نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

مدیری باتجربه برای صندلی «تاثیرگذار»/ دومین امیدواریِ ورزشی‌ها

به گزارش خبرنگار مهر، بعد از گذشت چند ماه از آغاز به کار وزیر جدید بالاخره حمید سجادی در مورد متصدی دومین صندلی مهم وزارت ورزش با خودش و مشاورانش به جمع بندی رسید و با صدور حکمی قفل چهارماهه را از معاونت توسعه ورزش قهرمانی و حرفه ای این وزارتخانه برداشت.

به موجب این حکم سید محمد پولادگر که نامش از خیلی وقت پیش وارد فهرست گزینه ها شده بود به عنوان معاون توسعه ورزش قهرمانی و حرفه ای معرفی شد. تصمیم گیری برای این معاونت محوری در وزارت ورزش به قدری تاخیر داشت که بر خلاف روال معمولِ وزیر ورزش در معرفی دیگر معاونانش، پولادگر بدون ورود به دوره سرپرستی، حکم قطعی معاونت را گرفت تا حداقل از این حیث زمان بیشتری برای تعیین تکلیف به هدر نرود. حالا پولادگر بعد از حمید سجادی دومین چهره ورزشی است که در این وزارتخانه مسئولیت گرفته و همین امر امیدواری ها در بین اهالی ورزش را زیاد کرده تا اتفاقات خوبی در این مجموعه رخ دهد.

مدیری باتجربه برای صندلی «تاثیرگذار»/ دومین امیدواریِ ورزشی‌ها

معاونت کلیدی وزارت ورزش و متفاوت بودن شرایط معاونانش

پولادگر جایگزین مهدی علی نژاد در وزارت ورزش شده که یک ماه پیش از معاونت توسعه ورزش قهرمانی و حرفه ای وزارت ورزش استعفا کرد (۲۰ آذرماه). او ۲۱ آذرماه دو سال پیش در شرایطی به عنوان سرپرست معاونت توسعه ورزش قهرمانی و حرفه ای وارد وزارت ورزش که شد سربلند از موفقیت های ریز و درشتی بود که طی یک دهه متوالی ریاست در فدراسیون ووشو به دست آورده بود.

البته که شاید خیلی از موفقیت های ووشو در دوره علی نژاد خاص و ویژه نبود اما برای شخص او و اهالی این رشته بزرگ و قابل توجه بود به خصوص که منجر به اولین قهرمانی جهان هم شد.

علی نژاد در شرایطی ریاست فدارسیون ووشو را عهده دار شد که این رشته در شرایط ناآرامی به سر می برد و پلمپ شدن ساختمانش در ورزشگاه شهید شیرودی هم موید اوضاع نابسامانش بود با این حال با شروع مدیریت علی نژاد به سامان شدن تدریجی وضعیت این رشته و اهالی آن شروع شد طوریکه ووشو ایران طی یک دهه ریاست علی نژاد کاملا متحول شد. این تحول از نایب قهرمانی رده های سنی مختلف در رویدادهای بین المللی آغاز شد و تا قهرمانی جهان در بخش ساندا که برای نخستین بار در تاریخ ورزش کشور به دست آمد، ادامه پیدا کرد.

علی نژاد با این شرایط و مدیریت خاص خودش که به واسطه آن به دست آورده بود فدراسیون موفق ووشو را تحویل داد و با حکم مسعود سلطانی فر وزیر وقت ورزش وارد وزارت ورزش شد. اینکه علی نژاد طی دو سال حضور در وزارت ورزش توانست راه موفق و بدون حاشیه اش در ووشوی کوچک را ادامه دهد یا نه قرار نیست در این گزارش تحلیل و بررسی شود. آنچه مورد توجه است اینکه حالا فردی به جای او روی صندلی پرحاشیه وزارت ورزش نشسته که سال های متوالی در دل حواشی ریز و درشتِ فدراسیون تکواندو بود و در نهایت هفته گذشته نتوانست رای اعتماد مجدد اعضای مجمع را کسب کند.

مدیری باتجربه برای صندلی پرحاشیه

وزیر ورزش بعد از چهارماه فردی را به عنوان معاون اول خود انتخاب کرده که طی یک دهه گذشته عملکردش انتقاداتی را متوجه او و صندلی ریاستش کرده بود و مجمع انتخاباتی که هفته گذشته برای فدراسیون تکواندو برگزار شد هم خروجی تمام هجمه های ساخته شده علیه او را عیان کرد.

پولادگر از سال ۱۳۷۳ به عنوان نایب رئیس وارد فدراسیون تکواندو شد و از سال ۱۳۷۹ هم صندلی ریاست این فدراسیون را در اختیار گرفت. اخذ رای موافق در پنج مجمع متوالی باعث شد تا وی بیش از دو دهه متوالی تصمیم گیرنده اول و آخر برای تکواندو باشد اگرچه مدت زمان ریاست وی در دومین دهه متفاوت با ۱۰ سال اول دنبال شد.

بسیاری از موفقیت های تکواندو ایران در ۱۰سال اول ریاست پولادگر به دست آمد، موفقیت هایی مانند کسب مدال المپیک و جهانی و حتی قهرمانی در مسابقات ۲۰۱۱ کره جنوبی زمانی در پرونده تکواندو ایران ثبت شد که پولادگر دهه ابتدایی مدیریت خود را سپری می کرد اما در دهه دوم ورق کاملا برگشت و سکه مدیریت روی دیگر خود را نشان داد که تماما با حاشیه و اختلاف همراه بود و افت تدریجی این رشته و قهرمانانش را به دنبال داشت.

شاید بیراه نباشد اگر تغییر مسیر حرکت تکواندو و پسروی اهالی‌اش را از زمان بازی های المپیک ۲۰۱۲ لندن در نظر گرفت، بعد از این بازی ها بود که این رشته در مسیر سراشیبی قرار گرفت طوریکه به تدریج موفقیت هایش در میادین المپیک و جهانی کمرنگ تر از همیشه شد و اختلافات داخلی و چند دستگی میان خانواده بزرگ تکواندو هم شکل گرفت. علاوه بر خیلی از مهاجرت های پرسروصدای ورزش هم در همین چندسال اخیر در تکواندویی که ریاستش را پولادگر عهده دار بود، اتفاق افتاد.

مدیری باتجربه برای صندلی «تاثیرگذار»/ دومین امیدواریِ ورزشی‌ها

آزمون جدید برای مدیر قدیمی

به گزارش خبرنگار مهر، با همه اینها نمی توان منکر سابقه و تجربه محمدپولادگر به عنوان یکی از مدیران قدیمی کشور شد و حتی از این حیث او نسبت به معاون قبلی وزارت ورزش ارجحیت دارد و مدیری پخته تر و کارآمدتر برای وزارت ورزش به حساب می آید. البته که پولادگر بی میل به بهره گیری از این اندوخته هایش برای ادامه ریاست در حوزه محبوبش نبود در عین حال که گزینه معاونت وزارت ورزش بود و اتفاقا طی هفته های اخیر نامش خیلی رساتر و بلندتر از دیگر کاندیداها هم به گوش می رسید.

با همه اینها پولادگر در انتخابات هفته گذشته فدراسیون تکواندو شرکت کرد و نتوانست رای اعضای مجمع را بگیرد. شاید هم این نتیجه معامله و توافق بین مدیران بوده تا رای و و انتخاب اعضای مجمع اما به هر حال باعث شد بالاخره بعد از چند هفته سر زبان افتادن نام پولادگر، حکم قطعی معاونت برای او صادر شود.

اینگونه سید محمد پولادگر بعد از دو دهه باید روی صندلی مدیریتی جدیدی بنشید و امتحان خود را پس بدهد که اتفاقا همیشه هم پردردسر بوده است اما نمی توان منکر شد که بنابراین دوره جدید مدیریت پولادگر چالشی بزرگ و تعیین کننده تر از همیشه برای او خواهد بود که طی ۲۰ سال فقط با اهالی یک رشته سروکار داشت اما حالا با طیف گسترده ای از ورزشی ها یعنی با همه آنها.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

«اسبِ زین» چند چهره برای یک صندلی/ انتخابات کمیته پاشنه آشیل ورزش

خبرگزاری مهر – گروه ورزش: باوجودیکه انتظار می رفت بعد از گذشت ۴ ماه از حضور حمید سجادی در ساختمان سئول، اوضاع ورزش به ثبات نسبی برسد اما در پیش بودن انتخابات کمیته ملی المپیک، شخصِ وزیر، معاونان و بسیاری از مدیران ورزش را درگیر این انتخابات، حواشی خود ساخته آن و حتی فعالیت های جناحی برای ورود به آن کرده است.

تردید رئیس برای ماندن یا رفتن

شاید بی ربط نباشد اگر مدعی شد که مرکز ایجاد تمام این حواشی وضعیت متزلزل سیدرضا صالحی امیری برای حضور دوباره در انتخابات کمیته ملی المپیک است. او چهار سال پیش به عنوان کارشناس خبره عضو مجمع این کمیته شد و با توجه به اعلام انصراف محمود خسروی وفا از نامزدی ریاست، در انتخاباتی یک طرفه و بی رقیب آنهم بدون رای گیری و تنها با «قیام» اعضای حاضر در مجمع به عنوان رئیس کمیته ملی المپیک انتخاب شد.

طبیعی است که صالحی امیری بعد از چهار سال مدیریت در کمیته ملی المپیک بی میل به حفظ صندلی ریاستش نیست اما او خوب می داند که بقا در کمیته ملی المپیک به راحتی ورود اولین بار به آن نیست به خصوص که صالحی امیری امروز در طیف سیاسی دولت فعلی جایی ندارد و درست همین قرار گرفتن در نقطه مقابل کار را برای او سخت می کند.

با این اوصاف شاید طبیعی باشد که صالحی امیری در محاسباتش برای نامزد شدن دوباره انتخابات با خود به نتیجه قطعی نرسیده باشد درحالیکه پای مدعیان دیگر و ماجراهای آنها به این انتخابات باز شده است و هر روز زوایای جدیدی از آنها عیان می شود.

وزیر ورزش به انتخابات ورود می کند؟

چه در زمان فعالیت سازمان تربیت بدنی و چه بعد از آن که این سازمان به وزارت ورزش تبدیل شد، روسای سازمان و حتی وزرای پیشین بی میل نبودند که مسئولیت دو نهاد اصلی ورزش را برعهده بگیرند تا هماهنگی بیشتری برای پیشبرد ورزش کشور وجود داشته باشد. همین فرضیه ممکن است در مورد حمید سجادی هم مطرح شود.

سجادی از جنس ورزش است و به خوبی می داند که همراه و هماهنگ بودن کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش تا چه حد می تواند به رسیدن به اهداف کلی در ورزش کمک کند. شاید به همین خاطر است که در روزهای گذشته عنوان شده احتمال حضور حمید سجادی در انتخابات کمیته ملی المپیک هم وجود دارد.

وزیر ورزش هر چند در چند ماه حضورش در این وزارتخانه تمام توان خود را برای موفقیت در این حوزه گذاشته است اما آینده نگری او می تواند تمایلش برای حضور در انتخابات کمیته ملی المپیک را بیشتر کند. سجادی برای این مهم منع قانونی هم ندارد چرا که طبق اساسنامه کمیته ملی المپیک، وزیر ورزش عضو مجمع این کمیته به حساب می آید و بنابراین می تواند به عنوان نامزد در انتخابات این کمیته هم شرکت داشته باشد.

ورود چهره های سیاسی به انتخابات

در عین حال حضور برخی چهره های غیر ورزشی و دارای سابقه سیاسی در انتخابات کمیته ملی المپیک و کاندیدا شدن برای ریاست هم بخشی از ماجراهای انتخاباتی این کمیته است. البته که موضوع جدید نیست و طرح اولیه آن به دو ماه یا بیشتر از آن باز می گردد، زمانی که حمید سجادی تازه روی صندلی وزارت ورزش نشسته بود و فعالیت خیلی های دیگر و دورخیزی که برای حضور در هیات رئیسه و هیات اجرایی کمیته ملی المپیک داشتند یا آغاز نشده بود یا عیان نشده بود.

به هر حال سال ۹۶ هم صالحی امیری به عنوان یک گزینه سیاسی که تنها پیشینه ورزشی اش چندماه سرپرستی در وزارت ورزش بود، در انتخابات کمیته ملی المپیک شرکت کرد و به عنوان کارشناس خبره مجمع این کمیته برای ریاست آن کاندیدا شد. بنابراین مطرح شدن یک گزینه غیرورزشی دیگر برای مدیریت چهار سال آینده کمیته ملی المپیک مسئله عجیب و غریبی نیست اگرچه طی این مدت این اقدامی برای تحقق آن انجام نشده است.

هر فرد سیاسی برای ورود به انتخابات کمیته ملی المپیک باید عضو مجمع این کمیته شود یعنی مسیری که چهار سال پیش صالحی امیری طی کرد.

دورخیز خودی ها برای انتخابات

در این میان نباید از چالش های داخلی کمیته ملی المپیک در روزهای اخیر و ردپایی که از افراد درگیر با آنها به جا مانده، چشم پوشی کرد. در این زمینه پرداختن به حواشی مربوط به کمیسیون ورزشکاران، تهدیدها، قهرها و کناره گیری ها و تیکه و متلکی که اعضای این کمیسیون درنشست شان، حواله یکدیگر کردند و …. تکرار مکررات است اما باید یادآور شد که اگر یک سر این دعواها ادعا و مطالبه گری بود، سر دیگر رنگ و بوی کاملا انتخاباتی داشت.

هنوز سر و صدای کمیسیون ورزشکاران و جنگ و جدل میان اعضای آن فروکش نکرده که برخی اعضای هیات اجرایی هم برای سهم خواهی خود از انتخابات قیام کردند که تا دیر نشده از حداقل فرصت های مهیا برای عضویت دوباره در مجمع و کاندیدا شدن به این واسطه استفاده کنند. کیهانی، عبدی افتخاری، دادگر، شایسته و رحیمی نفراتی هستند که با شرایط فعلی شانسی برای بقا در هیات اجرایی ندارند و با برگزاری انتخابات کمیته ملی المپیک باید از ترکیب فعلی آن خارج شوند. به همین دلیل این افراد از حالا مدعی کارشناس خبره شدند تا از این طریق راهی به مجمع و انتخاباتش برای خود بازکنند.

کمیته ملی المپیک؛ پاشنه آشیل ورزش

به گزارش خبرنگار مهر، کمیته ملی المپیک که در سال های گذشته نقش محوری در حل و فصل خیلی از مشکلات داخلی و بین المللی ورزش داشت این روزها خود پاشنه آشیل ورزش شده و خیلی از آمد و رفت ها، دعواها، مطالبه گری ها و بی حرمتی ها و حتی افشاگری ها به خاطر این کمیته، انتخاباتش و تصدی یکی از ۱۲ صندلی آن – با احتساب عضویت نماینده کمیسیون ورزشکاران- است.

حتی اگر استعفای مهدی علی نژاد از معاونت توسعه ورزش قهرمانی و حرفه ای وزارت ورزش پشت پرده انتخاباتی نداشته باشد می توان مدعی شد که محور تصمیم گیری اخیر مدیران ورزش انتخابات کمیته ملی المپیک بوده و است و همین مسئله حال نزار این روزهای ورزش و آشفتگی عمومی را موجب شده است.

همه اینها در حالی است که تا چند روز پیش زمان برگزاری انتخابات کمیته ملی المپیک مشخص نشده بود اما حالا که با درخواست ۱۰ فدراسیون (فدراسیون های انتخابات شان در پیش است) برای تعویق انتخابات موافقت شده و ۱۷ اسفندماه برای برگزاری آن تعیین شده است، قطعا داد و ستدهای انتخاباتی در بدنه ورزش رنگ و لعاب واضح تر و چه بسا تند و تیزتری به خود می گیرد وفعالیت ها برای ماهیگیری از آب گل آلود ورزش شدت بیشتری پیدا می کند به خصوص با نزدیک تر شدن به زمان ثبت نام کاندیداها و پیش از آن نهایی کردن ترکیب اعضای مجمع.

پس عجیب نخواهد بود اگر در روزها و هفته های آینده آشفتگی و از هم پاشیدگی ورزش و ورزشی ها محسوس تر از این روزها شود.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

حکم انفصال از خدمت یک رئیس فدراسیون تایید شد/ کناره‌گیری اجباری!

به گزارش خبرنگار مهر، چند سال پیش و زمانی که یکی از رؤسای فعلی فدراسیون‌ها در مسئولیت دیگری حضور داشت مشکلاتی در مورد یک پرونده مالی برایش ایجاد شد که همان زمان ابهامات در مورد وی برطرف و این فرد مسئول به فعالیت‌هایش در ورزش ادامه داد.

این رئیس فدراسیون از حدود سه سال پیش عزم ریاست در یکی از فدراسیون‌ها کرد و مراحل قانونی ثبت نام و انتخابات هم به روال عادی و بدون هیچ مشکلی برگزار شد و وی ریاست این فدراسیون را برعهده گرفت.

در حالی که رئیس جوان امورات فدراسیون را به خوبی پیش می‌برد و شرایط تیم‌های ملی تحت مدیریت او هم مطلوب بود، رسیدن نامه‌ای به وی اوضاع را بحرانی کرد.

در این نامه تاکید شده بود که این رئیس به دلیل مشکلات و ابهامات مالی که در پرونده چند سال قبل وجود داشته است باید از مسئولیتش کناره گیری کند. اعلام حکم انفصال از خدمت این رئیس را دچار مشکل کرد با این حال او تصمیم گرفت به رأی صادره اعتراض کند تا مشکلش حل شود.

پیگیری‌های رئیس فدراسیون برای حل این مشکل به جایی نرسیده و رأی انفصال از خدمت تأیید شد تا این رئیس آرام و بی حاشیه ناچار به ترک مسئولیت خود در آینده‌ای نزدیک شود.

در این مورد گفته می‌شود یکی از قهرمانان مطرح این رشته به عنوان سرپرست فدراسیون انتخاب خواهد شد تا شرایط برگزاری انتخابات برای رئیس آینده را فراهم کند.

باید دید وزارت ورزش که حمید سجادی را به عنوان وزیر در رأس امور خود می بیند اما هنوز معاونانش مشخص نشده اند چه تدبیری این حل این مشکل خواهند کرد.

به نظر می‌رسد با توجه به شرایط اساسنامه جدید فدراسیون‌ها و تصمیم مسئولان ورزش برای عبور از دوران سرپرستی، وزارت ورزش به دنبال برگزاری هر چه سریع‌تر انتخابات این فدراسیون خواهد بود تا رئیس جدید در کمترین فاصله زمانی انتخاب شود.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

نقش یک فرد سیاسی در انتخاب معاونان/سفارش شده‌ها در راه وزارت ورزش

به گزارش خبرنگار مهر، یکی از توصیه‌هایی که جامعه ورزش قبل از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری به ابراهیم رئیسی داشت این بود که یک ورزشی را به عنوان وزیر به مجلس معرفی کند تا پای افراد سیاسی به ورزش قطع شود.

رئیس جمهور نیز به این پیشنهاد رنگ تحقق بخشید و قهرمان سابق دوومیدانی آسیا و یکی از مدیران ورزشی را به عنوان وزیر پیشنهادی به مجلس معرفی کرد و هر چند این گزینه پیشنهاد رای قاطعی نیاورد اما به عنوان وزیر ورزش و جوانان از مجلس رای اعتماد گرفت.

با انتخاب حمید سجادی امیدواری در جامعه ورزش بیشتر از گذشته شد که وی با انتخاب های مدیران ورزش همان سیاست رئیس جمهور را دنبال کند تا در دوره چهار ساله «خودِ» ورزشی ها امور این حوزه را اداره کنند و برای نخستین بار «دیگران» برای آنها تصمیم نگیرند.

درحالی که این انتظار جامعه ورزش همچنان ادامه دارد، خبرنگار مهر کسب اطلاع کرد یکی از افراد سیاسی بانفوذ که در سالهای اخیر تصمیماتی را هم برای ورزش گرفته و افرادی را هم در بخش‌های مختلف سفارش کرده و به کار گمارده است، نقش پررنگی در انتخاب معاونان و مسئولان وزارت ورزش دارد.

البته این فرد در سفارش مدیران و مسئولان به وزیر ورزش تنها نیست و برخی نهادها و ستادها هم در این «توصیه‌ها» دخیل هستند و افرادی را برای مسئولیت های مختلف به حمید سجادی دیکته کرده اند تا اختیار عمل را از وزیر ورزش بگیرند.

معاونت توسعه ورزش قهرمانی و حرفه‌ای، معاونت امور فرهنگی و توسعه ورزش همگانی، معاونت توسعه ورزش بانوان، معاونت امور جوانان، معاونت امور حقوقی، مجلس و استان ها، شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی، دفتر حوزه وزارتی، اداره کل حراست، اداره کل روابط عمومی و اطلاع رسانی و معاونت توسعه مدیریت و منابع از جمله مهمترین مسئولیت هایی هستند که حمید سجادی باید مسئولانش را انتخاب و معرفی کند.

هر چند وزیر ورزش هنوز حکم رسمی را برای این مسئولیت ها امضا نکرده اما برخی افراد انتخاب شده‌اند و قرار است بزودی حکم‌شان هم به صورت رسمی در رسانه های وزارت ورزش منتشر شود.

خبرنگار مهر کسب اطلاع کرد در بین نفراتی که برای مسئولیت های مختلف انتخاب شده اند هیچ چهره ورزشی دیده نمی شود و افرادی قرار است در وزارت ورزش مسئولیت بگیرند که «سفارش» شده های نهادها و ستادهای مختلف و آن شخص پرنفوذ سیاسی هستند.

شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی، دفتر حوزه وزارتی، معاونت امور فرهنگی و توسعه ورزش همگانی، معاونت امور جوانان، معاونت امور حقوقی، مجلس و امور استان ها بخش هایی هستند که مسئولان آن انتخاب شده اند و بزودی حکم شان اعلام خواهد شد.

یکی از مهمترین و تاثیرگذارترین معاونت های وزارت ورزش، معاون توسعه ورزش قهرمانی و حرفه ای است که هنوز حمید سجادی نتوانسته مقابل سفارش از بیرون بایستد و نفر مد نظر خودش را انتخاب کند. برای این پست هم هر چند یک فرد ورزشی که سابقه ریاست فدراسیون ها را هم دارد انتخاب شده است اما این انتخاب هم توسط وزیر ورزش صورت نگرفته و از بیرون سفارش شده است!

پیش از این گروه ورزشی خبرگزاری مهر در گزارشی به تبعات انتخاب های غیرورزشی و ناموفق بودن حمید سجادی در وزارت ورزش اشاره و تاکید کرده بود که وزیر ورزش اگر می خواهد پرچم ورزشی ها را در دولت های بعدی بالا نگه دارد باید مقابل فشار از بالا بایستد و اجازه ندهد امور ورزش در اختیار افرادی قرار بگیرد که کمترین آشنایی را با این حوزه دارند.

با این حال به نظر می رسد توان حمید سجادی مقابل فشارها و تعیین تکلیف هایی که از بیرون برای ورزش می شود کافی نیست و او ناچار است برابر فشارهای سیاسی و گزینه های تحمیلی سر خم کند و حکم هایی را بزند که خودش هم خیلی راضی به آنها نیست!

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

پشت پای وزارت ورزش به آئین نامه خودنوشته/ دردسرهای «۱۲۰» روزه!

به گزارش خبرنگار مهر، «شرایط اختصاصی نامزدهای دارای وثاقت و امانت، نحوه ثبت نام و رای‌گیری برای داوطلبان پست‌های هیات رئیسه فدراسیون‌های ورزشی» عنوان آئین نامه‌ای است که وزارت ورزش اقدام به تدوین آن کرده تا ملاک برگزاری مجامع انتخاباتی باشد.

البته تدوین آئین نامه برای برگزاری انتخابات فدراسیون‌ها اقدام نو و تازه‌ای در وزارت ورزش نیست کمااینکه تا پیش از این هم مجامع فدراسیون‌ها بر اساس آئین نامه ابلاغی سال ۹۶ برگزار می‌شد اما با توجه به اصلاح اساسنامه فدراسیون‌های ورزشی و ابلاغ آن، بازنگری در این آئین نامه و تدوین آن بر اساس اساسنامه جدید در دستور کار قرار گرفت.

این آئین نامه اوایل شهریورماه در اختیار فدراسیون‌ها قرار گرفت تا در نشست اعضای هیات رئیسه آنها طرح و بررسی و تاییدیه لازم را بگیرد و اینگونه ملاک عمل برای برگزاری انتخابات‌شان شود.

تدوین و تصویب این آئین نامه از آنجایی اهمیت بیشتری به خود گرفته که به جز سه فدراسیونی که دوره ریاست شان تمام شده، ۸ فدراسیون هم طی ماه‌های آینده با اتمام این دوره مواجه می‌شوند و باید انتخابات‌شان سروقت برگزار شود. این در حالی است که طبق آئین نامه خودنوشته وزارت ورزش، زمان لازم برای برداشته شدن اولین گام انتخاباتی در مورد این فدراسیون‌ها از دست رفته است و همین مسئله می‌تواند از حالا چالش‌های انتخاباتی را پیش روی این فدراسیون‌ها قرار دهد.

پشت پای وزارت ورزش به آئین نامه خودنوشته/ دردسرهای »۱۲۰» روزه!

پشت پای وزارت ورزش به آئین نامه خود نوشته

آئین نامه‌ای که وزارت ورزش بر اساس آن دستورالعمل برگزاری مجامع انتخاباتی فدراسیون‌ها را مشخص کرده در ۱۹ ماده و ۱۶ تبصره تدوین شده است.

ماده چهارم این آئین نامه با موضوع «فراخوان» به زمان انجام اولین اقدامات برای برگزاری مجمع انتخاباتی اشاره کرده است. در این ماده آمده است:

«اطلاع رسانی موضوع ثبت نام از داوطلبان احراز پست ریاست فدراسیون و سایر اعضای هیات رئیسه منتخب «۱۲۰ روز» قبل از اتمام دوره ریاست یا سرپرستی فدراسیون باید از طریق درج اطلاعیه ثبت نام در یکی از روزنامه‌های کثیرالانتشار ورزشی و سایت فدراسیون و مکاتبه با اعضای مجمع انجام شود.

تشریح کامل زمان شروع و پایان ثبت نام، تاریخ مجمع عمومی، مدارک مورد نیاز، شرایط و نحوه ثبت نام، زمان و نحوه دریافت فرم‌های اعلام آمادگی داوطلبین در اطلاع رسانی مربوطه»

بنابراین طبق این آئین نامه چهار ماه پیش از اتمام دوره ریاست و سرپرستی فدراسیون‌ها باید استارت کار برای تشکیل مجامع انتخاباتی زده شود در حالی که اگر قرار است همین آئین نامه ملاک عمل در برگزاری انتخابات آینده باشد، رعایت این فاصله زمانی در مورد ۸ فدراسیونی که نیمه دوم سال با اتمام دوره ریاست مواجه می‌شوند، رعایت نشده است.

فدراسیون ورزش‌های نابینایان و کم بینایان (۱۴ آذرماه)، فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی (۲۰ آذرماه)، فدراسیون ورزش‌های دانش آموزی (۲۲ آذرماه)، فدراسیون کبدی (۲۵ آذرماه)، فدراسیون تکواندو (۲ دی ماه)، فدراسیون بوکس (۵ دی ماه)، فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلو (۹ دی ماه) و فدراسیون بسکتبال (۲۳ دی ماه) هشت فدراسیونی هستند که در نیمه دوم سال دوره ریاست‌شان تمام می‌شود.

در مورد اجرای آئین نامه جدید انتخاباتی، حساب سه فدراسیون اسکیت، ژیمناستیک و تیراندازی که دوره ریاست‌شان پیش از این به اتمام رسید از دیگر فدراسیون‌ها جداست اما اگر قرار بر رعایت بند به بند این آئین نامه برای تشکیل مجامع فدراسیون‌هاست، باید حداقل طی یک ماه اخیر اطلاع رسانی ثبت نام از کاندیداها و تشریح زمان، شرایط و نحوه ثبت نام از آنها در مورد این فدراسیون‌ها انجام می‌شد تا بازه زمانی ۱۲۰ روزه مورد تاکید لحاظ شود.

پشت پای وزارت ورزش به آئین نامه خودنوشته/ دردسرهای »۱۲۰» روزه!

بازی با انتخابات با اقدامات دیرهنگام

به گزارش خبرنگار مهر، لزوم عمل به آئین نامه «شرایط اختصاصی نامزدهای دارای وثاقت و امانت، نحوه ثبت نام و رای‌گیری برای داوطلبان پست‌های هیات رئیسه فدراسیون‌های ورزشی» در گام اول تصویب در هیات رئیسه فدراسیون‌هاست. به همین دلیل وزارت ورزش اوایل شهریورماه آئین نامه مورد نظر را در اختیار فدراسیون‌ها قرار داد تا وارد پروسه بحث و بررسی در میان اعضای هیات رئیسه آنها شود یعنی زمانی که به واقع باید اقدامات انتخاباتی فدراسیون‌ها را آغاز می‌کرد!

به عبارتی تدوین و ارسال دیرهنگام آئین نامه انتخاباتی به فدراسیون‌ها دلیل از دست رفتن بازه زمانی مصوب برای شروع و پیگیری روند انتخابات فدراسیون‌هاست و همین مسئله «عذر بدتر از گناه» برای وزارت ورزش است که تدوین آئین نامه توسط مدیران خودش به سرانجام رسیده است.

این آئین نامه باید بر اساس اساسنامه جدید فدراسیون‌های ورزشی تهیه و تدوین می‌شد. این اساسنامه هم ۲۰ تیرماه از سوی دولت به صورت ابلاغی شد و ۲۸ مردادماه هم ابلاغ آن به فدراسیون‌ها توسط مسعود سلطانی فر وزیر وقت ورزش انجام شد.

اینکه چرا ابلاغ اساسنامه مصوب دولت به فدراسیون‌ها بیشتر از یک ماه زمان برده خود نقدی است که به عملکرد مدیران وزارت قبلیِ ورزش وارد است. مدیرانی که هنوز بر سرکارند و مسئولیت آئین نامه جدید انتخاباتی را هم بر عهده دارند. آنها می‌توانستند حداقل بلافاصله پس از ابلاغ دولت برای اساسنامه جدید نسبت به تدوین و تصویب آئین نامه انتخاباتی در هیات رئیسه فدراسیون‌ها اقدام کنند تا حداقل زمان ۱۲۰ روزه‌ای که خودشان تعیین کرده‌اند به راحتی از دست نرود.

در هر صورت برگزاری «انتخابات سروقت» مسئله‌ای است که به خاطر نادیده گرفته شدن در مورد خیلی از فدراسیون‌ها عملکرد وزارت ورزش طی سال‌های گذشته را مورد انتقاد قرار داد. به نظر می‌رسد این انتقاد همیشگی به انتخابات ۸ فدراسیونی که تا چهارماه آینده دوره چهار ساله ریاست‌شان تمام می‌شود وارد شود مگر اینکه وزارت ورزش بازه ۱۲۰ روز را در مورد آنها نادیده بگیرد که این هم خود نقد دیگری را متوجه عملکرد وزارت ورزش در انتخابات می‌کند.

اینها در حالی است که امسال انتخابات سروقت فدراسیون‌ها به خاطر در پیش بودن انتخابات کمیته ملی المپیک و عضویت روسای فدراسیون‌ها در مجمع این کمیته اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. بهتر بود وزارت ورزش که «مدعی هماهنگی و همراهی» با کمیته ملی المپیک طی سال‌های گذشته بود حداقل در روند ابلاغ اساسنامه و تدوین و تصویب آئین نامه این مهم را هم مبنای کار قرار می‌داد نه اینکه فقط در تصمیم گیری و اعمال نظراتش از آن پیروی می‌کرد.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

قوز بالای قوز برای رئیس چوگان/ تایید بازنشستگی و مخالفت با فعالیت

به گزارش خبرنگار مهر، بازنشستگی موضوع جدیدی در مورد ابراهیم نوزایی و ریاست وی در فدراسیون چوگان نیست. وی دو سال پیش در شرایطی به مجمع انتخاباتی فدراسیون چوگان ورود کرد که علاوه بر نداشتن مدرک تحصیلی لازم، «بازنشسته» هم بود. اگرچه به بهانه برخوردار بودن از امتیازی جانبازی موانع قانونی در این مورد را دور زد اما حالا همین موضوع بازنشستگی سد راه وی برای ادامه فعالیت شده چون با به کارگیری او مخالف شده است.

ابراهیم نوزایی به عنوان جانباز ۵۰ درصد وارد انتخابات فدراسیون چوگان شد، این مسئله مشکل بازنشستگی او را برای ریاست حل و فصل کرد. البته که جانبازانِ بازنشسته برای ادامه فعالیت ملزم به دریافت «کدشناسه» از سازمان امور استخدامی کشور هستند که این مهم برای حضور در انتخابات خردادماه سال ۹۸ توسط وی انجام نشده بود. این موضوعی بود که خبرگزاری مهر در گزارش اخیر خود با عنوان «ورود نهادهای نظارتی به ریاست غیرقانونی چوگان» به آن اشاره کرد.

مخالفت با به کارگیری رئیس چوگان به خاطر «بازنشستگی»

سال گذشته و به دنبال ایجاد هجمه نسبت به ابراهیم نوزایی و ریاست غیرقانونی‌اش در چوگان، وی بر آن شد به مشکل بازنشستگی‌اش به صورت ریشه‌ای رسیدگی کند تا حداقل این مشکل دست و پایش را برای ادامه ریاست نبندد.

در همین زمینه نوزایی اواخر دی ماه سال گذشته در مکاتبه با ژاله فرامرزیان معاون توسعه مدیریت و منابع وزارت ورزش خواستار این شد که بر اساس بخشنامه سازمان اداری استخدامی کشور در خصوص به کارگیری و انتصاب بازنشستگان، پیگیری‌های لازم برای صدور «شناسه» وی انجام شود.

مکاتبات اداری لازم در این زمینه اردیبهشت ماه سالجاری انجام شد به این امید که طبق مدارکی که نوزایی در مورد جانبازی خود ارائه کرده، کد شناسه او صادر شود و از این حیث منع قانونی برای ریاستش ایجاد نشود اما سازمان اداری و استخدامی کشور در پاسخ به این درخواست با به کارگیری نوزایی به عنوان یک مدیر بازنشسته مخالفت کرده است.

این پاسخ به صورت رسمی از سوی سازمان اداری و استخدامی کشور به وزارت ورزش اعلام شده است.

قوز بالای قوز برای رئیس چوگان/ تایید بازنشستگی و مخالفت با فعالیت

قوز بالای قوی برای رئیس غیرقانونی چوگان

موضوع «عدم موافقت سازمان اداری و استخدامی کشور با به کارگیری ابراهیم نوزایی» توسط ژاله فرامرزیان به مهدی علی نژاد معاون توسعه ورزش قهرمانی و حرفه‌ای وزارت ورزش اعلام شده تا تصمیم لازم در این زمینه اتخاذ شود.

این منعِ قانونی درحالی گریبانگیر رئیس فدراسیون چوگان شده است که او به خاطر «مدرک تحصیلی» هم با منع قانونی مواجه است.

نوزایی با مدرک فوق دیپلم وارد انتخابات فدراسیون چوگان شد و توانست از مجمع این فدراسیون رای لازم برای ریاست را بگیرد در حالی که طبق «آئین نامه شرایط احراز و چگونگی انتخاب رئیس فدراسیون» که ملاک برگزاری مجمع چوگان بود و طبق بند ۴ از ماده ۶ این آئین نامه حداقل مدرک مورد نیاز برای احراز پست ریاست داشتن مدرک «کارشناسی ارشد» یا همطراز مورد تایید وزارت علوم، تحقیقات و فناوری یا وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی عنوان شده است.

البته طبق تبصره اول همین ماده داوطلبینی که دارای سابقه حداقل یک دوره ریاست، نایب رئیسی (بانوان یا مردان)، و دبیری فدراسیون هستند یا افرادی که دارای گواهی ایثارگری (آزادگان، جانبازان و رزمندگان) هستند، می‌توانند با مدرک «کارشناسی» در انتخابات ثبت نام کنند.

در واقع ورود ابراهیم نوزایی به انتخابات ۱۹ خردادماه سال ۹۸ فدراسیون چوگان از اصل منع قانونی داشت با این حال او به واسطه برخی حمایت‌ها ریاستش را در این فدراسیون آغاز کرد و با وجود برملا شدن تخلفات و به دلیل سهل انگاری وزارت قبل و شخصِ مسعودسلطانی فر تا به امروز به آن ادامه داده است.

البته که سازمان بازرسی کل کشور هم اخیراً با تاکید بر رعایت نشدن یکی از بندهای قانونی برای تعیین ریاست چوگان (مدرک تحصیلی) خواستار رسیدگی فوری به آن شده است. اینها مواردی است که خبرگزاری مهر در گزارش «ورود نهادهای نظارتی به ریاست غیرقانونی چوگان / اولین چالش برای وزیر» به طور کامل به آنها پرداخت.

حالا هم مخالفت سازمان اداری و بازنشستگی کشور با به کارگیری نوزایی سد جدیدی برای ادامه ریاستش ایجاد کرده است.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

قوز بالای قوز برای رئیس چوگان/ تایید بازنشستگی و مخالفت با فعالیت

به گزارش خبرنگار مهر، بازنشستگی موضوع جدیدی در مورد ابراهیم نوزایی و ریاست وی در فدراسیون چوگان نیست. وی دو سال پیش در شرایطی به مجمع انتخاباتی فدراسیون چوگان ورود کرد که علاوه بر نداشتن مدرک تحصیلی لازم، «بازنشسته» هم بود. اگرچه به بهانه برخوردار بودن از امتیازی جانبازی موانع قانونی در این مورد را دور زد اما حالا همین موضوع بازنشستگی سد راه وی برای ادامه فعالیت شده چون با به کارگیری او مخالف شده است.

ابراهیم نوزایی به عنوان جانباز ۵۰ درصد وارد انتخابات فدراسیون چوگان شد، این مسئله مشکل بازنشستگی او را برای ریاست حل و فصل کرد. البته که جانبازانِ بازنشسته برای ادامه فعالیت ملزم به دریافت «کدشناسه» از سازمان امور استخدامی کشور هستند که این مهم برای حضور در انتخابات خردادماه سال ۹۸ توسط وی انجام نشده بود. این موضوعی بود که خبرگزاری مهر در گزارش اخیر خود با عنوان «ورود نهادهای نظارتی به ریاست غیرقانونی چوگان» به آن اشاره کرد.

مخالفت با به کارگیری رئیس چوگان به خاطر «بازنشستگی»

سال گذشته و به دنبال ایجاد هجمه نسبت به ابراهیم نوزایی و ریاست غیرقانونی‌اش در چوگان، وی بر آن شد به مشکل بازنشستگی‌اش به صورت ریشه ای رسیدگی کند تا حداقل این مشکل دست و پایش را برای ادامه ریاست نبندد.

در همین زمینه نوزایی اواخر دی ماه سال گذشته در مکاتبه با ژاله فرامرزیان معاون توسعه مدیریت و منابع وزارت ورزش خواستار این شد که بر اساس بخشنامه سازمان اداری استخدامی کشور در خصوص به کارگیری و انتصاب بازنشستگان، پیگیری های لازم برای صدور «شناسه» وی انجام شود.

مکاتبات اداری لازم در این زمینه اردیبهشت ماه سالجاری انجام شد به این امید که طبق مدارکی که نوزایی در مورد جانبازی خود ارائه کرده، کد شناسه او صادر شود و از این حیث منع قانونی برای ریاستش ایجاد نشود اما سازمان اداری و استخدامی کشور در پاسخ به این درخواست با به کارگیری نوزایی به عنوان یک مدیر بازنشسته مخالفت کرده است.

این پاسخ به صورت رسمی از سوی سازمان اداری و استخدامی کشور به وزارت ورزش اعلام شده است.

قوز بالای قوز برای رئیس چوگان/ تایید بازنشستگی و مخالفت با فعالیت

قوز بالای قوی برای رئیس غیرقانونی چوگان

موضوع «عدم موافقت سازمان اداری و استخدامی کشور با به کارگیری ابراهیم نوزایی» توسط ژاله فرامرزیان به مهدی علی نژاد معاون توسعه ورزش قهرمانی و حرفه ای وزارت ورزش اعلام شده تا تصمیم لازم در این زمینه اتخاذ شود.

این منعِ قانونی درحالی گریبانگیر رئیس فدراسیون چوگان شده است که او به خاطر «مدرک تحصیلی» هم با منع قانونی مواجه است.

نوزایی با مدرک فوق دیپلم وارد انتخابات فدراسیون چوگان شد و توانست از مجمع این فدراسیون رای لازم برای ریاست را بگیرد در حالیکه طبق «آئین نامه شرایط احراز و چگونگی انتخاب رئیس فدراسیون» که ملاک برگزاری مجمع چوگان بود و طبق بند ۴ از ماده ۶ این آئین نامه حداقل مدرک مورد نیاز برای احراز پست ریاست داشتن مدرک «کارشناسی ارشد» یا همطراز مورد تایید وزارت علوم، تحقیقات و فناوری یا وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی عنوان شده است.

البته طبق تبصره اول همین ماده داوطلبینی که دارای سابقه حداقل یک دوره ریاست، نایب رئیسی (بانوان یا مردان)، و دبیری فدراسیون هستند یا افرادی که دارای گواهی ایثارگری (آزادگان، جانبازان و رزمندگان) هستند، می‌توانند با مدرک «کارشناسی» در انتخابات ثبت نام کنند.

در واقع ورود ابراهیم نوزایی به انتخابات ۱۹ خردادماه سال ۹۸ فدراسیون چوگان از اصل منع قانونی داشت با این حال او به واسطه برخی حمایت ها ریاستش را در این فدراسیون آغاز کرد و با وجود برملا شدن تخلفات و به دلیل سهل انگاری وزارت قبل و شخصِ مسعودسلطانی فر تا به امروز به آن ادامه داده است.

البته که سازمان بازرسی کل کشور هم اخیرا با تاکید بر رعایت نشدن یکی از بندهای قانونی برای تعیین ریاست چوگان (مدرک تحصیلی) خواستار رسیدگی فوری به آن شده است. اینها مواردی است که خبرگزاری مهر در گزارش «ورود نهادهای نظارتی به ریاست غیرقانونی چوگان/ اولین چالش برای وزیر» به طور کامل به آنها پرداخت.

حالا هم مخالفت سازمان اداری و بازنشستگی کشور با به کارگیری نوزایی سد جدیدی برای ادامه ریاستش ایجاد کرده است.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

خطر نزدیک شدن به مرداب «تسویه بدهی» پیش روی وزیر ورزش

به گزارش خبرنگار مهر، انتخابی که با رای اعتماد نمایندگان مجلس به «حمید سجادی» برای ورزش در دولت سیزدهم انجام شد مورد اقبال جمعیت زیادی از اهالی ورزش است؛ آنهایی که نمی‌خواستند راه همیشگی برای ورود مدیران سیاسی ادامه پیدا کند تا آفت زدایی برای پیشرفت ورزش در همین آغاز کار دولت جدید و به کارگیری یک متخصص ورزشی استارت بخورد.

طبق آنچه خواست ورزشی‌ها بود و برای اولین بار، یک «جامانده» از کابینه آن‌هم غریبه و بیگانه با ورزش متصدی امور نشد بلکه فردی از جنس خود ورزشی‌ها و بزرگ شده در میان آنها کلیددار شده است که طبق آنچه از ظواهر امر بر می‌آید مقبولیت زیادی هم در میان ورزشی‌ها و حتی غیر ورزشی‌ها دارد اما حمید سجادی باید مراقب باشد که «مقبولیت امروزش» او را در تصمیماتش دچار اشتباه نکند که در این صورت تمام انتقادات نسبت به انتخاب‌های گذشته برای روی کار آوردن مدیران غیرورزشی در ورزش را رَد می‌کند.

خطر نزدیک شدن به مرداب «تسویه بدهی» پیش روی وزیر ورزش

«بدهی» های وزیر همسو با «انتخاب» هایش نشود

نزدیک به دو هفته است که حمید سجادی وزیر ورزش شده است. طی این مدت وی پیگیر کارهای کلیشه‌ای و همیشگی برای بازدید از اماکن ورزشی و دیدار با مدیران فدراسیون‌ها بوده است، در تمام این دید و بازدیدها حضور افرادی کنار سجادی به چشم می‌آید که بعضاً نام‌شان در فهرست گزینه‌های مورد نظر برای قرار گرفتن در کنار وی هم دیده می‌شود.

طبیعی است که در پشت صحنه هم هستند افراد دیگری که به دنبال «سهم خواهی» خود از ورزش در دولت جدید هستند به خصوص آنها که در تمام روزهای پراسترس و پررفت و آمد قبل از رای اعتماد، در داخل مجلس شورای اسلامی یا خارج از آن همراه و پشتیبان حمید سجادی بودند و کمک حالش برای گذر از مسیر مخالفانش.

حالا در این بده و بستان بازی نوبت به سجادی رسیده تا دین خود را به کسانی که او را به سمت صندلی وزارت هدایت کردند، ادا کند و به نوعی پاسخ محبت‌ها و کمک‌های آنها را بدهد و اینگونه با تیم همراه و پشتیبانش بی حساب شود. این مسئله همان «آزمون و خطا» برای وزیر ورزش است که چه بسا اگر در آن راهی را به اشتباه برود منجر به بازگشت ورزش به سرِ خط خواهد شد.

به عبارتی انتخاباتی که وزیر ورزش باید برای تعیین معاونان و مدیرانش داشته باشد حکم دیکته‌ای دارد که هر غلط املایی از نمره نهایی کَسر می‌کند و می‌تواند حتی تعیین کننده قبولی یا رد شدن خودِ او باشد. مگر اینکه وی تصمیم گیری برای انتخاب‌های کلیدی‌اش را صرفاً بر مبنای «بدهی» هایی که به اطرافیانش دارد، انجام ندهد.

خطر نزدیک شدن به مرداب «تسویه بدهی» پیش روی وزیر ورزش

مبنای انتخاب‌ها «شایسته سالاری» باشد نه «تسویه حساب»

ورزش به تغییرات اساسی در زیربنای سخت افزار و مدیریت نیاز دارد تا به جایگاهی که استحقاقش را دارد، برسد. دولت جدید استارت این تغییرات را با به کار گرفتن مدیری که الفبای ورزشی را می‌داند، زده است. از اینجا به بعد سجادی است و برنامه‌ها و خلاقیت‌هایی که برای برون رفت از وضعیت موجود باید داشته باشد.

پُرواضح است که تیمِ همکار وزیر ورزش که در درجه اول معاونانش را شامل می‌شود به اندازه خود او می‌توانند در پیشبرد اهداف برای سروسامان دادن به وضعیت امروز ورزش تاثیرگذار باشند و شاید به همین دلیل است که طی روزهای اخیر نام‌های زیادی برای تصدی آنها بر سر زبان‌ها افتاده است اگرچه بعد از دو هفته هنوز هیچ تغییر و جابه‌جایی در ساختمان وزارت ورزش انجام نشده است حتی در حد معرفیِ مدیرکل حوزه ریاست که نزدیک‌ترین فرد به وزیر خواهد بود.

مهم البته تصمیم نهایی است و اینکه در نهایت چه کسانی کشتی عریض و طویل ورزش را در مسیر پیش رو رهبری خواهند کرد، اگر وزیر ورزش مقابل خیلی از درخواست‌ها که چه بسا به تهدید هم تغییر رنگ و شکل بدهند نادیده بگیرد و بر اساس نیازسنجی‌ها و شناسایی مواردی که ورزش کشور را در داخل و خارج تهدید می‌کند دست به انتخاب بزند این کشتی کمتر در خطر طوفان زدگی قرار می‌گیرد.

همه اینها می‌طلبد وزیر ورزش از «مافیای مدیریتی» که معضل ورزش در ادوار مختلف بوده، فاصله بگیرد و با انتخاب افرادی کاربلد و نگاه درست به معنای واقعی «شایسته سالاری» را به منصه ظهور برساند و در همین ابتدای راه از بروز چاله‌های مدیریتی و ساختاری در راه پیشبرد برنامه و تحقق اهداف جلوگیری کند نه اینکه اجازه دهد تسویه حساب با اطرافیانش خود ایجاد مانع کند.

آقای حمید سجادی! انتخاب شما به عنوان وزیر ورزش مبنایی است برای اینکه ثابت شود «ورزش به مدیری از جنس خود نیاز دارد یا صرفاً فردی که کاریزمای مدیریتی داشته باشد حتی با نگاه و تفکر سیاسی؟»؛ لطفاً شما که از میان خود ورزشی‌ها سکان دار آنها شده‌اید، غم ورزش را بخورید و در تغییر وضعیت ورزش به یک پدیده درجه یک دچار کلیشه‌های همیشگی در انتخاب‌ها و انتصاب‌ها نشوید.

انتخاب شایسته‌ترین ها از طرف شما، موید انتخاب خود شما توسط مجلسی‌ها خواهد بود. آقای وزیر برای اینکه ثابت شود «قدر زر زرگر شناسد، قدر گوهر گوهری» شما محکوم به موفقیت هستید.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

خطر نزدیک شدن به مرداب «تسویه بدهی» پیش روی وزیر ورزش

به گزارش خبرنگار مهر، انتخابی که با رای اعتماد نمایندگان مجلس به «حمید سجادی» برای ورزش در دولت سیزدهم انجام شد مورد اقبال جمعیت زیادی از اهالی ورزش است؛ آنهایی که نمی خواستند راه همیشگی برای ورود مدیران سیاسی ادامه پیدا کند تا آفت زدایی برای پیشرفت ورزش در همین آغاز کار دولت جدید و به کار گیری یک متخصص ورزشی استارت بخورد.

طبق آنچه خواست ورزشی ها بود و برای اولین بار، یک «جامانده» از کابینه آنهم غریبه و بیگانه با ورزش متصدی امور نشد بلکه فردی از جنس خود ورزشی ها و بزرگ شده در میان آنها کلیددار شده است که طبق آنچه از ظواهر امر بر می آید مقبولیت زیادی هم در میان ورزشی ها و حتی غیر ورزشی ها دارد اما حمید سجادی باید مراقب باشد که «مقبولیت امروزش» او را در تصمیماتش دچار اشتباه نکند که در این صورت تمام انتقادات نسبت به انتخاب های گذشته برای روی کار آوردن مدیران غیرورزشی در ورزش را رَد می کند.

خطر نزدیک شدن به مرداب «تسویه بدهی» پیش روی وزیر ورزش

«بدهی» های وزیر همسو با «انتخاب» هایش نشود

نزدیک به دو هفته است که حمید سجادی وزیر ورزش شده است. طی این مدت وی پیگیر کارهای کلیشه ای و همیشگی برای بازدید از اماکن ورزشی و دیدار با مدیران فدراسیون ها بوده است، در تمام این دید و بازدیدها حضور افرادی کنار سجادی به چشم می آید که بعضا نام‌شان در فهرست گزینه های مورد نظر برای قرار گرفتن در کنار وی هم دیده می شود.

طبیعی است که در پشت صحنه هم هستند افراد دیگری که به دنبال «سهم خواهی» خود از ورزش در دولت جدید هستند به خصوص آنها که در تمام روزهای پراسترس و پررفت و آمد قبل از رای اعتماد، در داخل مجلس شورای اسلامی یا خارج از آن همراه و پشتیبان حمید سجادی بودند و کمک حالش برای گذر از مسیر مخالفانش.

حالا در این بده و بستان بازی نوبت به سجادی رسیده تا دین خود را به کسانی که او را به سمت صندلی وزارت هدایت کردند، ادا کند و به نوعی پاسخ محبت ها و کمک های آنها را بدهد و اینگونه با تیم همراه و پشتیبانش بی حساب شود. این مسئله همان « آزمون و خطا» برای وزیر ورزش است که چه بسا اگر در آن راهی را به اشتباه برود منجر به بازگشت ورزش به سرِ خط خواهد شد.

به عبارتی انتخاباتی که وزیر ورزش باید برای تعیین معاونان و مدیرانش داشته باشد حکم دیکته ای دارد که هر غلط املایی از نمره نهایی کَسر می کند و می تواند حتی تعیین کننده قبولی یا رد شدن خودِ او باشد. مگر اینکه وی تصمیم گیری برای انتخاب های کلیدی اش را صرفا بر مبنای «بدهی» هایی که به اطرافیانش دارد، انجام ندهد.

خطر نزدیک شدن به مرداب «تسویه بدهی» پیش روی وزیر ورزش

مبنای انتخاب ها «شایسته سالاری» باشد نه «تسویه حساب»

ورزش به تغییرات اساسی در زیربنای سخت افزار و مدیریت نیاز دارد تا به جایگاهی که استحقاقش را دارد، برسد. دولت جدید استارت این تغییرات را با به کار گرفتن مدیری که الفبای ورزشی را می داند، زده است. از اینجا به بعد سجادی است و برنامه ها و خلاقیت هایی که برای برون رفت از وضعیت موجود باید داشته باشد.

پُرواضح است که تیمِ همکار وزیر ورزش که در درجه اول معاونانش را شامل می شود به اندازه خود او می توانند در پیشبرد اهداف برای سروسامان دادن به وضعیت امروز ورزش تاثیرگذار باشند و شاید به همین دلیل است که طی روزهای اخیر نام های زیادی برای تصدی آنها بر سرزبان ها افتاده است اگرچه بعد از دو هفته هنوز هیچ تغییر و جابه جایی در ساختمان وزارت ورزش انجام نشده است حتی در حد معرفیِ مدیرکل حوزه ریاست که نزدیک ترین فرد به وزیر خواهد بود.

مهم البته تصمیم نهایی است و اینکه در نهایت چه کسانی کشتی عریض و طویل ورزش را در مسیر پیش رو رهبری خواهند کرد، اگر وزیر ورزش مقابل خیلی از درخواست ها که چه بسا به تهدید هم تغییر رنگ و شکل بدهند نادیده بگیرد و بر اساس نیاز سنجی ها و شناسایی مواردی که ورزش کشور را در داخل و خارج تهدید می کند دست به انتخاب بزند این کشتی کمتر در خطر طوفان زدگی قرار می گیرد.

همه اینها می طلبد وزیر ورزش از «مافیای مدیریتی» که معضل ورزش در ادوار مختلف بوده، فاصله بگیرد و با انتخاب افرادی کاربلد و نگاه درست به معنای واقعی «شایسته سالاری» را به منصه ظهور برساند و در همین ابتدای راه از بروز چاله های مدیریتی و ساختاری در راه پیشبرد برنامه و تحقق اهداف جلوگیری کند نه اینکه اجازه دهد تسویه حساب با اطرافیانش خود ایجاد مانع کند.

آقای حمید سجادی! انتخاب شما به عنوان وزیر ورزش مبنایی است برای اینکه ثابت شود «ورزش به مدیری از جنس خود نیاز دارد یا صرفا فردی که کاریزمای مدیریتی داشته باشد حتی با نگاه و تفکر سیاسی؟»؛ لطفا شما که از میان خود ورزشی ها سکان دار آنها شده اید، غم ورزش را بخورید و در تغییر وضعیت ورزش به یک پدیده درجه یک دچار کلیشه های همیشگی در انتخاب ها و انتصاب ها نشوید.

انتخاب شایسته ترین ها از طرف شما، موید انتخاب خود شما توسط مجلسی ها خواهد بود. آقای وزیر برای اینکه ثابت شود «قدر زر زرگر شناسد، قدر گوهر گوهری» شما محکوم به موفقیت هستید.

نوشته شده در دیدگاه‌تان را بنویسید

خطر نزدیک شدن به مرداب «تسویه بدهی» پیش روی وزیر ورزش

به گزارش خبرنگار مهر، انتخابی که با رای اعتماد نمایندگان مجلس به «حمید سجادی» برای ورزش در دولت سیزدهم انجام شد مورد اقبال جمعیت زیادی از اهالی ورزش است؛ آنهایی که نمی خواستند راه همیشگی برای ورود مدیران سیاسی ادامه پیدا کند تا آفت زدایی برای پیشرفت ورزش در همین آغاز کار دولت جدید و با کار گیری یک متخصص ورزشی استارت بخورد.

طبق آنچه خواست ورزشی ها بود و برای اولین بار، یک «جامانده» از کابینه آنهم غریبه و بیگانه با ورزش متصدی امور نشد بلکه فردی از جنس خود ورزشی ها و بزرگ شده در میان آنها کلیددار شده است که طبق آنچه از ظواهر امر بر می آید مقبولیت زیادی هم در میان ورزشی ها و حتی غیر ورزشی ها دارد اما حمید سجادی باید مراقب باشد که «مقبولیت امروزش» او را در تصمیماتش دچار اشتباه نکند که در این صورت تمام انتقادات نسبت به انتخاب های گذشته برای روی کار آوردن مدیران غیرورزشی در ورزش را رَد می کند.

خطر نزدیک شدن به مرداب «تسویه بدهی» پیش روی وزیر ورزش

«بدهی» های وزیر همسو با «انتخاب» هایش نشود

نزدیک به دو هفته است که حمید سجادی وزیر ورزش شده است. طی این مدت وی پیگیر کارهای کلیشه ای و همیشگی برای بازدید از اماکن ورزشی و دیدار با مدیران فدراسیون ها بوده است، در تمام این دید و بازدیدها حضور افرادی کنار سجادی به چشم می آید که بعضا نام‌شان در فهرست گزینه های مورد نظر برای قرار گرفتن در کنار وی هم دیده می شود.

طبیعی است که در پشت صحنه هم هستند افراد دیگری که به دنبال «سهم خواهی» خود از ورزش در دولت جدید هستند به خصوص آنها که در تمام روزهای پراسترس و پررفت و آمد قبل از رای اعتماد، در داخل مجلس شورای اسلامی یا خارج از آن همراه و پشتیبان حمید سجادی بودند و کمک حالش برای گذر از مسیر مخالفانش.

حالا در این بده و بستان بازی نوبت به سجادی رسیده تا دین خود را به کسانی که او را به سمت صندلی وزارت هدایت کردند، ادا کند و به نوعی پاسخ محبت ها و کمک های آنها را بدهد و اینگونه با تیم همراه و پشتیبانش بی حساب شود. این مسئله همان « آزمون و خطا» برای وزیر ورزش است که چه بسا اگر در آن راهی را به اشتباه برود منجر به بازگشت ورزش به سرِ خط خواهد شد.

به عبارتی انتخاباتی که وزیر ورزش باید برای تعیین معاونان و مدیرانش داشته باشد حکم دیکته ای دارد که هر غلط املایی از نمره نهایی کَسر می کند و می تواند حتی تعیین کننده قبولی یا رد شدن خودِ او باشد. مگر اینکه وی تصمیم گیری برای انتخاب های کلیدی اش را صرفا بر مبنای «بدهی» هایی که به اطرافیانش دارد، انجام ندهد.

خطر نزدیک شدن به مرداب «تسویه بدهی» پیش روی وزیر ورزش

مبنای انتخاب ها «شایسته سالاری» باشد نه «تسویه حساب»

ورزش به تغییرات اساسی در زیربنای سخت افزار و مدیریت نیاز دارد تا به جایگاهی که استحقاقش را دارد، برسد. دولت جدید استارت این تغییرات را با به کار گرفتن مدیری که الفبای ورزشی را می داند، زده است. از اینجا به بعد سجادی است و برنامه ها و خلاقیت هایی که برای برون رفت از وضعیت موجود باید داشته باشد.

پُرواضح است که تیمِ همکار وزیر ورزش که در درجه اول معاونانش را شامل می شود به اندازه خود او می توانند در پیشبرد اهداف برای سروسامان دادن به وضعیت امروز ورزش تاثیرگذار باشند و شاید به همین دلیل است که طی روزهای اخیر نام های زیادی برای تصدی آنها بر سرزبان ها افتاده است اگرچه بعد از دو هفته هنوز هیچ تغییر و جابه جایی در ساختمان وزارت ورزش انجام نشده است حتی در حد معرفیِ مدیرکل حوزه ریاست که نزدیک ترین فرد به وزیر خواهد بود.

مهم البته تصمیم نهایی است و اینکه در نهایت چه کسانی کشتی عریض و طویل ورزش را در مسیر پیش رو رهبری خواهند کرد، اگر وزیر ورزش مقابل خیلی از درخواست ها که چه بسا به تهدید هم تغییر رنگ و شکل بدهند نادیده بگیرد و بر اساس نیاز سنجی ها و شناسایی مواردی که ورزش کشور را در داخل و خارج تهدید می کند دست به انتخاب بزند این کشتی کمتر در خطر طوفان زدگی قرار می گیرد.

همه اینها می طلبد وزیر ورزش از «مافیای مدیریتی» که معضل ورزش در ادوار مختلف بوده، فاصله بگیرد و با انتخاب افرادی کاربلد و نگاه درست به معنای واقعی «شایسته سالاری» را به منصه ظهور برساند و در همین ابتدای راه از بروز چاله های مدیریتی و ساختاری در راه پیشبرد برنامه و تحقق اهداف جلوگیری کند نه اینکه اجازه دهد تسویه حساب با اطرافیانش خود ایجاد مانع کند.

آقای حمید سجادی! انتخاب شما به عنوان وزیر ورزش مبنایی است برای اینکه ثابت شود «ورزش به مدیری از جنس خود نیاز دارد یا صرفا فردی که کاریزمای مدیریتی داشته باشد حتی با نگاه و تفکر سیاسی؟»؛ لطفا شما که از میان خود ورزشی ها سکان دار آنها شده اید، غم ورزش را بخورید و در تغییر وضعیت ورزش به یک پدیده درجه یک دچار کلیشه های همیشگی در انتخاب ها و انتصاب ها نشوید.

انتخاب شایسته ترین ها از طرف شما، موید انتخاب خود شما توسط مجلسی ها خواهد بود. آقای وزیر برای اینکه ثابت شود «قدر زر زرگر شناسد، قدر گوهر گوهری» شما محکوم به موفقیت هستید.