپهبد شهید حاج‌قاسم سلیمانی در سراسر کشور با نگاهی ملی برگزار شد و این نشان‌دهنده تعهد هنرمندان تئاتر ایران نسبت به اسوه‌ای بزرگ و مجاهدی نستوه چون حاج قاسم سلیمانی که نامش معنای متجلی مقاومت و اقتدار ایران در سراسر جهان است.

در ادامه مراسم، حمید نیلی مدیرعامل انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس ضمن اشاره به استقبال پرشور و متعهدانه هنرمندان و ارسال ۲۴۶ اثر به سومین دوره جشنواره تئاتر سردارآسمانی در بخش‌های نمایشنامه‌نویسی، تئاتر خیابانی و رادیو تئاتر به این دوره از جشنواره گفت:در ابتدا لازم می‌داتم از زحمات و تلاش‌های دست اندرکاران دو دوره پیشین جشنواره تئاتر آسمانی  تشکر کنم و به ویژه بیشترین تقدیر و تشکر را از هنرمندانی دارم که به شکل خودجوش و با رسالت و تعهدی که بر دوش خود نسبت‌به سردار دل‌ها احساس می‌کردند با آثار هنری‌شان پایه‌گذار شکل‌گیری جشنواره تئاتر سردار آسمانی بودند.

او همچنین ضمن تقدیر از تلاش و مجاهدت اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان و دیگر دستگاه‌ها و نهادهای این استان که در برگزارس هر چه باشکوه‌تر این رخداد از هیچ تلاشی فروگذار نبودند اظهار داشت: در نهایت باید از سید وحید فخرموسوی دبیر سومین رویداد جشنواره تئاتر آسمانی که عاشقانه و خالصانه با تمام توان و به شکل شبانه‌روزی برای برپایی این رخداد در تلاش بود تقدیر ویژه‌ای داشته باشم.

نیلی با بیان آنکه جشنواره تئاتر سردار آسمانی نخستین رویداد هنری بود که با نگاه ملی  برای ادای دین هنرمندان به مقام شامخ سردار سلیمانی برگزار شد گفت: بعد از شهادت سردار و همزمان با اربعین شهادت حاج قاسم اولین دوره جشنواره برگزار و همزمان با نخستین سالگرد شهادت سردار دل‌ها شاهد برگزار دومین دوره جشنواره تئاتر سردار آسمانی بودیم و حال در دومین سالروز شهادت این مجاهد بزرگ، سرباز وطن و انقلاب گام به سومین دوره جشنواره گذاشتیم.

مدیرعامل انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس یادآور شد: هنرمندان کشورمان برکت هنر متعهد و هنر انقلابی هستند که همواره در برابر تمامی اتفاقات، کنش‌ها و رویدادهای تاریخ معاصر ایران به‌ویژه تاریخ گره‌خورده با انقلاب، حماسه هشت سال دفاع مقدس و مسئله مقاومت با زبان زیبا شناسانه هنر همواره در میدان حاضر بوده، تلاش کرده و در صحنه حضور داشتند. این هنرمندان بودند که برگ‌برگ تاریخ زرین این سرزمین را با آثار فرهنگی و هنری‌شان برای آیندگان به‌عنوان میراثی بزرگ و ارزشمند به ثبت رساندند و هنوز هم مجاهدانه بر این رسالت استوار هستند.

نیلی در پایان اظهار امیدواری کرد سومین دوره جشنواره تئاتر آسمانی پلی برای برگزاری ادوار مستمر این رویداد به‌ویژه در بعد بین‌المللی باشد. چراکه شخصیت حاج‌قاسم تنها متعلق به ایران و کشورهای محور مقاومت نیست. آن‌چنان که شاهد بودیم هم‌زمان با بازتاب خبر شهادت سردار سپهبد شهید حاج‌قاسم سلیمانی تمامی جهان در شوک و حیرت فرورفت و هر یک تلاش کردند به نوبه خود عرض ارادتی به سردار دل‌ها داشته باشند.

سیدوحید فخرموسوی دبیر سومین جشنواره تئاتر سردار آسمانی در ادامه این مراسم با اشاره به استقبال بی‌نظیر هنرمندان، فعالان و دست‌اندرکاران عرصه هنرهای نمایشی برای حضور در این جشنواره گفت: جشنواره تئاتر سردار آسمانی ثمره ارادت هنرمندان به حاج‌قاسم سلیمانی است و امیدواریم در کنار این نگاه متعهد؛ تبلور باشکوه آثار هنرمندان بتواند تجلی‌ساز استمرار مفهوم مقاومت در فرهنگ و هنر ایران زمین باشد.

در این مراسم گروه سرود جهادی جوادالائمه (یاران سلیمانی‌ها) به اجرای سرود و برنامه با محوریت سردار سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی پرداختند و سپس تمامی مسئولان برگزاری استانی و دست‌اندرکاران سومین جشواره تئار سردار آسمانی به گلزار شهدای کرمان رفتند.

مسئولان و دست‌اندرکاران این رخداد در گلزار شهدا با قرائت فاتحه اهدای گل بر مزار شهیدان پرداختند و به مقام شامخ شهدای هشت سال دفاع مقدس، شهدای حرم و به ویژه مزار سردار سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی ادای احترام کردند.

همچنین طی اقدامی نمادین با حضور مردم و مسئولان، ۱۷ کبوتر را به نشانه  روز ۱۷ دی‌ماه سالروز خاکسپاری پیکر مطهر حاج قاسم سلیمانی آزاد کردند.

سردار صدفی از دوستان، یاران و هم‌رزمان سردار سپهبد شهید حاج‌قاسم سلیمانی و عضو هیئت‌امنای حسینیه بیت الزهرا(س) ،علی رمضانی مدیر صداوسیمای استان کرمان،دهقانی معاون اجتماعی فرهنگی استانداری کرمان ،در این رویداد حضور داشتند. این مراسم  همزمان با فرا رسیدن گلبانگ ملکوتی اذان ظهر خاتمه یافت.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

«گیتی همسر علیرضا» تاریخ انقضا ندارد/ سینمای مستقل و تجربه‌گرایانه برای حیات سینما ضروری استضروری

هنروتجربه-سعیدحضرتی: رویا جاویدنیا بازیگر فیلم «گیتی همسر علیرضا» به کارگردانی حمیدرضا هنری می‌گوید آشتی و عادت مخاطبان حداکثری با فیلمهای «هنروتجربه» با گذشت زمان اتفاق می‌افتد و با رونق گرفتن این فیلمها، معیار سینما در بخش تجاری و بدنه هم بالاتر می‌رود. «هنروتجربه» در طول فعالیت‌های خود و با وجود محدودیت‌ها در این سالها نقش خود را به خوبی ایفا کرده و در اکران و شناساندن فیلمسازان به مخاطبان موفق عمل کرده است.

رویا جاویدنیا درباره همکاری و بازی در فیلم سینمایی «گیتی همسر علیرضا» به کارگردانی حمیدرضا هنری به خبرنگار سایت هنروتجربه گفت: «گیتی همسر علیزضا» اولین فیلم بلند سینمایی حمیدرضا هنری است که با توجه به داستان جذاب آن وقتی به من پیشنهاد فرصتی خوبی برای من بود که بعد از مدت‌ها نقش اول زن فیلمی سینمایی با قصه‌ای متفاوت از طبقه متوسط کار کنم. هر بازیگر دیگری هم در موقعیت من بود فرصت به دست آمده را غنیمت می‌شمرد و بازی در این نقش را قبول می‌کرد. قبل از فیلمبرداری، جلسات دورخوانی هم داشتیم و همین امر هم به بازی‌های یکدست‌تر کمک زیادی کرد. نهایت تلاشم را کردم در آن زمان سعی کردم بهترین بازی را انجام بدهم.

او با اشاره به اینکه در سالهای اخیر فیلمنامه‌ای که بازیگر را دچار چالش کنم کمتر نوشته می‌شود و به همان نسبت بازیگران کمتر این شانس را دارند که در نقش‌هایی با این مشخصات بازی کنند و از قالب خود خارج شوند افزود: فیلمنامه «گیتی همسر علیرضا» نوشته حمیدرضا هنری و سیدفاضل وزیری‌محبوب واجد این مشخصات بود و فیلمنامه اثر را دوست داشتم و خوشحالم این همکاری شکل گرفت. به جز آن در این سالها سریال «می‌خواهم زنده بمانم» و فیلم سینمایی «در وجه حامل» از جمله فیلمهایی است که به نقش و فیلمنامه علاقه داشتم و امیدوارم فرصتی فراهم شود تا دوباره سکانس‌هایی نظیر آنها را بازی کنم.

سینمای هنری و تجربی نسبت به سینمای تجاری و بدنه، روشنفکرانه‌تر و با ذهن بازتری تولید می‌شوند‌. سینماگران این عرصه ضمن تسلط بر قواعد فیلم ساختن، قوانین خشک سینما را می‌شکنند و امکان اشتباه و تجربه کردن را برای خود فراهم می‌کنند. این جسارت و نگاه هنری برای من مهم و محل اعتنا است. در طول این سالها به دلیل شرایط کاری هر زمان که فرصتی دست داده فیلمهای نمایش داده شده در سینماهای «هنروتجربه» را در سینما فرهنگ دیده‌ام و لذا برده‌ام. از نگاه هر هنرمند و آرتیستی امکان نمایش اینگونه آثار برای سینما ضرورت دارد و امیدوارم با تبلیغات و سینماهای بیشتری این آثار اکران شوند.

جاویدنیا با اشاره به اینکه فیلمنامه «گیتی همسر علیرضا» تاریخ انقضا ندارد و تازگی خود را از دست نمی‌دهد اضافه کرد: این فیلم ۵ سال پیش ساخته شده و بعد از گذشت این سالها در سینماهای «هنروتجربه» به نمایش در آمده که متاسفانه به دلیل آنکه سر فیلمبرداری فیلم سینمایی در میناب هستم، نتوانستم در آیین دیدار فیلم بیایم و هنوز آن را در سینما ندیده‌ام.

وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود سینمای مستقل و تجربه‌گرایانه را برای حیات سینما ضروری عنوان کرد و گفت: سینمای هنری و تجربی نسبت به سینمای تجاری و بدنه، روشنفکرانه‌تر و با ذهن بازتری تولید می‌شوند‌. سینماگران این عرصه ضمن تسلط بر قواعد فیلم ساختن، قوانین خشک سینما را می‌شکنند و امکان اشتباه و تجربه کردن را برای خود فراهم می‌کنند. این جسارت و نگاه هنری برای من مهم و محل اعتنا است. در طول این سالها به دلیل شرایط کاری هر زمان که فرصتی دست داده فیلمهای نمایش داده شده در سینماهای «هنروتجربه» را در سینما فرهنگ دیده‌ام و لذا برده‌ام. از نگاه هر هنرمند و آرتیستی امکان نمایش اینگونه آثار برای سینما ضرورت دارد و امیدوارم با تبلیغات و سینماهای بیشتری این آثار اکران شوند.

بازیگر فیلم سینمایی «آزردگان» یادآور شد: آشتی و عادت مخاطبان حداکثری با فیلمهای «هنروتجربه» با گذشت زمان اتفاق می‌افتد و با رونق گرفتن این فیلمها، معیار سینما در بخش تجاری و بدنه هم بالاتر می‌رود. «هنروتجربه» در طول فعالیت‌های خود و با وجود محدودیت‌ها در این سالها نقش خود را به خوبی ایفا کرده و در اکران و شناساندن فیلمسازان به مخاطبان موفق عمل کرده است.

رویا جاویدنیا در پایان با بیان اینکه مخاطبان را به دیدن «گیتی همسر علیرضا» در سینماهای «هنروتجربه» دعوت می‌کنم بیان کرد: شور و اشتیاق و دغدغه حمیدرضا هنری کارگردان «گیتی همسر علیرضا» برای ساخت این فیلم ارزشمند است و امیدورام مخاطبان فهیم «هنروتجربه» این فیلم را در سینماهای «هنروتجربه» ببینند و ازین دست فیلمها حمایت بیشتری کنند.

فیلم «گیتی همسر علیرضا» به کارگردانی حمیدرضا هنری و تهیه‌کنندگی همایون رضا عطاردی و عزت‌الله جامعی ندوشن اکران خود را از روز چهارشنبه ۸ دی ماه در سینماهای این موسسه آغاز کرد.

در خلاصه داستان فیلم «گیتی همسر علیرضا» آمده است: گیتی و علیرضا در کنار هم زندگی آرام و متوسطی دارند. گیتی که استادیار دانشگاه است برای ارائه مقاله علمی خود به زنو باید سفر کند. علیرضا در کابوس‌هایی که او را در مرز از بین رفتن قرار داده، سرگردان است. او به پیشنهاد روانپزشک خود دست به اعتراف عجیبی می‌زند. اعترافی که مسیر زندگی عاشقانه گیتی و علیرضا را به فروپاشی می‌کشاند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

جشنواره سردار آسمانی فراتر از یک رویداد تئاتری است

به گزارش ایران تئاتر به نقل از روابط عمومی بنیاد فرهنگی روایت فتح، دکتر سید محمد نادری رئیس بنیاد فرهنگی روایت فتح روز سه‌شنبه ۱۴ دی‌ماه در بازدیدی از دبیرخانه سومین جشنواره سردار آسمانی ضمن تقدیر و تشکر از مسئولان و دست‌اندرکاران اجرایی در دو استان تهران و کرمان و با اشاره به اهتمام ویژه و ارادت قلبی و دلی هنرمندان تئاتر نسبت به سردار شهید حاج قاسم سلیمانی گفت: حس و حال بانیان و دست‌اندرکاران این جشنواره اعم از مدیران و هنرمندان با جشنواره‌های دیگر وجه تمایز عمده‌ای دارد و به‌خوبی محسوس است که همه با دل‌وجان آمده‌اند تا به ساحت مبارک سردار آسمانی ملت ایران حاج قاسم سلیمانی عرض ارادتی ویژه از جنس هنر فاخر تئاتر داشته باشند.

دکتر نادری همچنین افزود: این جشنواره از سوی هنرمندان تئاتر کشور به‌طور ویژه مقبولیت خاصی پیداکرده است و خدا را شاکریم که در بنیاد فرهنگی روایت فتح توانسته‌ایم در خدمت سربازان حاج قاسم در سنگر فرهنگ و هنر و نیز زمینه‌ساز بستر مناسبی برای ادای دین جامعه تئاتر کشور باشیم.

وی همچنین بر تقویت ابعاد رسانه‌ای این جریان بزرگ فرهنگی هنری و نیز تأکید بر حس و حال معنوی این رویداد تأکید کرد و گفت: این جشنواره چیزی فراتر از یک جشنواره تئاتری است و اصولاً به دلیل شخصیت عظیم و گسترده حاج قاسم، هرکسی در هر مقام و رتبه و درجه‌ای هر کاری برای حاج قاسم انجام دهد بازهم کم است و فکر می‌کند که از قافله ارادتمندان و دوستداران ایشان عقب‌افتاده است و باید برای سردار کاری ویژه انجام دهد. امیدوارم خداوند به برکت خون پاک مجاهدان و شهدای مدافع حرم علی‌الخصوص شهید سلیمانی به قدم‌ها و قلم‌های خالصانه همه خادمان و شرکت‌کنندگان این جشنواره برکت دهد تا شاهد برگزاری مطلوب بخش نهایی این جشنواره در کرمان باشیم.

در این دیدار حمید نیلی مدیر انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس و سید وحید فخر موسوی دبیر سومین دوره جشنواره سراسری تئاتر سردار آسمانی نیز با ارائه گزارشی از آخرین شرایط و وضع موجود این جشنواره را تشریح کردند.

توحید معصومی، مشاور انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس، محسن سلیمانی فارسانی، مشاور دبیر و مدیر دبیرخانه، شهرام احمدزاده مدیر بخش نمایشنامه‌نویسی، دکتر مهدی طهماسبی مدیر بخش رادیو تئاتر، پژمان شاهوردی مدیر بخش تئاتر خیابانی و جواد تمدنی مدیر روابط عمومی انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس نیز به ارائه گزارشی از وضعیت جشنواره و فعالیت‌های صورت گرفته در دبیرخانه پرداختند.

سومین جشنواره سراسری تئاتر سردار آسمانی به همت انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس بنیاد فرهنگی روایت فتح و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان دی‌ماه سال جاری به دبیری سیدوحیدفخرموسوی در سه بخش نمایشنامه‌نویسی تئاتر خیابانی و رادیو تئاتر از ۱۷ تا ۲۱ دی در کرمان برگزار می‌شود.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

استفاده از تمامی ظرفیت‌ها برای برگزاری جشنواره‌ای شایسته

به گزارش ایران تئاتر به نقل از ستاد خبری جشنواره، این جلسه با هدف جلب مشارکت در بحث تولیدات مرتبط با سازمان بهزیستی و هم افزایی ظرفیت‌های جشنواره تئاتر فجر و سازمان بهزیستی برگزار شد.

 تعدادی از نمایش هایی که از سوی سازمان بهزیستی برای شرکت در جشنواره تئاتر فجر معرفی شده اند،‌ مرتبط با موضوع معلولین است.

در این نشست مسافرآستانه  شرایط جشنواره چهلم و لزوم مشارکت نهادها و سازمان‌های مردم نهاد از جمله سازمان بهزیستی برای برگزاری شایسته چهلمین دوره جشنواره بین‌المللی فجر را تشریح کرد و نسبت به همکاری سازمان‌های مردم نهاد با جشنواره تئاتر فجر ابراز تمایل کرد.

عرب‌زاده هم در این دیدار با تشریح امکانات سازمان بهزیستی نسبت به همکاری با جشنواره تئاتر فجر برای توانمندی ظرفیت‌های دو مجموعه ابراز آمادگی کرد.

به گفته او، قرار است جزییات مفاد همکاری جشنواره تئاتر فجر با سازمان‌ بهزیستی در جلسات کارشناسی بررسی شود.

رضا بصیرت مدیر عامل انجمن هنرهای نمایشی نیز در این دیدار گفت: «هدف ما در انجمن هنرهای نمایشی و دبیرخانه تئاتر فجر این است که جشنواره چهلم به شایستگی برگزار شود، از این رو قصد داریم با تمام سازمان‌هایی که توان این را دارند به ظرفیت‌ها و امکان جشنواره  بیافزایند دیدار و گفت‌وگو کنیم.»

او افزود: «سازمان بهزیستی با توجه به ویژگی و امکاناتی که دارد هر سال  جشنواره تئاتر معلولین را برگزار می‌کند و امیدواریم از این امکانات این سازمان و جشنواره تئاتر فجر برای توانمندسازی خانواده بزرگ تئاتر استفاده کنیم.»

 مدیرعامل انجمن هنرهای نمایشی در پایان سخنانش ابراز امیدواری کرد که این همکاری در طول سال تداوم داشته باشد.

در این نشست که در سازمان بهزیستی برگزار شد؛ وحید لک، فرهاد قائمیان و امیر مشهدی‌عباس دبیر بیست و هفتمین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان نیز حضور داشتند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

«خط باریک قرمز» وظیفه‌اش را انجام داد/ هویت هنر شکستنی نیست

هنروتجربه: فرزاد خوشدست نویسنده و کارگردان مستند «خط باریک قرمز» که این روزها در پلت‌فرم نماوا در حال پخش است می‌نویسد: «هویت هنر شکستنی نیست و این ضربه‌ها تنها گیج‌گاه و گذرگاه هراس انگیزشان را نشانه رفته است. «خط باریک قرمز» وظیفه اش را انجام داد و مابقی را تاریخ قضاوت خواهد کرد. کاش دیگران وظیفه‌شان را بهتر بدانند.»

به گزارش سایت هنروتجربه، فرزاد خوشدست کارگردان این فیلم در یادداشتی به این سئوال که «چرا عنوان می‌شود «خط باریک قرمز» فیلمی‌ست که باعث شد یک اعدام کمتر شود؟» در یادداشتی پاسخ داد:

«در ابتدای فیلمبرداری «خط باریک قرمز» بنا بود از بین صد و هفتادو چند زندانی نوجوانی حاضر در کانون اصلاح و تربیت که تست داده بودند کمتر از ۱۵ نفر را انتخاب کنیم.

در بین انتخاب شده‌ها نام میلاد هم بود. میلاد جرمش قتل بود. خیلی‌ها می‌گفتند میلاد را انتخاب نکنید خطرناک است. ولی و من و توماج عزیز مُصر بودیم باشد. می‌گفتند او حتی نمی‌تواند جملات و مطالب دلخواهش را با بیان ساده بازگو کند چطور باید بازی و اجرا داشته باشد!

چیزی درون من می‌گفت او باید باشد. بود و تا انتها ماند و درخشید و پوست انداخت. زمانی که فیلم را برای اولین بار در جشنواره جهانی فیلم فجر اکران کردیم باخبر شدم که شاکی او رضایت نمی‌دهد و ممکن است بعد از ماه رمضان برود برای اجرای حکم اعدام به زندان رجایی شهر.

همانجا بود که با خودم گفتم حتمأ حکمت انتخاب میلاد همین بوده، شاکی باید فیلم «خط باریک قرمز» را ببیند. و شد همان که هنر می‌تواند و باید انجام دهد. اما همیشه کاری دیگر می‌کند…

حالا در این ویدئو همه چیز بیان می‌شود. شما بشنوید و برسانید به دست دیگران تا بشنوند. بشنوند آنهایی که همیشه سنگ به شیشه نازک «خط باریک قرمز» زدند و خواستند هویت این فیلم را بشکنند. بشنوند و بدانند که هویت هنر شکستنی نیست و این ضربه‌ها تنها گیج‌گاه و گذرگاه هراس انگیزشان را نشانه رفته است.

«خط باریک قرمز» وظیفه‌اش را انجام داد و مابقی را تاریخ قضاوت خواهد کرد. کاش دیگران وظیفه‌شان را بهتر بدانند.

خوشحالم که امروز میلاد آزاد و آرام زندگی می‌کند و تشکیل خانواده داده. ممنون از همه آنهایی که «خط باریک قرمز» را ساختند خصوصأ نگار اسکندرفر، توماج دانش بهزادی، هنگامه قاضیانی، مرتضی پورصمدی و دُری رضایی عزیزم»

 

این فیلم درباره یک گروه نوجوان در زندان است که با کمک چند مربی نمایش تصمیم می‌گیرند نمایشی را روی صحنه ببرند و ناگفته‌های زندگی خود را از این طریق بیان کنند اما در روز اجرا در جشنواره بین‌المللی تأتر فجر عده‌ای از آنها نقشه فرار می‌کشند.

«خط باریک قرمز» باعث شد یک اعدام کمتر شود و نوجوانی به زندگی بازگردد. فرهاد اصلانی، هنگامه قاضیانی، امیر دژاکام، افشین هاشمی، آرش آبسالان، یاسر خاسب و توماج دانش‌‌بهزادی و با همراهی نوجوانان کانون اصلاح و تربیت تیم بازیگران این مستند داستانی را تشکیل می‌دهند.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

دومین نشست «سینما؛ گفتمان فرهنگی» برگزار شد

هنروتجربه: دومین نشست از سلسله نشست‌های «سینما؛ گفتمان فرهنگی»  (گام دوم سینما) به همت اداره کل روابط عمومی سازمان سینمایی کشور، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و با همکاری موزه سینما برگزار شد.

به گزارش سایت هنروتجربه به نقل از اداره کل روابط عمومی سازمان سینمایی، این نشست با موضوع «لزوم قانون گرایی در سینمای ایران با نگاهی به کاستی‌های قوانین موجود و ارائه راه‌حل‌های مناسب» با حضور سینماگران و کارشناسانی چون محمدرضا مصباح (تهیه‌کننده سینما)، مهدی کریمی (تهیه‌کننده سینما)، مهدی کوهیان (حقوقدان و تهیه‌کننده سینما)، دکتر وحید آگاه (حقوقدان و عضو هیأت‌ علمی دانشگاه) و مصطفی محمودی (کارشناس و منتقد سینما) ۱۳ دی ماه در موزه سینما برگزار شد.

«مصطفی محمودی» مجری کارشناس نشست اظهار داشت: بیش از دو دهه قبل در حوزه مدیریتی سینمای ایران راجع به لزوم نگارش قانون جامع و کامل سینمای ایران صحبت می‌کردند. پیش نویس‌هایی با مشورت با صنوف مختلف سینمایی  تهیه شد اما در نهایت این موضوع اتفاق نیافتاد.
او در ادامه این بحث، درباره این موضوع صحبت کرد که یکی از مشکلاتی که در جامعه سینماگران وجود دارد، عدم شناخت مسائل سینمایی توسط برخی قانون‌گذاراست و باید به فهم مشترک در این زمینه دست یافت.

 حقوق حرفه‌ای هنرمند نیاز به تعریف دارد

«مهدی کوهیان» طی سخنانی در این نشست گفت: این بحث را می‌توان از این دید نگاه کرد که آیا می‌خواهیم به صنعت سینما مثل بقیه امور تولیدی و اشتغالی که در آن گردش مالی اتفاق می‌افتد، نگاه کنیم یا خیر. باید تکلیف خود را با محصولات فرهنگی و هنری روشن کنیم. قانونگذار در این زمینه در برنامه ششم توسعه تأکید کرده که سازمان فرهنگ و ارشاد اسلامی باید کمک کند که تولید فرهنگی و هنری تسهیل شود و با هماهنگی قوه قضائیه موانع تولیدات فرهنگی را کم کند. در بند دیگر همین قانون ۹۹ برنامه ششم توسعه ذکر شده که دولت و سازمان صدا و سیما و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ظرف یک سال باید لیستی از مجوزها و تصدی‌گری‌هایشان در حوزه فرهنگی و هنری تهیه کنند و آن را به بخش خصوصی و سازمان‌های مردم نهاد واگذار کنند. این تکلیف قانونی است که برای دولت و سازمان‌های دولتی ما وجود دارد. اما آیا عملا این تکلیف قانونی در سال‌های اخیراجرا می شود یا خیر؟

او افزود: من فکر می‌کنم دنیا به سمت مقررات‌زدایی و تنظیم‌گری می‌رود. ما سازمان‌های تنظیم‌گر داریم، دولت‌ها وظایف خود را در حوزه ایجاد مقررات و قانون‌گذاری به سازمان‌های تنظیم مقررات واگذار می‌کنند. برای داشتن صنعتی پویا و تولید به‌روز، قابل رقابت در عرصه جهانی و افزایش صادرات به مقررات‌زدایی نیاز داریم.

کوهیان با اشاره به اینکه یک سری مسائل وجود دارد که پاسخ گویی قانونی ندارد، گفت: در بخش وی.او.دی‌ها مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی است که تولیدات حرفه‌ای در بخش مجازی برعهده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است و ساترا یک بخشی از این قانون بود که در اسفند ۱۴۰۰ قراردادش تمام می‌شود. سینمای ایران در بخشی از تاریخ با ایستادگی خودش را نشان داده است. زمانی که که وزارت ارشاد پروانه‌ای را صادر می‌کند همه باید به آن احترام بگذارند و فقط قوه قضائیه می‌تواند این پروانه را باطل کند.

او ادامه داد: تشکل‌های معیشتی در این راستا تشکیل شده است و درباب معیشتی روز ورود می‌کند. خانه سینما هم در برابر خیلی از مواضع سکوت کرده است.

این کارشناس گفت: باید یک صدای واحد و اتحاد صنفی ایجاد شود. ورود هر نهادی برای قانون‌گذاری سینمای ایران ممنوع است.

او اظهار داشت: دیوان عدالت اداری می‌گوید که هرکس نمی‌تواند قانون‌گذاری کند و در اصل ۱۳۸ قانون اساسی قانون‌گذار مشخص شده است. وزارت ارشاد و سازمان سینمایی در این موارد می‌تواند از دانشگاهیان کمک بگیرند. ما نیاز به قانون ‌گذاری در نظام صنفی داریم، بنابراین تنها جایی که در مشاغل کشور حمایت‌های صنفی ندارد، سینماست. خیلی تخلفات را می‌شود در این نظام صنفی حلش کنیم‌. در ایران حقوق حرفه‌ای هنرمند تعریف نشده است.

راه عبور از مشکلات، فقط گفت‌وگو است

«محمدرضا مصباح» در این نشست گفت: می‌خواهم از جنبه حرفه‌ای و صنفی به قضیه نگاه کنم. ما در برخی قوانین و اجرای آن نقص داریم، اما مخاطب این خطابه کیست؟ آیا سینماگر است یا مدیر فرهنگی؟ به نظر من باید مخاطب این موضوع مدیریت فرهنگی باشد. وقتی شما می‌خواهید به قانون و قانون‌نویسی در ساحت هنر وارد شوید باید تسامح بیشتری در نظر بگیرید، چرا که هر چه قانون سختگیرانه‌تر و خشک‌تر باشد خلاقیت کمتر خواهد شد. مدیران بالادستی که سیاست‌گذاری کلی سینما را بر عهده دارند، باید طبق قوانین در مسیر چهارچوب عمل کنند که در این مورد مشکل خاصی نداریم. یک سری قوانین نانوشته داریم که فیلمساز می‌داند از کجا شروع کند و چه مراحلی را طی کند. ولی گاهی نقد هم می‌شود.
او ادامه داد: بنابراین قانون‌ گذاری در هنر بسیار متفاوت‌تر از جاهای دیگر است. اگر بگوییم فقط افرادی با یکسری مختصات خاص فیلم بسازند، تعداد فیلمسازان کم می‌شوند. به نظرم باید در مسیر تولیدات هنری حرکت کنیم و مدیران محترم اگر فکر می‌کنند نقص در اجرای قوانین داریم، این قوانین را باید وضع کنند.

مصباح ادامه داد: ما به شدت در این عرصه به ‌وضع قوانین مشخص نیازمندیم. یک‌سری خط قرمز داریم که تمام اشخاص و نهادها آنها را می‌شناسند چون در این مملکت حضور دارند و فعالیت می‌کنند. تمام فیلمسازان به آرمان‌های انقلاب و خط قرمزهایش اعتقاد دارند اما مشکل اینجاست که اشخاص خودشان را می‌خواهند به این خطوط قرمز وصل کنند.

او همچنین خاطرنشان کرد: راه عبور از این مشکلات فقط گفت‌وگو است. در دولت قبل اعلام کردم برای رفع مشکل فیلمسازان و ساترا این‌جلسات برگزار شود. از آقای اسماعیلی وزیر ارشاد خواستارم تا شأن و جایگاه سینما و سینماگران را به جای خود برگرداند. از سازمان سینمایی نیز خواهشمندم تا تهیه‌کننده را به عنوان بازوی قدرتمند بشناسند.

 در این چهل سال سینمای ایران بالنده شده، پس مشکلی در مقررات نبوده است

«وحید آگاه» دیگر کارشناس حاضر در این نشست اظهار کرد: وقتی از حقوق صحبت می‌کنیم، در حقیقت سه منبع اصلی قانون مصوب مجلس، مقررات و آئین نامه‌های مصوب  و رویه قضایی را مد نظر داریم. همچنین کنار آن منبع ثانویه دیگری به نام عرف داریم که گاهی الزام‌آور است. اگر منظور این است که آیا در سینمای ایران قانون داریم، من می‌گویم ما پنج برابر ظرفیت قانون و مقررات داریم، اما اگر منظر این است که چرا قانون مصوب پارلمان نداریم، موضوع فرق می‌کند. شاید هیچ کدام از سینماگران این قوانین را آموزش ندیده باشند اما در کنار کار یاد می‌گیرند. اگر سوال این باشد که آیا در سینما نیاز به قاعده‌گذاری داریم، من می‌گویم نداریم.

او در بخش دیگری از سخنانش در این نشست با اشاره به لزوم واکاوی مشکلات سینمای ایران، اظهار داشت: آیا مشکل این است که چرا ما قانون نداریم؟! در حال حاضر مشکل سینمای ایران این است که چرا از ما حمایت نمی‌شود. متولی سینما در کشور کیست؟ چیزی که قانون می‌گوید این است متولی سینما وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. ما مجلسی داریم که حمایت می‌کند و رویکردش مشخص است. اما گاهی قوه قضاییه در سینما ورود کرده و گاهی خود وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوزی را که خود داده است نقض می‌کند. اگر می‌گوییم برای حمایت سینماگر در مقابل دولت قانون لازم داریم، من می گویم این قانون وجود دارد ولی کسی باید آن را اجرا کند.

این کارشناس ادامه داد: تجربه ۱۰۰ سال گذشته در زمینه حمایت نشان داده که نهایتا به نظارت ختم می‌شود. مشکل سینما با مخاطب نیست.. مشکل سینما این است که دید مخاطب و سینماگر با نوع و شکل سلیقه‌این نظارت بر آثار تولیدی زاویه دارد که این موضوع هم با گفتگو حل خواهد شد. ولی در حال باید دید چرا سینما کم‌کم از دست وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی خارج می‌شود.

او درباره شرایطی که در نبود قوانین، نهادهای نظارتی و امنیتی به ماجرا ورود می‌کنند نیز گفت: گاهی وزیر باید ایستادگی کند. ما می‌بینیم که در این چهل سال سینما بالنده شده است. پس مشکلی در مقررات نبوده، ولی جاهایی وزیر ایستادگی کرده و جایی ایستادگی نکرده است. در هر جا معیارهایی داریم و باید دید معیارهای مدیران سینما چه بوده، چه تحویل گرفته‌اند و چه تحویل داده‌اند؟ درست است در جاهایی سلیقه دخیل بوده ولی در نهایت به نظرم همه چیز با گفتگو حل می‌شود. همه شاهکارهای سینمای ایران با ایستادگی برخی مدیران ساخته شده و از آن تقدیر شده است.

در حوزه فرهنگ و هنر نه تنها قانون کم نداریم بلکه قانون اضافه هم داریم!

«مهدی کریمی» نیز در این نشست گفت: گاهی می‌گوییم قانون وجود ندارد که راه آن اتخاذ تدابیر صحیح و وضع قوانین کار آمد است . در این سال‌ها همه ما با همه فراز و فرودها زیر پرچم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی فیلم ساختیم. مشکل ما پروانه ساخت نیست،  خواسته وحدت رویه در صدور پروانه نمایش فیلم است که گاها با  سلیقه‌های مختلف در زمان‌های متفاوت دچار مشکلاتی شده است.

او در ادامه گفت: درباره ساترا باید یک نشست برگزار شود. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و صدا و سیما هردو برای این حکومت هستند و باید بنشینند باهم مشکلات‌شان را حل کنند. مشکل این دو نهاد بسیار ساده است. حقوق در یک کلمه خلاصه می‌شود و آن هم تفسیر است بهترین قانون جهان را هم بنویسیم می‌شود به نفع خود استفاده کرد.

این تهیه‌کننده اظهار داشت: آزادی جزو قانون‌های اصلی انقلاب بوده است. در آن زمان مردم برای همین آزادی انقلاب کرده‌اند. برخی از فیلم‌های توقیفی در گذشته، زمانی که اکران شده‌اند، تمام اقشار از آن راضی بوده‌اند و بعضا چندین بار در صدا و سیما هم  پخش شده اند و این یعنی در بسیاری از توقیف‌ها سلیقه‌ای عمل شده است. و البته نمی‌توانیم فیلمی بسازیم که ۸۰ میلیون ایرانی را راضی نگه دارد.

او افزود: برخی تصور می کنند اگر جامعه هنری را مستمری بگیر کنیم، مشکل حل خواهد شد، که اینطور نیست. خواسته اهل هنر رها سازی روح هنری‌شان است و اینکه بتوانند تجربیاتشان را تکرار کنند، رشد کنند و در این عرصه باعث رشد فرهنگی  شوند.

کریمی گفت: چند درصد از تولیدات سینما با حمایت دولت و چند درصد با همت شخصی اهالی هنر ساخته می‌شوند؟ لفظ فیلم فاخر را چند سال پیش پدید آوردند که اگر پروژه‌ای پرهزینه باشد، فاخر است، اما همین ماجرا آسیب‌زا شد.

او ادامه داد: ما در این عرصه به حذف دخالت دولتی معتقد نیستیم، ولی دولت بهتر است حدود حمایت‌هایش را رعایت کند و وظایف پدرانه‌اش را اعمال کند. آنچه وجود دارد در تقسیم تکلیف است. آیا ما به دلیل ضعف قانون اینجا هستیم؟ خیر. گاهی نهادهای موازی مجوز ارشاد را قبول ندارند. مثلا صدا و سیما می‌گوید فلان فیلم اجازه پخش در صدا و سیما را ندارد. چه کسی می‌خواهد این مسائل را حل کند؟ مدیران سینما باید از سینما دفاع کنند.

کریمی یادآور شد: شاید ریشه تمام مشکلاتی که در حوزه فیلمسازی داریم این است که نگاهی به گذشته و آینده نداشته‌ایم.مثلا سینمای کودک و نوجوان ریشه تاریخی دارد و پتانسیلی که در این راستا وجود دارد، قابل تأمل است. اگر می‌گذاشتند این ژانر کار خودش را انجام بدهد رونقی در تمام سینمای ایران ایجاد می‌شد…

او ادامه داد: در مسائل کلان سینمایی نباید سلایق شخصی اعمال شود. اینکه می‌گوییم در مسائل فرهنگ و هنر نگاه حکومتی اعمال نشود،  در ایران ممکن نیست. در حوزه فرهنگ و هنر نه تنها قانون کم نداریم بلکه قانون اضافه هم داریم. خواهشمندیم از کسانی که می‌خواهند در بخش مدیریتی فرهنگ و هنر فعالیت کنند، جرأت ایستادگی در برابر برخی از نظرات را هم داشته باشند. جرأت و جسارت را اگر از فیلمسازان بگیریم سینمای تاثیر گذار نخواهیم داشت.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

«پادشاه این تن شده‌ام» نشان توکا را کسب کرد

به گزارش ایران تئاتر، در سومین دوره از این جایزه ادبی، نشان توکا به احسان خلیلی اردلی رسید. مجموعه داستان «پادشاه این تن شده‌ام» نوشته احسان خلیلی اردلی اسفند ۱۳۹۹ توسط نشر عنوان منتشر شده بود. کتاب «پادشاه این تن شده‌ام» شامل ۹ داستان کوتاه است که علاوه بر نثر روان و روایت‌های جذاب، بهره‌گیری بجا از فرهنگ فولکلور و آداب بومی منطقه چهارمحال و بختیاری در آن دیده می‌شود.

محمدرضا براری دبیر اجرایی سومین جایزه داستان مازندران در گزارشی از مرحله نهایی جایزه گفت: طبق بیانیه هیئت‌داوران از بین هفت مجموعه داستان منتشر شده در سال ۱۳۹۹ که به دور پایانی راه یافته بودند، کتاب‌های زیر بیشترین امتیاز را به دست آوردند:

پادشاه این تن شده‌ام/ نوشته احسان خلیلی اردلی/ نشر عنوان/ رتبه نخست و کسب نشان توکا

اتللوی تابستانی/ نوشته نصیبه فضل‌اللهی/ نشر ثالث/ شایسته تقدیر

بوی لیمو توی پشه‌بند/ اثر خانم فرزانه نامجو/ نشر آوند دانش/ شایسته تقدیر

مرحله نهایی توسط ابوتراب خسروی، منیرالدین بیروتی، روشنک جهانی و به سرپرستی آقای انوشه منادی داوری شده است.

همچنین نشر عنوان ناشر برگزیده سومین جایزه ادبی مازندران معرفی شد.

جایزه داستان مازندران از سال ۱۳۹۷ به همت نویسندگان مازندرانی، با نگاه جدی به ادبیات داستانی و کشف استعدادهای داستانی کشور راه‌اندازی شده و طی دو سال اخیر آثار درخور توجهی را به ادبیات داستانی کشور معرفی کرده است.

مجموعه داستان پادشاه این تن شده‌ام در ۱۰۱ صفحه قطع رقعی و با قیمت ۳۲ هزار تومان توسط نشر عنوان منتشر شده است.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

سمپوزیوم آینده تئاتر ایران امروز آغاز می شود

به گزارش ایران تئاتر دانشکده هنر و گروه آموزشی تئاتر دانشگاه سوره با مشارکت دفتر پژوهش، آموزش و انتشارات اداره کل هنرهای نمایشی ، پس از تحولات سال های اخیر در دانشگاه  و  باتوجه به اهمیت  ارتباط با مراکز حرفه ای و سیاست گزاران هنر برای طرح چالش ها و معضلات مهم آموزش هنر و ارتباط این آموزش با فضای حرفه ای ، سمپوزیوم آینده تئاتر ایران را از امروز آغاز می کند.

در این سمپوزیم چهار نشست طراحی شده و طی دو روز برگزاری جمعی از اساتید، پژوهشگران و هنرمندان حرفه ای به طرح دیدگاه های خود خواهند پرداخت.

براین اساس امروز سه شنبه از ساعت ۱۴ تا ۲۰ دو نشست برگزار خواهد شد: نشست نخست ” مدیریت و آموزش توسعه گرا در تئاتر ” و سپس ” زیبایی شناسی اجرا و سبکهای اجرایی نو “.سخنرانان نشست اول سه شنبه، دکتر سعید اسدی، دکتر مهرداد رایانی مخصوص، دکتر رحمت امینی، استاد کوروش زارعی و دبیر نشست دکتر اکرم قاسمپور است. در نشست دوم سه‌شنبه، دکتر شهرام گیل آبادی، دکتر قطب الدین صادقی، استاد امیر دژاکام و دبیر نشست نیز استاد شکوفه ماسوری حضور خواهد داشت.

در روز چهارشنبه نیز به ترتیب دو نشست زیر برگزار خواهد شد: ” درام و نظریه های نوین در ادبیات نمایشی” و ” مناسبات اقتصادی در آینده تئاتر ایران”. در نشست اول چهارشنبه، دکتر بهزاد آقا جمالی، دکتر صادق رشیدی، دکتر میترا علوی طلب با دبیری دکتر امیر رضا نوری پرتو و در نشست دوم نیز دکتر هاجر سعیدی نژاد، آقای داوود نامور، دکتر نرگس نراقی به دبیری استار فرزاد معافی غفاری حضور خواهند داشت.
 

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

در جستجویِ تجربه‌ «پایان»

هنروتجربه-مسعود ریاحی: ترس از «پایانِ جهان» و اندیشه‌های اصطلاحا «آخر الزمانی» پدیده‌ی تازه‌ای نیست. شکلی از ایده‌های باستانی‌ست که می‌توان حضورش را در بسیاری از اسطوره‌ها و گاه اندیشه‌های دینی ردگیری و مشاهده کرد. و شاید بتوان، ترس از پایان جهان را، شکلی دیگری از ترس از پایانِ خود [مرگ]، تعبیر کرد. ترسی که گویی به بیرون از خود فرافکنی‌شده است.

از سویی دیگر، وقوع دو جنگ‌جهانی وسیع، با میلیون‌ها کشته و زخمی و آسیب‌های جبران‌ناپذیر روانی، استفاده‌ بشر از بمبِ اتمی و برای کشتار صدها هزار بشرِ دیگر در چند ثانیه، تجربه‌ی جنگِ سرد پس از آن‌ها و سپس، حرکتِ جهانی به سمت توسعه‌ی افسارگسیخته صنعت و گسترش تکنولوژیکی و انفجارِ جمعیت و فرهنگِ مصرفِ توده‌ای و چنگ‌اندازی‌های عظیم به طبیعت [در تمامِ زمینه‌ها] و دست‌کاری آن؛ جهانِ پدیده‌ها، بی‌نظم‌تر؛ گسسته‌تر و آشفته‌تر کرده، و آن ترسِ کهن از پایان خود و جهان را بیش از هر زمانی تحریک کرده. استثمار و دستکاری‌های طبیعت به بهانه‌ی ایده‌ی پیشرفت، موجب تولیدِ طوفان‌ها و سیل‌ها و خشک‌سالی‌های ویران‌گر شده؛ و همچنین تعرض به حریمِ حیواناتِ دیگر و تخریب و تغییر در زیست‌گاه‌های آن‌ها، سبب تولید بیماری‌های کشنده‌ی ویروسی و … شده؛ بسیاری معتقدند که ایدز و ابولا، با تخریبِ جنگل‌های بارانی ارتباط دارد.

مجموع عواملِ ذکرشده، گویی بشر را بیش از پیش به این واداشته تا به پایان و فروپاشیِ نظمِ کنونی جهان بیاندیشد. بقول نیومن؛ هرچه یک تمدن پیچیده‌تر می‌شود، تصور نابودشدن دست‌آورد‌هایش نیز جالب‌تر است. هر فرهنگی یک اسطوره‌ی آفرینش و یک تصور خاص از آخرالزمان دارد.

ژانر سینمایی اصطلاحا «فاجعه»، شکلی از تجلی این ترس‌ِ کهن‌ست. البته لازم به ذکرست که هشدارهای آخرالزمانی، به نوعی گفتمان تبدیل شده‌اند و در رقابت‌های سیاسی کاربردِ تازه‌ای نیز پیدا کرده‌اند؛ جدالی مابینِ طرف‌داران گسترشِ صنعتو محیط‌زیست‌گرایان، یا دست‌مایه‌هایی برای جدال‌های گرایش‌های سیاسی چپ و راست و یا حتی فوق‌واقعیت‌هایی برای سو استفاده‌های تبلیغاتی، به جهتِ فروش کالاهایِ خاص، و یا بیمه‌های خاص.

در سینما؛ تجربه‌ی این ترس، در شرایطِ تقریبا امنی که هرکس در لحظه‌ی تماشای آن تصاویر است، شکلی از تضاد و تناقض را تولید می‌کند. تصاویر، فاجعه و فروپاشی و پایان را نشان می‌دهند، و مخاطب در شرایطی متفاوت، فقط آن‌ها را تماشا می‌کند. البته این فقط مختصِ این‌دست از فیلم‌ها نیست. لذتِ حاصل از فیلم‌های ژانر ترس و وحشت نیز از دلِ چنین تناقضی بیرون می‌زند. تفاوتِ فیلم‌های ژانر فاجعه و آخرالزمان با فیلم‌های ژانر وحشت، معمولا در برخورد متفاوت با ترس است. در یکی‌شان، ترس، هدف‌ست و در دیگری وسیله. در یکی‌شان قرارست مخاطب بترسد و از ترس لذت ببرد؛ و در دیگری، قرارست با ایجادِ ترس، هشداری آخرالزمانی داد. البته معمولا در پایان فیلم‌های ژانرِ فاجعه، ما موقعیتِ پسافاجعه را نیز می‌بینیم که یا بازگشتی به نظم پیشین‌اند و یا ورود به نظم نوین؛ که در هر دو مورد، شرایطِ تقریبا امنی تولید می‌شود و شکلی از «امید» را نیز خلق می‌کند؛ بلاخره کودکی که بدنیا نمی‌آمد، بدنیا می‌آید، بلاخره طوفان و امواج می‌خوابد و کشتی به خشکی می‌رسد، بلاخره تعدادی بازمانده از حادثه‌‌ی هول‌ناک زنده می‌مانند که قرارست زندگی جدیدی را شروع کنند و مثال‌هایی از این دست. و البته که لازم به ذکرست که اوضاع همیشه هم چنین نیست. گاه، جهان پایان می‌یابد، بدونِ بازمانده، یا بدونِ بازگشت به نظمِ پیشین یا نظم نوین؛ شبیه اتفاقی که در پایان فیلم ملانکولیا یا مالیخولیا لارس فون‌تریه رخ می‌دهد.

لیدن معتقد است که بخشی از طبیعتِ ممنوعه‌ی فیلم این است که مخاطب را در معرض تجربه‌ای ذهنی از «امر ممنوعه»، به واسطه‌ی یکی‌شدن‌اش با کاراکترهای فیلم قرار دهد. و او این تجربه‌ی خیالی امر ممنوعه، را با خود به اجتماع می‌برد.

این تجربه‌ی ترسِ کهنِ باستانی از پایان، که معمولا با ساختارِ دراماتیکی نظم-بی‌نظمی-بازگشت به نظم، رخ می‌دهد، هم حاویِ هشدارهای واقعی‌ست و هم کانالیزه‌کردنِ[هدایتِ ذهن به مسیر مورد نظر] ذهن مخاطب. هم می‌تواند برخاسته از شرایطِ واقعیِ حاضر باشد و هم تولید فوق‌واقعیت‌های بی‌ربط به آن‌چه موجودست. گاه حاوی امید اند و گاه ناامید از کلیتِ موجودی بنامِ انسان؛ ولی آن‌چه در بین اکثرشان مشترک است؛ شمایلی از پایان است؛ گاه پایانی همه‌گیر و برای همه و گاه پایانی برای یک دوره، یک هزاره، یک عصر.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

سمن قناد: هیچ‌وقت خودم را به عنوان دختر مجید قناد معرفی نمی‌کنم

نرگس کیانی: دور جدید فعالیت‌های کارگاه نمایش مجموعه تئاتر شهر با اجرای «تملیخا» که از پنجشنبه ۹ دی روی صحنه رفته است، آغاز شد. «تملیخا» مونولوگی ۳۰ دقیقه‌ای به نویسندگی محمدرضا آزادفرد، کارگردانی بابک پرهام و با بازی سمن قناد است. بازیگری که در کنار تحصیل تئاتر در هنرستان و بعدتر دانشگاه سوره و به گفته خودش سال‌ها خاک صحنه خوردن و شروع کار از دستیاری دانشجویانی که قرار بود پروژه پایان‌نامه‌یشان را اجرا کنند، دختر مجید قناد هم هست، هرچند تاکید می‌کند اگر قرار بود از دختر مجید قناد بودن استفاده کند اکنون شرایط بسیار بهتری در حوزه بازیگری و پروژه‌های تلویزیونی و سینمایی داشت.

اگر ما مجید قناد را با «فیتیله، جمعه تعطیله»، تکیه‌کلام و حرکت خاص دستش هنگامی که می‌گفت «یه برنامه ببینیم» و… به خاطر می‌آوریم سمن قناد این‌گونه به خاطر می‌آوردش: «وقتی با هم به خرید می‌رفتیم، مسیری که در حالت عادی ۲۰ دقیقه طول می‌کشید، طی کردنش برای ما یک ساعت و نیم زمان می‌برد. چرا؟ چون بابا با همه بچه‌هایی که به سراغش می‌آمدند می‌گفت و می‌خندید و برای‌شان زمان می‌گذاشت. جالب است به خانه هم که می‌رسید با تمام آن خستگی‌ها، با من و برادرم می‌گفت و می‌خندید و درواقع همان‌قدر که لبخندزدن به بچه‌های خودش برایش مهم بود، لبخندزدن به بچه‌هایی که در بیرون از خانه می‌دید هم برایش اهمیت داشت.»

متن کامل این گفت‌وگو را در ادامه بخوانید.  

سمن قناد: هیچ‌وقت خودم را به عنوان دختر مجید قناد معرفی نمی‌کنم
سمن قناد در نمایش «ورودی ۸۹» به نویسندگی و کارگردانی محسن احتشامی- ۱۳۹۸- عمارت نوفل‌لوشاتو

اولین بار است که در تئاتر شهر روی صحنه می‌روم   

سمن قناد در مورد چگونگی انتخاب شدنش برای بازی در نمایش «تملیخا» چنین می‌گوید: «من با بابک پرهام، کارگردان نمایش «تملیخا» در پروژه‌ای دیگر همکاری می‌کردم که بنا به دلایلی مجوز اجرا نگرفت. او از آن زمان مرا می‌شناخت و با توجه به این که برای «تملیخا» به بازیگری احتیاج داشت که بر بدنش مسلط و از توانایی فیزیکی برخوردار باشد، به سراغ من آمد. با توجه به این که متن، نوشته محمدرضا آزادفرد نیز کمی سنگین و نیازمند ادای درست و سلیس کلمات به همان شیوه‌ای که نوشته شده‌اند، بود ظاهرا توانایی‌ام در این زمینه نیز توجه کارگردان را جلب کرد و این‌گونه شد که بازیگر «تملیخا» شدم. این نمایش ۳۰ دقیقه است و در طول آن شاهد رفت و برگشت نور نیستیم و من در تمام طول این مدت ضمن فاصله گرفتن از حالت انسانی و حرکت به سمت فیگور حیوان، در حال روایت داستان هستم که کار آسانی نیست.»  

این مطالب را هم بخوانید: 

دختر مجید قناد بازیگر «تملیخا» شد/ عکس 

ببینید | ماجرای اختلاف عمو قناد و فیتیله‌ای‌ها چه بود؟

او که نخستین بار است که در مجموعه تئاتر شهر روی صحنه می‌رود، ادامه می‌دهد: «در حوزه بازیگری و برای اجرای عمومی اولین بار است که به تئاتر شهر آمده‌ام و پیش‌تر در نمایشی به نام «واگیر ندارد» در فجرپلاس در قالب جشنواره تئاتر فجر سال ۱۳۹۸، دو شب در سالن سایه روی صحنه رفته بودم.»  

خودم را به عنوان دختر مجید قناد معرفی نمی‌کنم

سمن قناد در پاسخ به این سوال که تاثیر دختر مجید قناد بودن بر ورودش به عرصه بازیگری را چگونه می‌بیند، توضیح داد: «وقتی در خانواده‌ای هنری به دنیا می‌آیی و تا چشم باز می‌کنی با تئاتر دیدن، فیلم دیدن، موسیقی شنیدن و… همنشینی، عجیب و غریب نیست که خودت هم وارد این عرصه شوی و قطعا مجید قناد در تمام طول مسیر راهنمایی‌ام کرده است اما آن‌چه می‌خواهم به آن اشاره کنم این است که حوزه کاری او، تمرکز و تسلطش همیشه بر کودک و نوجوان بوده است و من در طول تمام این سال‌ها، فقط یک مرتبه کار کودک انجام داده‌ام و این روزها مشغول تمرین نمایشی برای اجرا در تالار هنر هستم تا دومین تجربه‌ام در این زمینه رقم بخورد.»

او با بیان این که «هم مجید قناد و هم من، همیشه تلاش‌مان بر این بوده است که اگر قرار است برای بازی در اثری انتخاب شوم به خاطر خودم و توانایی‌های خودم باشد» ادامه می‌دهد: «گمان می‌کنم اگر قرار بود از دختر مجید قناد بودن استفاده کنم اکنون شرایط بسیار بهتری در حوزه بازیگری و پروژه‌های تلویزیونی و سینمایی داشتم. من جز در پروژه‌هایی که خودشان می‌دانند، هیچ‌وقت خودم از ابتدا خودم را به عنوان دختر مجید قناد معرفی نمی‌کنم و معمولا در اواسط کار و به صورت اتفاقی است که متوجه این موضوع می‌شوند. البته که در خصوص تاثیر مجید قناد بر کارم باید به دو تجربه کارگردانی در حوزه تئاتر و تهیه‌کنندگی پدرم اشاره کنم اما این تاثیر در حوزه بازیگری، هم به خواست او و هم به خواست من، تا جای ممکن کم‌رنگ بوده است.»

تاثیر مثبت ترس از لطمه نزدن به اعتبار مجید قناد   

سمن قناد در جواب این سوال که فرزند هنرمندی شناخته‌شده بودن چه میزان ترسناک است و چه‌قدر بر این که اساسا جرات انجام کاری را از آدم بگیرد یا جرات بدهد، اثر می‌گذارد، توضیح می‌دهد: «من تا جای ممکن تلاش می‌کنم گزیده‌کار باشم و انتخاب‌های درستی انجام دهم تا مبادا بعدا بگویند دختر فلانی چرا این کار را انجام داده است و این احتیاط، گزیده‌کاری و درست انتخاب کردن را از جمله تاثیرات مثبت و نه منفی زیر سایه نام یک بزرگ‌تر بودن و تلاش برای لطمه نزدن به اعتبار این نام می‌دانم.»

سمن قناد: هیچ‌وقت خودم را به عنوان دختر مجید قناد معرفی نمی‌کنم
صحنه‌ای از نمایش «ماه و پلنگ»، ۱۳۹۴، تماشاخانه استاد جمشید مشایخی 

با دستیاری و خاک صحنه خوردن شروع کردم

او در توضیح این که در طول این مسیر چه دشواری‌هایی را پشت سر گذاشته است، می‌گوید: «من از دستیاری شروع کردم و در همان دوره دانشجویی دستیار کسانی می‌شدم که قرار بود پروژه پایان‌نامه‌یشان را اجرا کنند و بعضی از آن‌ها حتی دانشجوی دانشگاه خودمان، سوره هم نبودند و به عنوان مثال در دانشگاه تربیت مدرس درس می‌خواندند. من در حوزه گریم و طراحی صحنه هم دستیاری کردم و صادقانه می‌گویم با خاک صحنه خوردن بالا آمدم و از زیرِ خط شروع کردم.»  

اجرا در برنامه «تازه‌ها» در کنار برادر

از سمن قناد می‌پرسیم پیش از تحصیل تئاتر در هنرستان، تجربه حضور در مقابل دوربین یا روی صحنه را به واسطه دختر مجید قناد بودن داشته است یا خیر و او می‌گوید: «سال چهارم ابتدایی بودم که مجری‌گری را در برنامه‌ای به نام «تازه‌ها» به کارگردانی آقای بادکوبه تجربه کردم. برنامه‌ای که به مناسبت دهه فجر در ۱۰ قسمت از شبکه دو سیما پخش شد و من و برادرم، سپهر در آن‌جا مجری بودیم. سال‌ها بعد هنگامی که راهنمایی بودم در کنار خود مجید قناد در برنامه‌ای که عصرها از شبکه دو سیما به صورت زنده پخش می‌شد، مجددا اجرا را تجربه کردم. جز این دو مورد، مورد دیگری نبود تا دیپلمم را گرفتم و وارد دانشگاه شدم. البته در یکی، دو مورد از مسابقه‌هایی که پدرم در مدارس برگزار می‌کرد هم شرکت کردم.»  

مسیر ۲۰ دقیقه‌ای، با مجید قناد یک ساعت و نیم طول می‌کشید

از سمن قناد می‌پرسیم اگر ما به عنوان کسانی که کودکی‌شان در اواخر دهه شصت و اوایل دهه هفتاد گذشته است مجید قناد را با برنامه‌هایی چون «فیتیله، جمعه تعطیله» و تکیه‌کلام و حرکت خاص دستش هنگامی که می‌گفت «یه برنامه ببینیم» و… به خاطر می‌آوریم او به‌عنوان دختر مجید قناد این هنرمند را چگونه به خاطر می‌آورد، می‌گوید: «آن‌چه برای همیشه در ذهنم مانده است تفکیکی است که او میان زندگی کاری و زندگی خانوادگی‌اش قائل می‌شد و زمانی است که به صورت جداگانه برای هر یک از این‌ها می‌گذاشت.»  

این بازیگر تئاتر با اشاره به این که «خاطرم هست مثلا اگر قرار بود با هم به خرید برویم مسیری که در حالت عادی ۲۰ دقیقه طول می‌کشید، طی کردنش برای ما یک ساعت و نیم زمان می‌برد»، ادامه می‌دهد: «چرا؟ چون بابا با همه بچه‌هایی که به سراغش می‌آمدند می‌گفت و می‌خندید و عکس می‌گرفت و برای‌شان زمان می‌گذاشت. او این صبر و حوصله را هم برای این بچه‌ها و هم برای ما در خانه، به خرج می‌داد و الان که وارد محیط کار حرفه‌ای شده‌ام می‌فهمم که به‌عنوان مثال وقتی خودم به خانه می‌رسم دلم می‌خواهد به هیچ چیز فکر نکنم و فقط استراحت کنم اما او به خانه که می‌رسید با تمام آن خستگی‌ها، با من و برادرم می‌گفت، می‌خندید، شوخی می‌کرد و…. و همان‌قدر که لبخندزدن به بچه‌های خودش برایش مهم بود، لبخندزدن به بچه‌هایی که در بیرون از خانه می‌دید هم برایش اهمیت داشت و درواقع این دو، برایش در یک پایه از اهمیت قرار داشت و همیشه توی جیبش پر از شکلات بود که اگر بچه‌ای را می‌بیند دست خالی از کنارش نگذرد.»  

روی صحنه نمایش «اپلیکیشن بابایاب» در تالار هنر

سمن قناد در پاسخ به سوال آخر که این روزها جز نمایش «تملیخا» در چه پروژه دیگری حضور دارد، می‌گوید: «مشغول پروژه‌ای هستم که از اواسط دی‌ماه در سالن استاد انتظامی خانه هنرمندان روی صحنه می‌رود و «آخرین قطره از نیمه پر لیوان» نام دارد. نمایشی به نویسندگی و کارگردانی آرش واحدی که با محمد معتضدی در آن هم‌بازی هستم. از اواسط بهمن نیز با کار کودکی در تالار هنر روی صحنه می‌روم که «اپلیکیشن بابایاب» نام دارد و نویسنده و کارگردانش محمد عبدی است.»    

۵۸۲۵۹

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

توقف اجرای سه نمایش در تئاترشهر

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نمایش «احتمالات» در تالار چهارسو، نمایش «پنگوئن‌های افسرده» در تالار قشقایی و نمایش «لیلیت» در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر روزهای چهارشنبه پانزدهم و پنجشنبه شانزدهم دی‌ماه به احترام فرارسیدن ایام سوگواری شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) اجرا نمی‌شوند. این در حالی است که براساس برنامه‌ریزی‌های انجام گرفته، این سه اثر نمایشی از روز جمعه هفدهم دی‌ماه اجراهای خود را از سر خواهند گرفت.  

بیشتر بخوانید: 

ژست و گریم متفاوت بهاره افشاری روی صحنه تئاتر/ عکس

براساس این گزارش نمایش‌های «تا اشکستان» به کارگردانی حمید حراء در تالار اصلی و «تملیخا» به کارگردانی بابک پرهام در کارگاه نمایش روزهای پانزدهم و شانزدهم دی‌ماه میزبان مخاطبان تئاتر خواهند بود. 

تئاتر «تا اشکستان» که به مناسبت ایام فاطمیه در تالار اصلی تئاتر شهر پیش روی مخاطبان قرار گرفته است روزهای چهارشنبه پانزدهم و پنجشنبه شانزدهم دی‌ماه طی دو  نوبت و در ساعت‌های ۱۶ و ۱۹ روی صحنه می‌رود. 

هم اکنون نمایش‌های «تا اشکستان» به کارگردانی حمید حراء در تالار اصلی، «احتمالات» به کارگردانی علی شمس در تالار چهارسو، «پنگوئن‌های افسرده» به کارگردانی محمد میرعلی اکبری در تالار قشقایی، «لیلیت» به کارگردانی محمدرضا شاه‌مردی در تالار سایه و «تملیخا» به کارگردانی بابک پرهام در کارگاه نمایش مجموعه تئاتر شهر روی صحنه هستند.

۵۸۲۵۹

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

مدیر «اوج»: تصور آقای افخمی از فحشاخانه چیست؟

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نشست خبری محسن دریالعل، مدیر مرکز فیلم و سریال سازمان رسانه‌ای اوج (امروز یکشنبه ۱۲ دی) با محوریت عدم راه‌یابی فیلم سینمایی «مسیح پسر مریم» به کارگردانی علی جعفرآبادی و تهیه‌کنندگی مهدی فرجی به جشنواره چهلم فیلم فجر برگزار شد.

دریالعل درباره حذف فیلم «مسیح پسر مریم» از جشنواره گفت: «عزم ما این بود «مسیح پسر مریم» را به جشنواره فجر بدهیم.

هر جشنواره قاعده‌ای دارد و شرکت‌کنندگان با آگاهی از این قواعد وارد جشنواره می‌شوند. ما هم از عدم پذیرش فیلم گله‌ای نداریم، چون به هر حال جشنواره قواعدی دارد. اما حق اعتراض را به خودم می‌دهم که اگر دیدم به فیلمی ظلم می‌شود، اعتراض کنم.

اتفاقی که رخ داده عجیب و غریب است. در این چند روز سکوت کردیم، ولی هیات انتخاب تعارض در گفتار داشته است یا سکوت کنند یا درست دلیل بیاورند تا بدانیم دلیل کنار گذاشتن فیلم چیست؟»

روایت «مسیح پسر مریم» هیچ ایرادی ندارد

او درباره مشکل نداشتن این فیلم سینمایی گفت: «اواسط ایام جشنواره یک اکران خصوصی برای فیلم «مسیح پسر مریم» برگزار می‌کنیم تا دوستان هم فیلم را ببینند و بگویند مشکل از کجاست؟

مشکل اصلی ما این است که هیئت انتخاب پای نظرش نمی‌ایستد، یکبار می‌گوید فیلم باید مخاطب پسند باشد، بار دیگر می‌گوید در جشنواره فیلمی است که فقط به درد نمایش در سینمای خالی می‌خورد این دو مورد در یکجا نمی‌گنجد و من هم اصلا متوجهش نمی‌شوم.»

دریالعل ادامه داد: «این فیلم قصه رو فرم، رو پا و خوش نمایشی دارد و حتما هم نقطه ضعف دارد اما با زیر شش میلیارد یعنی پنج میلیارد و۷۰۰ میلیون تومان ساخته شده است.

اما این اولین‌بار نیست که جشنواره سازمان اوج و آثار تولید شده‌اش را نادیده می‌گیرد و ما هم همیشه سکوت کردیم.»

مدیر مرکز فیلم و سریال سازمان هنری رسانه‌ای اوج، درباره ادعای اشاعه فحشا در فیلم سینمای «عیسی پسر مسیح» گفت: «اما سوال اصلی این است که تصور آقای افخمی از فاحشه و فاحشه‌خانه در دهه ۵۰ چیست؟

ما مستند «قلعه» و عکس‌های کاوه گلستان را داریم، آن موارد را با فیلم مقایسه کنید ببینید، اگر تفاوت داشت ما اغراق کردیم و اگر نداشت آقای افخمی تصور ذهن‌شان را بگویند.»

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

پاسخ به پرسشی مهم درباره شهادت حاج قاسم سلیمانی

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، دوسال پیش، روز سیزدهم دی یک ملت عزادار شد. ترور شهید سردار حاج قاسم سلیمانی داغ سنگینی بود که هنوز هم تسکین نیافته است و برای پرداختن به شخصیت این شهید مستندهای زیادی ساخته شده است. یکی از این آثار که با حمایت سازمان هنری اوج ساخته شده و مدت ۲۲ ماه زمان صرف ساخت آن شده، مستند «۷۲ ساعت» با کارگردانی مصطفی شوقی است.

با همزمان شدن سالروز شهادت سردار سلیمانی و اکران این مستند، با مصطفی شوقی گفتگو کردیم که در ادامه می‌خوانید.

مسیر سفرها برای ساخت مستند «۷۲ ساعت» فقط به عراق بود؟

ما سفرهای متعددی به سوریه، عراق و لبنان داشتیم، دلیلش هم این بود که مسیر حاج قاسم از سوریه به  لبنان و دوباره سوریه بود و بعد از آن به عراق بازگشتند تا آن واقعه رخ داد. برای ساخت این مستند، تمام مسیرهایی که حاج قاسم طی کرده‌اند را رفتیم و با آخرین آدم‌هایی که با ایشان جلسه و دیدار داشتند ملاقات کردیم. در میانه کار ما متوجه شدیم که قبل از اینکه حاج قاسم سفر خودشان را آغاز کنند، یک ماهی در عراق حضور داشتند و این موضوع بسیار برای من جای سوال داشت که وقتی مسئله داعش در عراق مطرح نبود، چرا ایشان در آنجا حضور داشتند و این پرسش تبدیل به یک دغدغه مهم و اصلی برای من شد و تلاش کردم که به پاسخ این پرسش برسم.

حاج قاسم قهرمان ایران است
مصطفی شوقی، کارگردان مستند«۷۲ ساعت»

به پاسخی هم برای این موضوع رسیدید؟

بله، در فیلم پاسخ این سوال داده شده است و چون می‌خواستیم به پاسخ برسیم به نوعی عراق و ماجراهایش، تبدیل به گرانیگاه روایت ما شد. به نوعی باید گفت که ماجرای ترور سردار سلیمانی را باید در عراق و ماجراهایش جست‌وجو کنیم. زمانی که وارد عراق شدیم یک داستان موازی را در کنار داستان اصلی دنبال کردیم و آن هم این بود که حاج قاسم چه نگاهی به عراق داشت، برای آنجا چه کاری انجام می‌داد و چه ایده‌ای درباره آن محدوده داشت و تا حدودی هم به این سوالات پاسخ دادیم.

مستند «۷۲ ساعت» چهل روز پس از شهادت سردار قاسم سلیمانی یعنی در سال ۱۳۹۸ کلید خورد اما ساخت آن دو ماه پیش پایان یافت. ساخت این مستند چند ماه زمان برد و چرا پس از دو سال آماده نمایش شد؟

ساخت این مستند ۲۲ ماه طول کشید و تمام این مدت ما درگیر تولید بودیم. بسیاری از مواقع ما روزها منتظر می‌ماندیم تا یک نفر را ببینیم و شاید یکی از شاخصه‌های اصلی این مستند، حضور فرماندهان مستشاری ما در سوریه و عراق است که فکر می‌کنم تا کنون چنین موردی را نداشتیم. از همان ابتدا هم شیوه‌ای را در پیش گرفتیم که در ایران بسیار کم انجام می‌شود و آن شیوه آرشیو_بازسازی است. یعنی ما در همه مکان‌هایی که حاج قاسم حضور داشت، یک دوربین شاهد که از نظر تصویری هم چندان منظم نیست داشتیم.

           بیش‌تر بخوانید:

          ◾️  در ۷۲ ساعت منتهی به شهادت حاج‌قاسم چه گذشت؟

          ◾️  ناگفته‌هایی از تیم محافظان سردار سلیمانی

          ◾️ روایتی از لحظات منتهی به شهادت حاج قاسم

یعنی این مستند روایت‌گر نیست و آرشیوی است؟

خیر، فرم ما آرشیو_ بازسازی است. به طور مثال صحنه شهادت حاج قاسم را بازسازی نکردیم، چون صحنه‌های دوربین مداربسته آن موجود است که برای اولین‌بار در این مستند می‌بینید. تصاویر و فیلم‌های بعد از ترور حاج قاسم در این مستند موجود است که برای اولین‌بار به نمایش درآمده است. تصویر از حاج قاسم کم است با این حال ما سعی کردیم از فیلم‌های دیده نشده استفاده کنیم.

ساخت این مستند یک پروژه امنیتی تلقی می‌شود؟

ما یک مستند قصه‌گو ساختیم که بخشی از آن یک قصه امنیتی را روایت می‌کند. تمام افرادی که با ما همکاری کردند عاشق حاج قاسم بودند و با رعایت ملاحظات همکاری بسیار خوبی با ما داشتند. در این فیلم با ۷۰ نفر مصاحبه کردم که تنها روایت ۲۳ نفر از آن‌ها وجود داد و دلیلش هم این است که روایت این افراد به قصه‌ای که من می‌خواستم نزدیک‌تر بود و این موضوع هیچ ارتباطی به مسائل سیاسی و امنیتی نداشت.

ما خواستیم ابعاد مختلفی از حاج قاسم را  نشان دهیم. من درباره کسی فیلم ساختم که قهرمان ایران است و در تاریخ ۵۰۰ سال اخیر ایران کسی مانند او وجود ندارد و او واقعا یگانه است.

حاج قاسم قهرمان ایران است
تصویری از مستند «۷۲ ساعت»

اگر سازمان هنری اوج نبود، آیا باز هم مستند «۷۲ ساعت» ساخته می‌شد؟

خیر، اگر سازمان هنر اوج نبود، هیچ‌وقت این فیلم ساخته نمی‌شد و من برای ساخت این مستند و نمایشش از هفت خان رستم عبور کردم. ساخت این پروژه خیلی سخت بود با این حال اگر همکاری نهادهای مختلف از جمله اوج نبود این کار مثل خیلی از کارها ساخته نمی‌شد و من واقعا از آنها باید تشکر کنم، گرچه نمی‌توانم نامشان را بیاورم. چهره‌هایی مقابل دوربین حاضر شدند که در هر هیچ شرایطی نباید مقابل دوربین می‌آمدند اما به خاطر سردار این کار را کردند و آنچه در ۷۲ ساعت می‌بینید ما حصل عشق و ارادت تعداد زیادی از افراد به سردار دل‌هاست.

۵۸۲۴۵

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

چهره متفاوت جواد عزتی در فیلم جدید مهدویان / عکس

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نخستین عکس از فیلم سینمایی «مرد بازنده» به کارگردانی محمدحسین مهدویان و تهیه‌کنندگی مشترک  کامران حجازی و امیر بنان منتشر شد.

همزمان با انجام آخرین مراحل فنی «مرد بازنده»، بازیگران فیلم تازه مهدویان معرفی شدند: جواد عزتی، رعنا آزادی‌ور، بابک کریمی، آناهیتا درگاهی، مهدی زمین‌ پرداز، مجید نوروزی، امیرحسین هاشمی، امیر دژاکام، سجاد بابایی، منوچهر علی‌پور، شبنم قربانی، ونوس کانلی، ملیکا پازوکی.

چهره متفاوت جواد عزتی در فیلم جدید مهدویان / عکس

فیلمنامه «مرد بازنده» براساس طرحی از حسین حسنی توسط ابراهیم امینی، حسین حسنی و محمدحسین مهدویان به نگارش درآمده است و برای نخستین بار در چهلمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درخواهد آمد.

۵۸۵۸
 

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

پاسخ به پرسشی مهم درباره شهادت حاج قاسم

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، دوسال پیش، روز سیزدهم دی یک ملت عزادار شد. ترور شهید سردار حاج قاسم سلیمانی داغ سنگینی بود که هنوز هم تسکین نیافته است و برای پرداختن به شخصیت این شهید مستندهای زیادی ساخته شده است. یکی از این آثار که با حمایت سازمان هنری اوج ساخته شده و مدت ۲۲ ماه زمان صرف ساخت آن شده، مستند «۷۲ ساعت» با کارگردانی مصطفی شوقی است.

با همزمان شدن سالروز شهادت سردار سلیمانی و اکران این مستند، با مصطفی شوقی گفتگو کردیم که در ادامه می‌خوانید.

مسیر سفرها برای ساخت مستند «۷۲ ساعت» فقط به عراق بود؟

ما سفرهای متعددی به سوریه، عراق و لبنان داشتیم، دلیلش هم این بود که مسیر حاج قاسم از سوریه به  لبنان و دوباره سوریه بود و بعد از آن به عراق بازگشتند تا آن واقعه رخ داد. برای ساخت این مستند، تمام مسیرهایی که حاج قاسم طی کرده‌اند را رفتیم و با آخرین آدم‌هایی که با ایشان جلسه و دیدار داشتند ملاقات کردیم. در میانه کار ما متوجه شدیم که قبل از اینکه حاج قاسم سفر خودشان را آغاز کنند، یک ماهی در عراق حضور داشتند و این موضوع بسیار برای من جای سوال داشت که وقتی مسئله داعش در عراق مطرح نبود، چرا ایشان در آنجا حضور داشتند و این پرسش تبدیل به یک دغدغه مهم و اصلی برای من شد و تلاش کردم که به پاسخ این پرسش برسم.

حاج قاسم قهرمان ایران است
مصطفی شوقی، کارگردان مستند«۷۲ ساعت»

به پاسخی هم برای این موضوع رسیدید؟

بله، در فیلم پاسخ این سوال داده شده است و چون می‌خواستیم به پاسخ برسیم به نوعی عراق و ماجراهایش، تبدیل به گرانیگاه روایت ما شد. به نوعی باید گفت که ماجرای ترور سردار سلیمانی را باید در عراق و ماجراهایش جست‌وجو کنیم. زمانی که وارد عراق شدیم یک داستان موازی را در کنار داستان اصلی دنبال کردیم و آن هم این بود که حاج قاسم چه نگاهی به عراق داشت، برای آنجا چه کاری انجام می‌داد و چه ایده‌ای درباره آن محدوده داشت و تا حدودی هم به این سوالات پاسخ دادیم.

مستند «۷۲ ساعت» چهل روز پس از شهادت سردار قاسم سلیمانی یعنی در سال ۱۳۹۸ کلید خورد اما ساخت آن دو ماه پیش پایان یافت. ساخت این مستند چند ماه زمان برد و چرا پس از دو سال آماده نمایش شد؟

ساخت این مستند ۲۲ ماه طول کشید و تمام این مدت ما درگیر تولید بودیم. بسیاری از مواقع ما روزها منتظر می‌ماندیم تا یک نفر را ببینیم و شاید یکی از شاخصه‌های اصلی این مستند، حضور فرماندهان مستشاری ما در سوریه و عراق است که فکر می‌کنم تا کنون چنین موردی را نداشتیم. از همان ابتدا هم شیوه‌ای را در پیش گرفتیم که در ایران بسیار کم انجام می‌شود و آن شیوه آرشیو_بازسازی است. یعنی ما در همه مکان‌هایی که حاج قاسم حضور داشت، یک دوربین شاهد که از نظر تصویری هم چندان منظم نیست داشتیم.

           بیش‌تر بخوانید:

          ◾️  در ۷۲ ساعت منتهی به شهادت حاج‌قاسم چه گذشت؟

          ◾️  ناگفته‌هایی از تیم محافظان سردار سلیمانی

          ◾️ روایتی از لحظات منتهی به شهادت حاج قاسم

یعنی این مستند روایت‌گر نیست و آرشیوی است؟

خیر، فرم ما آرشیو_ بازسازی است. به طور مثال صحنه شهادت حاج قاسم را بازسازی نکردیم، چون صحنه‌های دوربین مداربسته آن موجود است که برای اولین‌بار در این مستند می‌بینید. تصاویر و فیلم‌های بعد از ترور حاج قاسم در این مستند موجود است که برای اولین‌بار به نمایش درآمده است. تصویر از حاج قاسم کم است با این حال ما سعی کردیم از فیلم‌های دیده نشده استفاده کنیم.

ساخت این مستند یک پروژه امنیتی تلقی می‌شود؟

ما یک مستند قصه‌گو ساختیم که بخشی از آن یک قصه امنیتی را روایت می‌کند. تمام افرادی که با ما همکاری کردند عاشق حاج قاسم بودند و با رعایت ملاحظات همکاری بسیار خوبی با ما داشتند. در این فیلم با ۷۰ نفر مصاحبه کردم که تنها روایت ۲۳ نفر از آن‌ها وجود داد و دلیلش هم این است که روایت این افراد به قصه‌ای که من می‌خواستم نزدیک‌تر بود و این موضوع هیچ ارتباطی به مسائل سیاسی و امنیتی نداشت.

ما خواستیم ابعاد مختلفی از حاج قاسم را  نشان دهیم. من درباره کسی فیلم ساختم که قهرمان ایران است و در تاریخ ۵۰۰ سال اخیر ایران کسی مانند او وجود ندارد و او واقعا یگانه است.

حاج قاسم قهرمان ایران است
تصویری از مستند «۷۲ ساعت»

اگر سازمان هنری اوج نبود، آیا باز هم مستند «۷۲ ساعت» ساخته می‌شد؟

خیر، اگر سازمان هنر اوج نبود، هیچ‌وقت این فیلم ساخته نمی‌شد و من برای ساخت این مستند و نمایشش از هفت خان رستم عبور کردم. ساخت این پروژه خیلی سخت بود با این حال اگر همکاری نهادهای مختلف از جمله اوج نبود این کار مثل خیلی از کارها ساخته نمی‌شد و من واقعا از آنها باید تشکر کنم، گرچه نمی‌توانم نامشان را بیاورم. چهره‌هایی مقابل دوربین حاضر شدند که در هر هیچ شرایطی نباید مقابل دوربین می‌آمدند اما به خاطر سردار این کار را کردند و آنچه در ۷۲ ساعت می‌بینید ما حصل عشق و ارادت تعداد زیادی از افراد به سردار دل‌هاست.

۵۸۲۴۵

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

قول وزیر ارشاد برای حمایت بدون محدودیت از جشنواره تئاتر فجر

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، محمدمهدی اسماعیلی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در مورد چهلمین جشنواره تئاتر فجر با اشاره به لزوم افزایش کیفیت این رویداد گفت: «دوستان ما در اداره‌کل هنرهای نمایشی و جشنواره، هر درخواستی در راستای افزایش کیفیت این رویداد داشته باشند، آمادگی داریم که خواسته‌هایشان را برآورده کنیم.»

او که شامگاه گذشته، جمعه دهم دی همراه با حسین مسافرآستانه، دبیر چهلمین جشنواره تئاتر فجر به تماشای نمایش «تا اشکستان» در مجموعه تئاتر شهر نشسته بود، این موضوع را در گفت‌وگو با ستاد خبری جشنواره مطرح کرد. 

قول وزیر ارشاد برای حمایت بدون محدودیت از جشنواره تئاتر فجر
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی شامگاه گذشته، جمعه دهم دی به تماشای نمایش «تا اشکستان» در مجموعه تئاتر شهر نشست

حسین مسافرآستانه هم با توجه به صحبت‌های وزیر ارشاد در خصوص بودجه جشنواره گفت: «بودجه جشنواره از ماه‌ها قبل طی جلسات متعددی که در دبیرخانه با حضور رئیس انجمن هنرهای نمایشی داشتیم برآورد و تنظیم شد و با توجه به تورم بسیار بالا در کشور، تفاوت آن نسبت به سال گذشته اندک بوده است.»

مسافرآستانه با اشاره به این که برای بخش‌هایی چون بین‌الملل، برآورد بودجه مجزایی صورت گرفته است، گفت: «طی جلسه‌ای که با معاون اجرایی معاونت هنری داشتیم، بودجه جشنواره امسال مصوب شد اما اختصاص آن متاسفانه با مشکلاتی روبه‌رو بوده که شاید بخشی از آن ناشی از تغییرات مدیریتی در وزارتخانه باشد.»

او ضمن اظهار امیدواری مبنی بر این که با تصویب این بودجه، اختصاص آن هم به زودی صورت بگیرد، ادامه داد: «چون جشنواره با هزینه‌های جاری بالایی سر و کار دارد امیدوارم با توجه به نظر مساعدی که وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی در خصوص بودجه جشنواره تئاتر فجر داشتند، این اختصاص سریعا صورت بگیرد و دوستان کار خود را با دغدغه کمتری ادامه دهند.»

دبیر چهلمین جشنواره تئاتر فجر با اشاره بر این که بودجه پیش‌بینی شده، بودجه ایده‌آلی برای برگزاری چهلمین جشنواره تئاتر فجر که مناسبتش جشن پیروزی انقلاب است، نیست، گفت:«شرایط اقتصادی کشور خاص است و سعی بر این خواهد بود که این جشنواره با نهایت صرفه‌جویی برگزار شود و بودجه هم بر اساس همین اصل ارائه شده است. در همین راستا، از بسیاری مسائل حاشیه‌ای صرف‌نظر کرده و بسیاری از تشریفات را کنار گذاشتیم تا با بودجه کنونی جشنواره‌ای آبرومند برگزار کنیم.»

بیشتر بخوانید: 

شگفتی از ارسال بیش از ۳۰۰ نمایشنامه به جشنواره تئاتر فجر 

یزد، آغازگر چهلمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر خواهد شد

۵۸۲۵۹

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

عملکرد خوب فیلم هدیه تهرانی در دوران یکه‌تازی «گشت ارشاد»

فیلم‌ها کارگردان زمان اکران فروش هفتگی مخاطب هفتگی فروش کل مخاطب کل «گشت ارشاد ۳» سعید سهیلی  ۲۶ آبان دو میلیارد و ۴۷۶ میلیون تومان ۱۱۷ هزار و ۳۱۳ نفر ۲۹ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان یک میلیون و ۳۶۱ هزار و ۷۲۳ نفر «دینامیت» مسعود اطیابی ۱۰ تیر دو میلیارد و ۴۴۸ میلیون تومان ۱۰۸ هزار و ۷۷۴ نفر ۳۷ میلیارد و ۱۵ میلیون تومان یک میلیون و ۶۷۱ هزار و ۹۵۸ نفر «بی همه چیز» محسن قرایی ۲۴ آذر یک میلیارد و ۵۵۵ میلیون تومان ۶۶ هزار و ۷۸ نفر سه میلیارد و ۳۹۲ میلیون تومان ۱۳۴ هزار و ۷۲ نفر «شهر گربه‌ها» سید جواد هاشمی ۳ آذر ۵۵۶ میلیون تومان ۲۷ هزا و ۹۱۵ نفر  سه میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان ۱۵۱ هزار و ۷۸ نفر «آتابای» نیکی کریمی ۳ آذر ۴۱۵ میلیون تومان ۱۶هزار و ۳۰۱ نفر  چهار میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان ۱۸۶ هزار و ۱۲۵ نفر «قهرمان» اصغرفرهادی ۵ آبان ۴۱۱ میلیون تومان ۱۶ هزار و ۴۱۰ نفر ۱۰ میلیارد و ۹۰۹ میلیون تومان ۴۵۳ هزار و ۳۵۹ نفر «صحنه زنی» علیرضا صمدی ۱ دی ۳۶۰ میلیون تومان ۲۷ هزار و ۳۰۰ نفر ۶۴۵ میلیون تومان ۲۷ هزار و ۳۰۲ نفر «گربه سیاه» کریم امینی ۲۴ آذر ۳۴۳ میلیون تومان ۱۴ هزار و ۹۳۴ نفر یک میلیارد تومان ۳۹ هزار و ۷۸۶ نفر «منصور» سیاوش سرمدی ۱۹ آبان ۹۲ میلیون تومان ۴ هزار و ۵۴۳ نفر دو میلیارد و ۹۴۰ میلیون تومان  ۱۴۱ هزار و ۸۶۷ نفر «جنایت بی‌دقت» شهرام مکری ۱۷ آذر ۳۷ میلیون تومان هزار و ۵۱۴ نفر ۱۸۰میلیون و ۲۰۸ هزار تومان هفت هزار و ۲۴۰ نفر «ازدواج جنجالی» اصغر نصیری ۸ دی ۱۸ میلیون ۷۰۰ هزار تومان ۶۷۴ نفر ۱۸ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان ۶۷۴ نفر «آپاچی» آرش معیریان ۲۶ آبان ۱۷ میلیون تومان هزار و ۶۵ نفر ۴۳۹ میلیون تومان ۲۱ هزار و ۹۴۹ نفر «اتومبیل» علی میری‌رامشه ۲۴ آذر ۱۶ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان ۷۲۴ نفر ۴۲ میلیون تومان هزار و ۷۲۰ نفر «درخت گردو» محمد حسین مهدویان  ۱۰ شهریور ۱۶ میلیون تومان ۶۶۶ نفر ۳ میلیارد و ۶۵۰میلیون تومان ۱۶۳ هزار و ۶۷۳نفر «پوست» برادران ارک ۲۱ مهر ۷ میلیون و ۲۱۴ هزار تومان ۳۲۵ نفر ۸۰۵ میلیون تومان ۳۶ هزار و ۸۸۸ نفر مستند «قاسم» مصطفی شوقی ۱۳ دی ۰ ۳۳۱ ۰ ۳۳۱ «تومان» مرتضی فرشباف ۱۲ آبان ۵ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان ۲۵۰ نفر ۱۲۹ میلیون تومان پنج هزار و ۸۴۳ نفر «بندربند» منیژه حکمت ۱۰ آذر یک میلیون و ۲۸۵ هزار تومان ۵۱ نفر  ۶۹ میلیون تومان سه هزار و ۴۴ نفر «رمانتیسم عماد و طوبا» کاوه صباغ‌زاده ۳ آذر یک میلیون و دویست هزار تومان ۶۳ نفر ۱۵۴ میلیون تومان شش هزار و ۷۷۴ نفر «عطر شیرین، عطر تلخ» ناصر محمدی ۸ دی یک میلیون تومان ۴۳ نفر یک میلیون تومان  ۴۳ نفر «حکم تجدید نظر» محمد امین کریم‌پور ۲۶ آبان ۴۵۰ هزار تومان  ۳۰ نفر ۲۶۴ میلیون تومان ۱۰ هزار و ۹۴ نفر
نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

همکاری جشنواره فجر، با سازندگان «نگهبان شب»، برای یافتن عاملان لو دادن نسخه این فیلم

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، دبیرخانه چهلمین جشنواره فیلم فجر، در پی حواشی رسانه‌ای پیرامون اظهارات یک منتقد درباره فیلم «نگهبان شب» ساخته رضا میرکریمی، اطلاعیه‌ای صادر کرد.

در این اطلاعیه آمده است:

«آثار ارائه شده به دبیرخانه جشنواره، فقط توسط مسئول دبیرخانه، اعضای هیأت انتخاب و شخص دبیر جشنواره مورد بازبینی قرار می‌گیرد و برخلاف حواشی و ادعاهای نادرست، با تدابیر اتخاذ شده دبیرخانه جشنواره جهت ایزوله فضای بازبینی، حتی سایر دست‌اندرکاران ستاد جشنواره امکان دیدن آثار را ندارند، چه برسد به افراد متفرقه و بیرونی.
یادآوری می‌شود در سال‌های اخیر و با  استفاده از تکنولوژی DCP و رمزگذاری روی نسخه‌های فیلم برای پخش در زمان‌های معین، نسخه‌های DCP اساساً قابلیت کپی یا نمایش در زمان‌های دیگر (غیر از آن‌چه که برنامه‌ریزی شده باشند) را ندارند.
در تاریخ ۳۰ آذر ۱۴۰۰، نسخه‌ای از فیلم سینمایی «نگهبان شب» متقاضی حضور در بخش مسابقه چهلمین جشنواره فیلم فجر در قالب DCP توسط محمدصادق میرکریمی، مجری طرح این فیلم به دبیرخانه جشنواره ارائه شد. در ابتدا KDM (رمز DCP) عمل نکرد و فایل فیلم برای نمایش باز نشد. در ادامه نماینده مجری طرح فیلم، نسخه را به استودیو بازگرداند و پس از چند ساعت، با ارائه نسخه جدید DCP به دبیرخانه، فیلم مورد بازبینی هیأت انتخاب قرار گرفت. با توجه به این که نسخه فیلم «نگهبان شب»، در قالب DCP و رمزگذاری شده بود، این رمز بعد از نمایش فیلم برای هیأت‌انتخاب غیرفعال شد و طبق روال، نسخه فیلم از سرور نمایش فیلم هیأت انتخاب حذف شد. بررسی‌های دبیرخانه جشنواره نشان می‌دهد که به دلیل نمایش این فیلم در قالب DCP رمزگذاری شده، نه در نمایش برای هیأت انتخاب جشنواره و نه در نمایش برای شورای پروانه نمایش سازمان سینمایی، امکان بازبینی توسط افراد غیر مسئول وجود نداشته است.
ستاد چهلمین جشنواره فیلم فجر ضمن تأکید بر صیانت از حقوق صاحبان کلیه آثار، از جمله فیلم «نگهبان شب»، این اطمینان را می‌دهد که تمامی فیلم‌ها و از جمله فیلم «نگهبان شب» مورد صیانت و حراست این ستاد قرار داشته و ستاد جشنواره به صراحت اعلام می‌کند، احتمالاً نسخه دیگری از این فیلم در خارج از ستاد جشنواره و سازمان سینمایی در معرض دید منتقد مذکور قرار گرفته است. بنابراین، ضمن حمایت از تهیه‌کننده و صاحبان فیلم، تا یافتن عامل یا عاملین احتمالی دیده شدن فیلم «نگهبان شب»  و استیفای حقوق معنوی و مادی صاحبان فیلم، در کنار ایشان خواهد بود.
بر این اساس، ستاد چهلمین جشنواره فیلم فجر و سازمان سینمایی ضمن پیگیری جدی این ماجرا، از تهیه‌کننده محترم فیلم می‌خواهد در صورت حصول به نتیجه، منبعی را که منجر به دیده شدن فیلم در خارج از ستاد جشنواره شده، معرفی نمایند.»

۵۷۵۷

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

سرانجام پرونده جنجالی طلاق آرنولد شوارتزنگر

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، آرنولد شوارتزنگر و ماریا شرایور سال ۱۹۸۶ ازدواج کردند و زندگی مشترکشان تا سال ۲۰۱۱ که شرایور درخواست طلاق کرد، ادامه داشت. 

زندگی مشترک آن‌ها در پی اعتراف آرنولد به داشتن فرزندی دیگر و درخواست طلاق شرایور از هم پاشید و اکنون که ۱۰ سال از آن زمان می‌گذرد، دادگاه رسما جدایی آن‌ها را تایید کرد. 

جوزف بینا پسر آرنولد و خدمتکاری به نام میلدرد بینا است. 

آرنولد شوارتزنگر پس از یک دوره درخشان در ورزش پرورش اندام با فیلم‌های موفقی چون «ترمیناتور» به شهرت فراوان رسید. 

او در عرصه سیاست هم کارنامه موفقی دارد و ۲ دوره فرماندار ایالت کالیفرنیا بوده است. 

منبع: آسوشتیدپرس

۵۸۵۸

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

سرانجام پرونده جنجالی طلاق آرنولد شوارتزنگر

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، آرنولد شوارتزنگر و ماریا شرایور سال ۱۹۸۶ ازدواج کردند و زندگی مشترکشان تا سال ۲۰۱۱ که شرایور درخواست طلاق کرد، ادامه داشت. 

زندگی مشترک آن‌ها در پی اعتراف آرنولد به داشتن فرزندی دیگر و درخواست طلاق شرایور از هم پاشید و اکنون که ۱۰ سال از آن زمان می‌گذرد، دادگاه رسما جدایی آن‌ها را تایید کرد. 

جوزف بینا پسر آرنولد و خدمتکاری به نام میلدرد بینا است. 

سرانجام پرونده جنجالی طلاق آرنولد شوارتزنگر

آرنولد شوارتزنگر پس از یک دوره درخشان در ورزش پرورش اندام با فیلم‌های موفقی چون «ترمیناتور» به شهرت فراوان رسید. 

او در عرصه سیاست هم کارنامه موفقی دارد و ۲ دوره فرماندار ایالت کالیفرنیا بوده است. 

منبع: آسوشتیدپرس

۵۸۵۸